• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Άγγελος Στάγκος
Αγγελος Στάγκος

Αγγελος Στάγκος

Είπαμε και ξαναλέμε. Μπορεί η βούληση του Κυρ. Μητσοτάκη να καθορίζει τις εκλογές στο τέλος της θητείας της κυβέρνησης (και να συμπέσουν σχεδόν με τις εκλογές στην Τουρκία, αν ο Ερντογάν δεν τις κάνει νωρίτερα), όμως υπάρχει αρκετή πιθανότητα να αναγκαστεί να αλλάξει ρότα εξαιτίας παραγόντων που δεν ελέγχει. Πορεία πανδημίας, ακριβή ενέργεια και οδυνηρές επιπτώσεις στην οικονομία, πολεμική σύρραξη στην Ουκρανία, ελληνοτουρκικά, είναι μερικοί από τους ορατούς σήμερα λόγους που ενδεχομένους να φέρουν τις εκλογές πιο κοντά.

Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να διαβεβαιώνει συνεχώς και με κάθε ευκαιρία ότι οι εκλογές θα γίνουν με την ολοκλήρωση της τετραετίας, δηλαδή άνοιξη με καλοκαίρι του 2023, αλλά είναι σαφές ότι σταδιακά εδραιώνεται κλίμα εκλογολογίας με ορίζοντα το 2022. Περί το φετινό φθινόπωρο τις τοποθετούν πολλοί και είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση δίνει τέτοια αίσθηση με δημοσιογράφους και Σύριζα να πλειοδοτούν με εκτιμήσεις και τοποθετήσεις.

Η αλήθεια είναι ότι οι ΗΠΑ  ποτέ δεν έδειξαν ενθουσιασμό για την κατασκευή του αγωγού EastMed. Απλά απέφευγαν  να εκφράσουν δημόσια την αντίθεσή τους. Ίσως γιατί στη συμφωνία μετείχε το «αγαπημένο» Ισραήλ και άλλες δύο χώρες, η Ελλάδα και η Κύπρος που τις θέλουν στη σφαίρα επιρροής τους, πιθανώς γιατί έβλεπαν την υπογραφή της ως πολιτικό ανάχωμα κατά κάποιο τρόπο, απέναντι στην επιθετικότητα και προκλητικότητα της ενοχλητικής Τουρκίας, που το 2020 –τότε έπεσαν οι υπογραφές – βρισκόταν σε έξαρση, ενδεχομένως γιατί το εγχείρημα είχε ενταχθεί στα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με αφορμή τα νέα γεγονότα βίας, τρομοκράτησης και καταλήψεων σε πανεπιστημιακούς χώρους, αλλά και τις μπαρούφες πολιτικών που προθυμοποιούνται να προσφέρουν άποψη με κομματικές θέσεις, οι πρόσφατες σχετικές εμπειρίες του υπογράφοντος από αγγλικά πανεπιστήμια (με την ιδιότητα του γονέα, για να μην παρεξηγούμαστε), είναι οι εξής:

Αν προκύπτει κάτι «θετικό» από τον νέο ξυλοδαρμό καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου την ώρα μαθήματος από συμμορία δήθεν αναρχοαυτόνομων μπαχαλάκηδων, ίσως εγκάθετων σε αυτή την περίπτωση, είναι ότι ο Σύριζα έσπευσε αμέσως να τους καταγγείλει και να καταδικάσει το βάναυσο ξυλοφόρτωμα.

Θόρυβο προκάλεσαν οι εκτιμήσεις του πολιτικού αναλυτή και συμβούλου κατά καιρούς πρωθυπουργών (Κ. Καραμανλή, Αλ. Τσίπρα κλπ.), Γιάννη Λούλη. Τις διατύπωσε αρχικά στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στη συνέχεια στην εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε στον «Σκάι» και αφορούσαν την πορεία μαζί με τις επιδόσεις του αρχηγού του Σύριζα στην αντιπολίτευση, αλλά και τη σημερινή πολιτική κατάσταση γενικότερα.

Έχουμε τις δικές μας αβεβαιότητες για το 2022, από πάνω όμως υπάρχουν και οι διεθνείς, που είναι μεγάλες, επηρεάζουν την Ελλάδα που δεν είναι απόμακρο νησί, όπως νομίζουν μερικοί και επομένως δεν μπορούν να αγνοηθούν. Άλλωστε όλοι οι λογικοί άνθρωποι απανταχού του πλανήτη γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο κόσμος βιώνει συγκυρία ρευστότητας, με πολλές σταθερές να τρίζουν.

Μακάρι να ήταν διαφορετικά, αλλά η αλήθεια είναι ότι ελάχιστη ποσότητα αισιοδοξίας έφερε μαζί της η νέα χρονιά. Αντίθετα κουβάλησε μία μόνο βεβαιότητα, αυτή της επέλασης της πανδημίας με κουστούμι «Όμικρον» και πλήθος ερωτηματικών που είτε σχετίζονται με αυτήν, είτε όχι. Με λίγα λόγια το νέο έτος μπήκε με ποικιλία αβεβαιοτήτων, που είτε σχετίζονται με την πανδημία, είτε όχι. Επομένως οι όποιες προβλέψεις για τη συνέχεια είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένες, ακόμη και οι πιο βραχυπρόθεσμες.

Περιττό να πούμε ότι αυτή η Έκθεση Θεσσαλονίκης έχει ξεφτίσει. Έχει ξεφτίσει σαν θεσμός στο αντικείμενό της, καθώς μόνο υπουργείο και ΔΕΚΟ γεμίζουν τα περίπτερα με ατέλειωτο αυτοθαυμασμό για ανύπαρκτα επιτεύγματα. Και έχει ξεφτίσει και σαν πολιτικό γεγονός, ιδιαίτερα μετά το 2014, όταν ο Τσίπρας την χρησιμοποίησε σαν εφαλτήριο για την εξουσία με μία σειρά από μπούρδες, ψέματα και αυταπάτες. Το ίδιο έκανε και σήμερα στη συνέντευξη τύπου από θέση πρωθυπουργού πλέον, με άλλο τουπέ και στυλ, της αυθεντίας  που προσφέρει το αξίωμα και σίγουρα πιο επιθετικό, αλλά μάλλον και πιο μαραμένος. Α και κάτι άλλο. Ποτέ στο παρελθόν  εξουσία δεν έστησε τόσο πολύ το πολιτικό γεγονός των εγκαινίων, όσο η σημερινή. Πρώτα με τη δήθεν απεργία της ΕΣΗΕΑ για να μη καλυφθούν οι διαμαρτυρίες και μετά με τη σειρά των ερωτήσεων και τις ερωτήσεις στη συνέντευξη. Καλά πάμε…

Αφήσαμε πίσω μας το μεγάλο και θεαματικό σόου του πλειστηριασμού των τηλεοπτικών αδειών και μπαίνουμε ολοταχώς στην εβδομάδα του ετήσιου σόου της Θεσσαλονίκης, αυτό των εγκαινίων της ΔΕΘ, όπου πριν δύο ακριβώς χρόνια ο Τσίπρας μεγαλούργησε με το περίφημο Πρόγραμμά του και έφτασε στην εξουσία. Δεν έχει σχέση το γεγονός ότι τίποτα από όσα υποσχέθηκε τότε δεν υλοποιήθηκε, το αντίθετο μάλιστα. Η αλήθεια είναι ότι από εκεί ξεκίνησε η τελευταία φάση της διαδρομής, κάτι σαν την κάθοδο του Μουσολίνι και του φασιστικού κόμματος στη Ρώμη. Λέμε τώρα…

Αδύνατον αυτή η χώρα να ξεχάσει λίγο το παρελθόν και να κοιτάξει το μέλλον. Τελευταίο παράδειγμα η υπόθεση Ανδρέα Γεωργίου, του πρώην διοικητή της ΕΛΣΤΑΤ, που ανασύρθηκε από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ακυρώνοντας το βούλευμα με το οποίο είχε κηρυχθεί αθώος για τις κατηγορίες ότι αλλοίωσε τα στοιχεία του ελλείμματος το 2010 για να πτωχεύσει ουσιαστικά η χώρα και να πάει στα μνημόνια.

Ανόητους όσους τις σκέπτονται και διπλά ανόητους όσους τις ζητάνε χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός τη φιλολογία για τις εκλογές και μόνο που δεν ονομάτισε τον Μητσοτάκη στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί πραγματικά ο Τσίπρας δεν τις θέλει τις εκλογές, αν βέβαια μπορεί να ολοκληρώσει τη θητεία του το 2019 ανέφελα και ανέμελα. Ποιος άλλωστε έχει την εξουσία και θέλει να την βάλει σε ρίσκο δίχως λόγο;

Από σήμερα, 15η Αυγούστου, το καλοκαίρι μετράει αντίστροφα.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman