• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Άγγελος Στάγκος
Αγγελος Στάγκος

Αγγελος Στάγκος

Είναι αναμφισβήτητο πια ότι όλη η Ευρώπη ζει μέρες πολέμου. Μπορεί στο πεδίο της μάχης να συγκρούονται ευθέως Ρώσοι με Ουκρανούς, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ακήρυχτο μεν, θερμό δε, πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ/Δύσης. Το ΝΑΤΟ μάχεται με τους Ουκρανούς στην πρώτη γραμμή, παρέχοντας σε αυτούς πλήρη επιμελητειακή, πολιτική και επικοινωνιακή/προπαγανδιστική κάλυψη, διαθέτοντας ταυτόχρονα στις ουκρανικές δυνάμεις όλες τις δυνατότητες που έχει στη συλλογή πληροφοριών με τεχνητά (κυρίως) μέσα, ενώ οι Ρώσοι αυτή τη φορά (σε αντίθεση με πρακτικές επί Ψυχρού Πολέμου) πολεμούν οι ίδιοι. Μέρος του πολέμου είναι επίσης ο οικονομικός αποκλεισμός της Ρωσίας, με τις συνέπειες πάντως να γίνονται γενικά αισθητές, σε τους  Ρώσους και Ευρωπαίους, όχι όμως τους Αμερικανούς που παραμένουν αλώβητοι και κυρίαρχοι. Αν θέλουμε μάλιστα να ψάξουμε για έναν πρώτο ηττημένο, αυτός είναι η Γερμανία για πολλούς και διάφορους λόγους.

Όποια και να είναι η άποψη του κάθε πολίτη για τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον Πούτιν, τον Ζελένσκι, τις θηριωδίες την προπαγάνδα που κυριαρχεί, τον ρόλο των ΗΠΑ, τις οικονομικές επιπτώσεις, κυρίως για την Ευρώπη, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι έχουν πυροδοτηθεί επίσης πολιτικές που αφορούν το σκηνικό στο εσωτερικό ευρωπαϊκών χωρών, όπως και στις μεταξύ τους σχέσεις. Αναμενόμενο, αναπόφευκτο και ήδη συμβαίνει.

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού στο FORUM του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» προχθές έδωσαν ευκαιρία και κίνητρο στους δημοσιογράφους και τα μήντια για να ξεφύγουν για λίγο από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις καταστρεπτικές συνέπειές του (ούτε λόγος πια για την πανδημία και ας συσσωρεύονται δεκάδες νεκρών κάθε μέρα…). Μεταξύ μας βέβαια, η μοναδική είδηση που βγήκε ήταν ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης καθόρισε με πολύ συγκεκριμένη διατύπωση, «στο τέλος της άνοιξης του ΄23» είπε, την διενέργεια των επόμενων εκλογών και επομένως το θέμα έκλεισε. Όχι ότι δεν είχε άλλες εισηγήσεις για διεξαγωγή τους φέτος το φθινόπωρο και πιο πρόσφατα να γίνουν αυτή την άνοιξη, ούτε ότι δεν «έπαιξε» με την τελευταία ιδέα ιδιαίτερα λόγω της ρωσικής εισβολής, αλλά τα μέτρησε και αποφάσισε τελικά να μην αλλάξει ρότα και να εξαντλήσει (σχεδόν) την τετραετία.

Μεταξύ πιθανών άλλων, το σκηνικό των συναντήσεων Ρώσων και Ουκρανών αντιπροσωπειών την πρώτη φορά στην Αττάλεια, την δεύτερη φορά στην Κωνσταντινούπολη βάζει τέλος στη φιλολογία / παραμύθι που για αρκετό καιρό κυκλοφορούσε στην ελληνική πλευρά περί δήθεν διεθνούς απομόνωσης του Ερντογάν και του καθεστώτος του, δηλαδή της Τουρκίας σε αυτή τη συγκυρία. Μπορεί η Άγκυρα να είχε δημιουργήσει ένα κλίμα δυσαρέσκειας στο διεθνές περιβάλλον με την μεγαλοϊδεατική πολιτική της, όμως μόλις ο Ερντογάν κατάλαβε ότι θα έπρεπε να την αναθεωρήσει στην πράξη - όχι στη θεωρία και τους συμβολισμούς – γιατί δεν του έβγαινε πια και ξεκίνησε προσπάθειες προσέγγισης με Ισραηλινούς, Άραβες και Δύση (όχι με Ελλάδα και Κύπρο), έγινε δεκτός «μετά βαΐων και κλάδων». Αποδεικνύοντας ότι η γεωγραφική θέση και το πληθυσμιακό μέγεθος της χώρας του μετράνε πολύ.

Μπορεί να μη γνωρίζουμε ποια είναι ακριβώς η κατάσταση στο πεδίο των επιχειρήσεων στην Ουκρανία, καθώς η προπαγάνδα δίνει και παίρνει. Και ας μη μπλέξουμε με το πώς και το γιατί ο Πούτιν αποφάσισε την εισβολή στη διπλανή του χώρα, αφού έχουν γραφεί –και συνεχίζουν να γράφονται – χιλιάδες σχετικές αναλύσεις από ειδικούς και γνώστες, μέχρι αερολόγους, αγνούς ή όχι ιδεολόγους και συνειδητούς ή ασυνείδητους προπαγανδιστές. Άλλωστε στους καιρούς που ζούμε οι ρετσινιές που εκτοξεύονται είναι τζάμπα…

Εκείνος ο φουκαράς ο Ηράκλειτος δεν μπορούσε να προβλέψει ότι μερικές χιλιάδες χρόνια αργότερα θα έβρισκε τον μάστορά τους. Ότι θα ορθωνόταν κάποια στιγμή μία ηρωϊκή δύναμη με το όνομα «ελληνική δημοσιοϋπαλληλία» που θα διέψευδε πως «τα πάντα ρει». Ότι αυτή η δύναμη θα γινόταν μέσα σε μερικές δεκάδες χρόνια πανίσχυρη και θα αποδείκνυε στην πράξη ότι η άποψη του … διακεκριμένου φιλόσοφου είναι για τα μπάζα, τουλάχιστον σε ό,τι την αφορά.

Αν ισχύει  – και προς το παρόν δεν υπάρχει διάψευση από την επίσημη αμερικανική πλευρά, μόνον άρνηση σχολίου, ούτε βέβαια από την τουρκική -, πρόκειται για πραγματικά «σατανική» ιδέα. Ο λόγος για  το ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο η Ουάσινγκτον ζήτησε από τον Ερντογάν να δώσει τους πολυσυζητημένους S – 400 στην Ουκρανία σε αντάλλαγμα της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F – 35. Πιο απλά, να δώσει η Άγκυρα τους ρωσικούς S – 400 που έχει προμηθευτεί στους Ουκρανούς για να ενισχύσουν την αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνά τους, για να της δώσουν οι Αμερικανοί τα πολυπόθητα F – 35, από τα οποία την έχουν αποκλείσει, ακριβώς επειδή πήρε τέτοια προηγμένα οπλικά συστήματα από τον Πούτιν.

Μακάρι να μπορούσε κανείς να σκεφθεί και να μιλήσει κάπως αισιόδοξα, όμως τίποτα τα θετικό δεν υπάρχει στο παρόν και δεν διαφαίνεται στο ορατό μέλλον για τον μέσο πολίτη στην Ευρώπη και την Ελλάδα. Αν μάλιστα περιοριστούμε στον τόπο μας, οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτοξευτεί στο Θεό, εξαιτίας διεθνούς κερδοσκοπίας περιτυλιγμένης με πολιτική,  και οι πάντες το αισθάνονται, περιλαμβανομένης της έρμης της κυβέρνησης που δέχεται βροχή τα κτυπήματα χωρίς δική της ευθύνη, από τότε που ανέβηκε στην εξουσία.

Η αρχική εκτίμηση ότι η εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία προκάλεσε αντιδράσεις στη Δύση που αντικειμενικά απομακρύνουν -χρονικά τουλάχιστον – την τουρκική απειλή φαίνεται να ήταν σωστή. Στο κλίμα που διαμορφώθηκε τόσο σε επίπεδο κοινής γνώμης όσο  και κυβερνήσεων, ξαναέγινε του συρμού ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου με ταυτόχρονη καταδίκη των αναθεωρητικών μεγαλοϊδεατικών πολιτικών. Άρα, δημιουργήθηκε διεθνώς μία κατάσταση που ανάγκαζε τον Ερντογάν να μαζευτεί και να αποσύρει κάπως από την κοινή θέα το περιβόητο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Μεταξύ πολλών άλλων, μία από τις «πιπίλες» των ημερών είναι η απεξάρτηση της Ευρώπης στο σύνολό της, από τις ενεργειακές πηγές της Ρωσίας. Εννοώντας ιδιαίτερα, ή και σχεδόν αποκλειστικά, την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο που κινεί ενεργειακά την ήπειρό μας σε πολύ μεγάλο βαθμό (40% περίπου μέχρι την εισβολή) αν υπολογισθούν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες μαζί. Η εξάρτηση από το ρωσικό πετρέλαιο είναι μικρής σημασίας, καθώς το ποσοστό του στην παγκόσμια πετρελαϊκή αγορά κυμαίνεται περί το 3%, όπως δήλωσε ο Πούτιν, αλλά και όπως επιβεβαιώνουν δυτικές πηγές.

Γνωστή και από το βιβλίο του Μαζάουερ ως «Σκοτεινή ‘Ηπειρος» η Ευρώπη ξαναζεί σκοτεινές στιγμές. Η ρωσική εισβολή και ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αναμφίβολα αναδείξει τον Πούτιν σε «κακό» της ιστορίας, αλλά τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα αν αναζητήσουμε εξηγήσεις στο παρελθόν, πολύ πιο επικίνδυνα στο παρόν και εξαιρετικά δυσοίωνα ατενίζοντας το μέλλον. Για την ίδια την Ουκρανία, δεν το συζητάμε βλέποντας τα θύματα και τις καταστροφές, για τη Ρωσία που υφίσταται τον στραγγαλισμό της οικονομίας της και για την Ευρώπη ολόκληρη, περιλαμβανομένης της Ελλάδας,  που θα σηκώσει τις συνέπειες του πολέμου. Ειδικά για την Ευρώπη, όχι για τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, δηλαδή για τις αγγλοσαξονικές χώρες στο σύνολό τους.

«Τα γεγονότα, αγαπητέ μου, τα γεγονότα», απάντησε ο παλιός πρωθυπουργός της Βρετανίας, Χάρολντ Μακμίλαν, όταν δημοσιογράφος τον ρώτησε τι τον φόβιζε πια μετά από εκλογική νίκη του. Γιατί αυτά είναι συχνότατα που καθορίζουν τις εξελίξεις και όχι οι σχεδιασμοί, τα προγράμματα και οι επιθυμίες. Και όταν τα γεγονότα είναι δραματικά και προκαλούν «βαριές» απρόβλεπτες συνέπειες, οδηγούν και σε εκλογές. Με αυτή την έννοια, ο πόλεμος στην Ουκρανία φαίνεται ότι φέρνει πιο κοντά τις εκλογές στην Ελλάδα.

Με το βλέμμα στραμμένο στην φοβερή κρίση της Ουκρανίας, είναι απόλυτα φυσικό και αναμενόμενο εμείς οι Έλληνες να ρίχνουμε και πλάγιες ματιές προς την Τουρκία. Άλλωστε ο φόβος μας ήταν από την αρχή μήπως η ρωσική εισβολή δημιουργήσει ευνοϊκό προηγούμενο για τον Ερντογάν. Αν και η Άγκυρα, ως πρωτοπόρος σε εισβολές, στρατιωτικές επεμβάσεις και προσαρτήσεις (Κύπρος, Ιράκ, Συρία, Λιβύη) δεν χρειάζεται παραδείγματα, ούτε έχει αναστολές για να προχωρήσει σε τέτοιες ενέργειες, αν κρίνει ότι η συγκυρία την ευνοεί.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman