• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Άγγελος Στάγκος
Αγγελος Στάγκος

Αγγελος Στάγκος

Με το βλέμμα στραμμένο στην φοβερή κρίση της Ουκρανίας, είναι απόλυτα φυσικό και αναμενόμενο εμείς οι Έλληνες να ρίχνουμε και πλάγιες ματιές προς την Τουρκία. Άλλωστε ο φόβος μας ήταν από την αρχή μήπως η ρωσική εισβολή δημιουργήσει ευνοϊκό προηγούμενο για τον Ερντογάν. Αν και η Άγκυρα, ως πρωτοπόρος σε εισβολές, στρατιωτικές επεμβάσεις και προσαρτήσεις (Κύπρος, Ιράκ, Συρία, Λιβύη) δεν χρειάζεται παραδείγματα, ούτε έχει αναστολές για να προχωρήσει σε τέτοιες ενέργειες, αν κρίνει ότι η συγκυρία την ευνοεί.

Το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί μεταξύ των λογικών ανθρώπων, οι οποίοι σωστά ανησυχούν για αυτήν την τρομερή κρίση της Ουκρανίας και τις συνέπειές της, είναι αν υπάρχει διέξοδος που να μπορεί να οδηγήσει σε σταδιακή ομαλοποίηση στο ορατό μέλλον. Και δυστυχώς δεν βλέπουν τέτοια διέξοδο, ούτε και στοιχεία που να δημιουργούν ελπίδες, έστω αμυδρές. Όλες οι εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδας που ακολούθησε την έναρξη της εισβολής των ρωσικών στρατευμάτων, δεν επιτρέπουν την παραμικρή αισιοδοξία. Δεν την επιτρέπουν ούτε τα γεγονότα στο πεδίο της μάχης, ούτε η στάση  του Κρεμλίνου από τη μία πλευρά, ούτε της ουκρανικής κυβέρνησης και της Δύσης από την άλλη. Αντίθετα, η αντιπαλότητα και η πόλωση όχι μόνο έχουν πάρει διαστάσεις πολύ χειρότερες από εκείνες του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και βαίνουν κλιμακούμενες ώρα με την ώρα.

Κανείς από όσους δημοσιολογούν ακατάπαυστα στα ελληνικά μήντια από την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία δεν γνώριζε -και ούτε έχει γίνει σοφότερος στο μεταξύ-, τα επιχειρησιακά σχέδια των Ρώσων. Οι εκτιμήσεις που γίνονται για την πορεία τους, μέσα σε έναν ορυμαγδό προπαγάνδας, περιλαμβάνουν μεγάλα περιθώρια λάθους. Με βασική επισήμανση ότι μία τόσο τεράστια χώρα είναι αδύνατον να καταληφθεί μέσα σε 96 ώρες, ακόμη και δίχως να προβάλει αντίσταση. Και την πρόσθετη επισήμανση ότι τουλάχιστον μέχρι σήμερα οι Ρώσοι απέφευγαν να εμπλακούν σε μάχες μέσα σε πόλεις και αφετέρου δεν χρησιμοποιούσαν μαζικά την αεροπορία τους. Για να αποφύγουν μεγάλη αιματοχυσία, να μην καταστρέψουν πόλεις και να μη προκαλέσουν τεράστιες απώλειες στον πληθυσμό στον οποίον ένα σοβαρό ποσοστό είναι και οι Ρωσόφωνοι/Ρώσοι. Οι λόγοι είναι ευνόητοι, όχι μόνον ανθρωπιστικοί, αλλά και πολιτικοί.

Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες στο πεδίο και κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη, όπως και κάθε συμπέρασμα. Το απέδειξε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο ο Πούτιν, καθώς η λογική (ίσως η δική μας λογική επηρεασμένη από την ευχή και επιθυμία μας) έλεγε ότι θα σταματούσε με την αναγνώριση -ουσιαστικά προσάρτηση – των περιοχών του Ντονμπάς που έλεγχαν οι ρωσόφωνοι / ρώσοι αυτονομιστές και εκείνος προχωρεί στην κατάληψη ολόκληρης της Ουκρανίας. Προφανώς η λογική των δικών του σχεδίων διέφερε πολύ από την δική μας…

Γνωστά πια, σε όσους ενδιαφέρονται στοιχειωδώς, τα τελευταία γεγονότα γύρω από την κρίση στην Ουκρανία. Μήντια, δημοσιογράφοι, δημοσιολόγοι, αναλυτές, ειδικοί πραγματικοί και άλλοι αυτόκλητοι, τα έχουν ξεσκίσει, συνεχίζουν και θα συνεχίζουν για ένα διάστημα, εφόσον υπάρχει συνέχεια. Και επειδή στη Δύση ζούμε, από δυτικές κυβερνήσεις κατευθυνόμαστε και από δυτικά μέσα ενημερωνόμαστε ως πολίτες, η απόφαση του «λαϊκού» δικαστηρίου είναι ότι ο Πούτιν είναι ένοχος χωρίς ελαφρυντικά για όλες τις κατηγορίες. Τελεία και παύλα.

Ως επαγγελματίας δημοσιογράφος, μόνο από καθήκον έπαιρνα ή διάβαζα/ διαβάζω συνεντεύξεις στον Τύπο. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι εντελώς ανιαρές και ταυτόχρονα ένδειξη της υποβάθμισης του επαγγέλματος, καθώς δημοσιεύονται σωρηδόν για να καλύψουν σελίδες στα έντυπα. Αφενός γατί οι εκδότες έχουν αποψιλώσει το προσωπικό για οικονομικούς λόγους, άρα το πραγματικό ρεπορτάζ είναι πια είδος εν ανεπαρκεία, αφετέρου γιατί οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι το βρίσκουν εύκολο να πλασάρονται υπογράφοντας, γραπτές σχεδόν πάντα,  συνεντεύξεις με πολιτικούς, ειδικούς και μη, καλλιτέχνες, καθηγητάδες, γνωστούς ή και παγκοσμίως αγνώστους. Μία βόλτα στα κυριακάτικα φύλλα πείθει για του λόγου το αληθές.

Η κρίση στην Ουκρανία μας αφορά ως Έλληνες και Ελλάδα. Όχι μόνο τώρα, που βρίσκεται σε εξέλιξη, αλλά και όσα θα επακολουθήσουν, όποια τροπή πάρουν τα πράγματα. Και δεν μας αφορά μόνον επειδή στην «πρώτη γραμμή» ζουν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι ελληνικής καταγωγής που κινδυνεύουν, ή γιατί η εκρηκτική κατάσταση που δημιουργήθηκε συμβάλλει στην άνοδο των τιμών της ενέργειας και προσθέτει νέες δυσκολίες στην καθημερινότητά μας. Μας αφορά πολλαπλώς και ως ευρωπαίους και ως μέλη του ΝΑΤΟ, κυρίως όμως ως πολίτες χώρας που γεύεται καθημερινά την προκλητικότητα και το bullying μίας μεγαλύτερης όμορης χώρας, της Τουρκίας.

Περίεργο, αλλά αληθινό, ο φοβερός Πέτρος Δούκας λειτούργησε σαν καταλύτης με την απερίγραπτη επιπολαιότητά του στην περίφημη πια συνάντησή του με τον Λιβανό, τον οποίον επίσης πήρε στο λαιμό του. Μεταξύ μας, το συμβάν δεν ήταν ασυνήθιστο με τόσο μεγάλο αριθμό «φλούφληδων» στην πολιτική ζωή της χώρας, όμως τυχαία ή όχι, από τότε η κυβέρνηση φάνηκε να αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να περιμαζέψει κάπως τα πράγματα γιατί έδειχναν  να ξεφεύγουν στην οικονομία. Κυρίως με τη δημιουργία ενός κλίματος ασυδοσίας από την πλευρά της και προσμονής κάλυψης όλων των οικονομικών απαιτήσεων από πλευράς ομάδων ψηφοφόρων. Είναι γνωστό άλλωστε ότι δύο βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας είναι η επαιτεία και η λεηλασία (του κράτους κατά προτίμηση).

Ένα «ουφ», αναστεναγμούλης γεμάτος ανακούφιση δηλαδή, άρχισε να ακούγεται από χθες και δυνάμωσε σημαντικά σήμερα. ΄Εβγαινε και βγαίνει από τα στήθη των στοιχειωδώς ευφυών και λογικών ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη, την Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Όσων αντιλαμβάνονται πόσο καταστροφικός θα ήταν μία πολεμική σύρραξη  – ή θα είναι - για τους πάντες, κυρίως για εκείνους που θα βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στα πεδία των μαχών, αλλά και για όλους τους Ευρωπαίους. Γιατί η κρίση την Ευρώπη αφορά και θα συνεχίσει να την αφορά, εφόσον και μέχρις ότου εκτονωθεί η κατάσταση. Ουαί και αλλοίμονο βέβαια αν οι ενδείξεις εκτόνωσης των τελευταίων 48 ωρών δεν έχουν πραγματικό περιεχόμενο.

Απορεί κανείς πως και γιατί μετά από  συσσωρευμένη εμπειρία δεκαετιών οι ελληνικές κυβερνήσεις και γενικότερα η πολιτική τάξη, μαζί με αρκετούς δημοσιογράφους, επιμένουν να ερμηνεύουν κάθε κλιμάκωση των απειλών από την τουρκική πλευρά σε εσωτερικούς λόγους. Το κάνουν για να εφησυχάσουν οι ίδιοι, το κάνουν για να μην ανησυχήσουν τον πληθυσμό, το κάνουν επειδή αισθάνονται τη χώρα αδύναμη μπροστά στην ισχύ της Τουρκίας, το κάνουν για να μη ρίξουν «λάδι στη φωτιά», το κάνουν ως ανίδεοι στρουθοκαμηλιστές, ή το κάνουν για όλους αυτούς τους λόγους και κάποιους ακόμη ίσως; Το κάνουν πάντως…

Έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε πολύ μεγάλα διλήμματα στο θέμα των εκλογών. Μπορεί ο Κυρ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί να επιμένουν ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της θητείας, δηλαδή κατά το καλοκαίρι του 2023, μπορεί αυτή να είναι πραγματικά η πρόθεσή τους, όμως τα άτιμα τα «γεγονότα» έχουν τη δική τους λογική και την δύναμη να την επιβάλουν, φέρνοντας τις εκλογές πολύ νωρίτερα, περί το φθινόπωρο του 2022, αν συμβεί κάτι τέτοιο.

Όπως συμβαίνει σε κάθε διεθνή κρίση, με μεγάλη καθυστέρηση η Ευρώπη, ιδιαίτερα ο γαλλογερμανικός άξονας που έχει ηγετικό ρόλο, αποφάσισε να ενεργοποιηθεί στο Ουκρανικό με τις συνδυασμένες προφανώς παρεμβάσεις των Μακρόν και Σολτς σε Ουάσινγκτον και  Μόσχα. Όταν κατάλαβε ότι τα πράγματα έφτασαν στο μη περαιτέρω και ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεσπάσει σε ευρωπαϊκό έδαφος αυτή τη φορά, με απροσδιόριστες, αλλά οπωσδήποτε τρομακτικές, συνέπειες για τους λαούς ολόκληρης της ηπείρου, της Ελλαδίτσας συμπεριλαμβανομένης. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην άλλη άκρη, δεν σημαίνει ότι οι εξελίξεις δεν μας αφορούν άμεσα.

Σοκ και ανατριχίλα προκάλεσε η σφαγή του άτυχου νεαρού παιδιού στη Θεσσαλονίκη από καθίκια που βγήκαν παγανιά, όπως ο Χάρος, εκείνο το βράδυ. Ακριβώς για να κάνουν αυτό που τελικά έκαναν, να κτυπήσουν, να σακατέψουν, να ακρωτηριάσουν, να δολοφονήσουν εν ψυχρώ! Δημοσιογράφοι, μήντια, νοικοκυραίοι, αστυνομία, κυβέρνηση έμειναν με ανοιχτό το στόμα, εξοργισμένοι με την αγριότητα του εγκλήματος, ανακαλύπτοντας, ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ, για πρώτη φορά τον υπόκοσμο που κυριαρχεί στους οπαδικούς συνδέσμους.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman