Πρόταση μεγάλου fund με διαθέσιμα άνω των 20 δισ. ευρώ για την εξαγορά της ΔΕΠΑ αλλά με την προϋπόθεση ότι αυτή θα γίνει «πακέτο» με το ΔΕΣΦΑ δηλαδή με τα δίκτυα φυσικού αερίου, φαίνεται να έχει φτάσει μέσω της τράπεζας HSBC, στο περίφημο ταμείο αξιοποίησης ακίνητης περιουσίας.

Και ίσως αυτός ακριβώς να είναι και ο λόγος τόσο για την επιμονή του επικεφαλής του ταμείου Κ. Μητρόπουλου που επιμένει υπέρ της πώλησης «πακέτο» των δύο εταιρειών, παρά τις ενστάσεις της τρόικας, όσο και για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που δημοσιεύτηκε στις 16 Δεκεμβρίου, με την οποία άλλαξαν οι προβλέψεις του ενεργειακού νόμου του καλοκαιριού και άνοιξε ο δρόμος για το μη διαχωρισμό ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ (εφαρμογή του μοντέλου ΙΤΟ) και άρα για την ενιαία πώληση του ομίλου.

Αντίθετη η Κομισιόν…

Το ερώτημα είναι το τι λέει η Κομισιόν για όλα αυτά. Πληροφορίες από το περιβάλλον του γερμανού Επιτρόπου Ενέργειας Γκ. Ετινγκερ τον θέλουν αντίθετο με την αλλαγή του ενεργειακού νόμου που ψηφίστηκε μόλις το καλοκαίρι και είχε εγκριθεί «παράγραφο, παράγραφο» από τις υπηρεσίες της Κομισιόν. Και η Επιτροπή διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι το σύστημα μεταφοράς του φυσικού αερίου θα πρέπει να διαχειρίζεται και να αναπτύσσεται ανεξάρτητα από τα συμφέροντα των εταιρειών εμπορίας.

Τι κινδύνους όμως ελλοχεύει μια πώληση πακέτο των δύο εταιρειών σε κάποιο fund ; Γιατί είναι πρόσφατη η εμπειρία της εισόδου fund σε δύο μεγάλες εταιρείες της ελληνικής αγοράς στην Wind αλλά και στην Carrefour. Να σημειώσουμε ότι και στις δύο περιπτώσεις τα fund που εισήλθαν στο μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών, άντλησαν σημαντικά κεφάλαια μοχλεύοντας σε σημείο … υπερδανεισμού τις δύο εταιρείες και στη συνέχεια τις πούλησαν ή στην περίπτωση της Carrefour την οδήγησαν σε σοβαρά προβλήματα. Υπό αυτή την έννοια η ΔΕΠΑ που εμφανίζει μηδενικό δανεισμό, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για fund που πραγματοποιούν επιθετικές εξαγορές, με στόχο να αντλήσουν υπεραξίες μέσω της μόχλευσης των εταιρειών που αποκτούν.

Στρατηγική για την επόμενη ημέρα

Ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα που ανακύπτει αφορά στο ότι πιθανή πώληση των δικτύων του φυσικού αερίου σε ένα fund, χωρίς να υπάρχει καμία εικόνα για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς και τις στοχεύσεις της επόμενης ημέρας, υπονομεύει όχι μόνο την αγορά αερίου αλλά συνολικά την εθνική ενεργειακή γεωπολιτική στρατηγική. Μια στρατηγική που ακολουθείται ευλαβικά διακομματικά από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 12 ετών από την εποχή Σημίτη, μετά τις κυβερνήσεις Καραμανλή αλλά και τις κυβερνήσεις Παπανδρέου. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσω της ΔΕΠΑ υλοποιείται η στρατηγική του νοτίου διαδρόμου μέσω του συστήματος ITGI, Ποσειδών, IGB, ενώ ο ΔΕΣΦΑ διαχειρίζεται τις κρίσιμες υποδομές της Ρεβυθούσας, του ελληνοτουρκικού αγωγού και φυσικά του ΕΣΦΑ.

Γιώργος Φιντικάκης