• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Dino Koutsolioutsos
Ντίνος Κουτσολιούτσος

Ντίνος Κουτσολιούτσος

Η κυβέρνηση ριψοκινδυνεύει την αναγκαία και σκληρή διαπραγμάτευση που επιχειρεί από τις εκλογές εναντίον των τραπεζικιστών της Ευρωζώνης, παραδίδοντας το εσωτερικό της χώρας, τους θεσμούς της, την ταυτότητά της, αλλά και την ασφάλεια των πολιτών της στους ολίγους, αλλά τρομακτικά καταστροφικούς, οπαδούς των διαφόρων αναρχικών και αντιεξουσιαστικών ιδεολογιών και συναφών πολιτικών τζαμπατζήδων και τρομοκρατών. 

Στην χθεσινοβραδινή έκτακτη συνεδρίαση περί της διαπραγματευτικής προσπάθειας της κυβέρνησης με τους δανειστές, η Βουλή παρουσίασε ένα πρώτο ενδιαφέρον ή όχι προφίλ της νέας της σύστασης μετά από τις πρόσφατες εκλογές. Παρακάτω παραθέτω τις λίαν υποκειμενικές μου εντυπώσεις.

Η κοινή γνώμη και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη θέλει να πιστεύει ότι η γερμανοκρατούμενη Ευρωζώνη κρατάει τους τρεις βασικούς άσους στην διαπραγμάτευση εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης, 1) την παντοδυναμία της Γερμανικής πολιτικής και οικονομίας, 2) την συντροφικότητα όλων των υπολοίπων κρατών του ευρώ, πίσω από την Γερμανία, και εναντίον της λίαν αμαρτωλής Ελλάδας, 3) και τον τρίτο, και ίσως κορυφαίο, άσο, τα κλειδιά της ρευστότητας που κρατάει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικότατα, τουλάχιστον δύο  φορές, πρώτα εναντίον της Ιρλανδίας από τον Τρισέ και αργότερα εναντίον της Κύπρου από τον Ντράγκι.

Η επίσημη αναγνώριση και ανακοίνωση ουσιαστικής αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα, από τον κ. Γιούνκερ, στο τέλος της σημερινής συνόδου κορυφής, με παροχή βοήθειας έως και δύο δις ευρώ μέσα στο 2015, αποτελεί το πρώτο, ουσιαστικό και απόλυτα θετικό αποτέλεσμα της δύσκολης και σκληρής διαπραγμάτευσης που επιχειρεί η νέα κυβέρνηση από την σύσταση της, και η οποία διαπραγμάτευση συνεχίζεται με άγνωστο τελικό αποτέλεσμα.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, με ένα ν, έχει βρεθεί εκ των πραγμάτων, και λόγω της ιδιαίτερης προσωπικότητας του, στο επίκεντρο του κυκλώνα που μαίνεται πάνω από την Ελλάδα, αλλά και πάνω από την Ευρωζώνη, λόγω της κοινοβουλευτικά δημοκρατικής εκλογής της πρώτης ριζοσπαστικά αριστερής εθνικής κυβέρνησης μέσα στην απόλυτα και ριζοσπαστικά νεοφιλελεύθερη κοινότητα του κοινού νομίσματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διέπραξε ένα σοβαρό επικοινωνιακό λάθος στην προεκλογική του εκστρατεία, υποσχόμενος και διαλαλώντας τον άμεσο τερματισμό της Τρόικας και της συνυφασμένης μνημονιακής πολιτικής, και ένεκα τούτου αναγκάστηκε να κάνει μία σοβαρή, μερικοί υποστηρίζουν μία τεράστια, κωλοτούμπα και όσον αφορά το θεσμικό πλαίσιο των τριών εταίρων που απαρτίζουν την κηδευμένη «Τρόικα», αλλά και όσο αφορά την συνυφασμένη διαδικασία εφαρμογής των σχετικών μέτρων.

Η πρώτη μάχη ανάμεσα σε μία αριστερή κυβέρνηση κράτους της Ευρωζώνης, και της υπόλοιπης Ευρωζώνης, της πλήρως εμπεδωμένης, ψυχή τε και σώματι, στην, επιβεβλημένη από την Γερμανία, ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς, έληξε με την αριστερόφρονη Ελλάδα να έχει υποστεί αρκετές κακώσεις, αλλά, παραδόξως πως και σαν θαύμα, να στέκεται στα πόδια της, για  να παλέψει και να αγωνιστεί μία άλλη μέρα, ένα άλλο μήνα, και, ελπίζω, ίσως και ένα άλλο χρόνο.

Ο υπουργός οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης προειδοποίησε την Βουλή αλλά και τον ελληνικό λαό για την αναγκαιότητα να συμπεριλαμβάνει κανείς την πιθανότητα ρήξης με τους ευρωπαίους εταίρους, για μία πραγματική διαπραγμάτευση σοβαρών εθνικών θεμάτων. Η στήλη είναι της γνώμης ότι μία πράγματι επιτυχημένη και επωφελής συμφωνία της χώρας με την Ευρωζώνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο αφού περάσει μέσα από τις Συμπληγάδες Πέτρες μίας πραγματικής, αλλά παροδικής ρήξης με τους ευρωπαίους εταίρους δανειστές. Δηλαδή, μόνο μέσω ενός πολιτικοοικονομικού εκβιασμού μπορεί η Ελλάδα να κερδίσει μία συμφωνία που να προσφέρει μία πραγματική ευκαιρία στην Ελλάδα για μία ανάπτυξη της οικονομίας και μία διόρθωση της κοινωνικής καταστροφής που έχει υποστεί η χώρα.

Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, και άρτι πρώην πρωθυπουργός της χώρας, Αντώνης Σαμαράς, επισφράγισε με την τελευταία του χειρονομία, σαν απερχόμενος δημόσιος υπάλληλος από το Μέγαρο Μαξίμου, τον νάρκισσο χαρακτήρα του, αρνούμενος να υποδεχθεί τον νέο πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, και να του παραδώσει τα κλειδιά της ηγεσίας της Ελλάδας.

Τις μόνες δύο φορές στην ζωή μου που μπόρεσα να συμμετάσχω σε ελληνικές εκλογές λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό ψήφισα Νέα Δημοκρατία, στην δεύτερη νίκη του Κώστα Καραμανλή, του ανιψιού, και στην νίκη του Σαμαρά τον Μάιο του 2012.

Όσο υπάρχει ενεργή η δημοκρατική διαδικασία σε ένα λαό, θα υπάρχει πιθανότητα να τιμωρείται η πολιτική αναισθησία απέναντι στις βασικές ανθρώπινες ανάγκες και αξίες, όπως έγινε και τον περασμένο μήνα με την απόρριψη της κυβερνητικής επιλογής για πρόεδρο της ελληνικής δημοκρατίας. Πέραν από τα διάφορα σενάρια και αναλύσεις που οι αντικρουόμενες πολιτικές παρατάξεις αντιπαραθέτουν ασταμάτητα για την πτώση της Συγκυβέρνησης και για τα πιθανά αρνητικά ή θετικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής εξέλιξης, το βασικό παραμένει ένα. Δεν μπορείς να επιβάλεις μία επιτυχημένη οικονομική πολιτική σε μία, δημοκρατική τουλάχιστον, χώρα της Ευρώπης όταν αφήνεις τελείως απροστάτευτα τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας και όταν καταστρέφεις τα αστικά όνειρα, και την οικονομική πραγματικότητα, μεγάλου μέρους του λαού. Και όταν ένας πολίτης δεν έχει πια τίποτα να χάσει, τότε οιαδήποτε υπόσχεση ελπίδας, αληθινή ή κάλπικη, θα προτιμηθεί στην κάλπη.

Η τραγική εκτέλεση των μελών του γαλλικού περιοδικού Charlie Hebdo σκιαγραφεί έντονα όσο και απάνθρωπα, το τεράστιο και, επί του παρόντος, απόλυτα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις ανθρώπινες αξίες της ανθρωποκεντρικής Δύσης, και τις εξίσου ανθρώπινες αξίες του θεοκεντρικού Ισλάμ. Αυτό το αγεφύρωτο χάσμα έχει ιστορικά θεμελιωθεί και συντηρηθεί από την αποικιοκρατική πολιτική της Βρετανίας και της Γαλλίας, και από την ιμπεριαλιστική πολιτική της Pax Americana, και ειδικότερα από τα δίδυμα και συμπληρωματικά συμφέροντα των βιομηχανιών πετρελαίου και πολέμου.

Το αιματοκύλισμα στο γαλλικό περιοδικό έχει να κάνει τόσο πολύ με ακραία εφαρμογή μίας απόλυτα θεοκρατικής πίστης στον θεό, όσο και με ακραία εφαρμογή μίας απόλυτα ανθρωποκρατικής ελευθερίας του ατόμου. Για τον μέσο Ευρωπαίο, η ύβρις εναντίον του Θεού, του θείου ή του θεϊκού αποτελεί μία απλή διασκέδαση, ή έστω και μία απόπειρα εκπαίδευσης. Για τον Μουσουλμάνο, αποτελεί μία απαράδεκτη παράβαση, μία Ύβρις στο ύψος της αρχαίας ελληνικής έννοιας της, και μία αφόρητη ιεροσυλία.

Μόνο κατά διαόλου μπορεί, και της αξίζει, να πάει μία χώρα, της οποίας το πολιτικό σύστημα εμπεριέχει κατά ακολουθίαν, και σε διάφορα πολιτικά κόμματα, «παράγοντες» σαν τον αξιότιμο κ. Αποστολόπουλο, της πρόσφατης προσωρινής φήμης και δυσφημίας, που αδίκως παρεξηγήθηκε στις αγαθότατες κινήσεις του την στιγμή κατά την οποίαν, όπως διαβεβαίωνε ο δικηγόρος του, τα έδινε όλα για να υπερασπισθεί την ηθική και την υπόληψη του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman