ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Ό,τι μπορεί ο καθένας

03:20 - 01 Ιουλ 2019
Στις λίγες ημέρες που απομένουν έως τις εκλογές, τα περισσότερα πράγματα είναι πρωτοφανώς ξεκάθαρα. Ετσι που τα κατάφερε ο Αλέξης Τσίπρας το θέμα δεν είναι αν θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά με πόση διαφορά θα τις χάσει. Την ίδια στιγμή για τον Μητσοτάκη το θέμα δεν είναι τόσο με τι διαφορά θα τις κερδίσει, αλλά πόσα κόμματα ή κομματίδια θα μπουν στην Βουλή και τι ποσοστό των ψήφων των πολιτών θα μείνει χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Από αυτές τις παραμέτρους εξαρτάται η αυτοδυναμία και το εύρος της. Υπό συνθήκες και προϋποθέσεις, η ΝΔ μπορεί να βρεθεί με μία πλειοψηφία που θα κυμαίνεται μεταξύ 153-154 έως και 165-170 έδρες. 

Κάθε ένα σενάριο από αυτά σημαίνει πολλά και διαφορετικά για την χώρα. 

Από την… προκαταρκτική ψήφο των πολιτών στις 26 Μαΐου είναι σαφής η πολιτική τάση. Είναι σαφής και η πολιτική διάθεση. 

Ελάχιστοι πλέον τσιμπάνε στις εντάσεις και τις προκλήσεις, κανείς δεν διαθέτει αποθέματα πολιτικού πάθους που θα τον κάνουν να εμπλακεί σε καυγάδες και μαλλιοτραβήγματα. 

Για τους περισσότερους το ζητούμενο μετά από 10 χρόνια κρίσης είναι να δουν αν η ζωή τους μπορεί να αλλάξει, έστω και ελάχιστα, προς το καλύτερο. Αν υπάρχουν οι συνθήκες κάποιας μικρής προόδου. Αν υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής από άσχετες και αποπροσανατολιστικές συζητήσεις. Αν εν τέλει υπάρχει πιθανότητητα ανάπτυξης και εκδήλωσης μίας εθνικής αυτογνωσίας. Τι ακριβώς είναι η Ελλάδα του 2019, τι μπορεί να κάνει και πώς θα το κάνει. 

Σε αυτό το πλαίσιο οι προεκλογικές ενδείξεις που έχει δώσει ο Μητσοτάκης δικαιολογούν μια κάποια, συγκρατημένη αισιοδοξία. Ας γίνουν κάποια στοιχειώδη πράγματα, ας σταματήσει η αλλοφροσύνη, ας λειουργήσουν κάποιοι θεσμοί όπως προβλέπεται και όπως μπορούν να λειτουργήσουν. 

Αν και χρειάζονται μεγάλα και πολλά βήματα, ένα βήμα την φορά δεν θα είναι κάτι ασήμαντο. 

Το να εκλεγεί μία κυβέρνηση με συναίσθηση ότι η αποστολή της είναι να κυβερνήσει -με ό,τι αυτό περιλαμβάνει - και όχι να αλλάξει τον κόσμο, να «καταλάβει την εξουσία» ή να επιχειρήσει ταξικούς και άλλους μετασχηματισμούς, είναι θεμελιώδες. 

Από την άλλη, θα υπάρχει μία αντιπολίτευση. Και έπειτα από δέκα χρόνια κρίσης, θα είναι σημαντικό αυτή να αντιληφθεί τον ρόλο της όχι ως κοινωνικού μπουρλοτιέρη, αλλά ως πολιτικής δύναμης υπεύθυνης, στοιχειωδώς σοβαρής και με πολιτικό λόγο που θα έχει αρχή, μέση και τέλος. Οι ενδείξεις γι’ αυτό προς το παρόν δεν υπάρχουν. Η προαλειφόμενη αντιπολίτευση εξακολουθεί να πελαγοδρομεί πολιτικά και ενδεχομένως να μην έχει αντιληφθεί ότι η διάψευση όλων των προσοδκιών που καλλιέργησε, ενδέχεται να μετατραπεί σε υπαρξιακή απειλή για εκείνην. Αν δεν αναπτυχθεί η αντίληψη αυτή σύντομα, οι πολιτικές περιπλοκές δεν θα είναι τόσο απλές. 

 

Από τις 8 Ιουλίου κι έπειτα ξεκινά αναπόδραστα μία νέα πολιτική περίοδος. 

 

Υπό μία έννοια, όλοι θα έχουν τις ευκαιρίες τους προκειμένου να μελετήσουν από την αρχή τους ρόλους τους και να δουν πώς θα τους παίξουν από εδώ και στο εξής. Ο καθένας όπως μπορεί…

Copyright © 1999-2019 Premium S.A. All rights reserved.