ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Ποιός πληρώνει τη νύφη;

10:52 - 13 Οκτ 2008
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Το σχέδιο διάσωσης των ευρωπαικών τραπεζών το οποίο πρότεινε ο -εκτός ΟΝΕ- βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν και υιοθέτησαν οι ευρωπαικές χώρες, θα προσφέρει μια ανάσα στη λειτουργία της διατραπεζικής αγοράς και στα χρηματιστήρια. Είναι ενα σχέδιο με πολλά θετικά, αλλά και κάποια πολύ αρνητικά χαρακτηριστικά. Στα θεικά επισημαίνουμε οτι«ξεπαγώνει» την κίνηση κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα και επιτρέπει τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών που είχαν διακοπεί. Επίσης θετικό είναι οτι αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών, οχι στο τραπεζικό σύστημα γενικώς, αλλά σε κάθε τραπεζικό σύστημα που έχει την εγγύηση του κράτους.Η εγγύηση των κρατών είναι αυτή που στηρίζει τις τράπεζες και οχι η αποτελεσματικότητα του συστήματος, ή οι ικανότητες των στελεχών του.Ενα ακόμη θετικό στοιχείο είναι οτι το σχέδιο Γκόρντον Μπράουν, μειώνει την ένταση της επερχόμενης ύφεσης, μέσω της διευκόλυνσης των χρηματοδοτήσεων.

Και πάμε στα αρνητικά χαρακτηριστικά του σχεδίου του βρετανού πρωθυπουργού. Το πρώτο και κυριότερο είναι οτι ναι μεν οι κυβερνήσεις παίρνουν έναντι της βοήθειας που προσφέρουν στις τράπεζες τις μετοχές τους, όμως τις παίρνουν επιβαρρύνοντας τους προυπολογισμούς και κατά συνέπεια τους πολίτες. Δεν είναι καθόλου βέβαιον οτι μελλοντικά οι προυπολογισμοί θα έχουν κάτι να κερδίσουν απο τις μετοχές αυτές και ακόμη πιο αμφίβολο είναι το αν οι πολίτες θα μπορέσουν ποτέ να πάρουν πίσω τους φόρους που θα χρειαστεί να πληρώσουν για τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος.

Ενα ακόμη πρόβλημα που έχει το σχέδιο του Μπράουν είναι οτι δεν εξασφαλίζει τη σωτηρία των τραπεζών μερικών χωρών που ενδεχομένως δεν έχουν την οικονομική ισχύ της Γερμανίας της γαλλίας ή της Αγγλίας για να σώσουν τις τράπεζες τους.Για να εξασφαλιστούν όλοι θα έπρεπε να υπάρξει συντονισμός μεταξύ των ευρωπαικών κυβερνήσεων και κοινό ταμείο, πράγμ,α το οποίο όμως δεν έγινε. Και δεν έγινε διότι αντέδρασε πρώτη από όλους η γερμανίδα καγκελάριος Αγκέλικα Μέρκελ. Συνεπώς παραμένουμε στο ο σώζων εαυτόν σωθήτω, πράγμα που δενταιριάζει στη λογική της Ενωμένης Ευρώπης.

Οι αγορές καταρχήν αντιμετωπίζουν θετικά - με ενθουσιασμό - τα μέτρα των ευρωπαίων ηγετών. Τα μέτρα αυτά όμως είναι μέτρα πυροσβεστικά. Δεν απαλάσσουν το τραπεζικό σύστημα και τα χρηματιστήρια απο τις ασθένειες τους. Απλώς το παιχνίδιξαναξεκινά με τους ίδιους κανόνες που υπήρχαν πρίν την κρίση, αυτούς τους κανόνες που γέννησαν την κρίση.Τις επόμενες εβδομάδες εφόσον η ένταση της κρίσης υποχωρήσει, η Ευρωπική Ένωση θα πρέπει να μελετήσειτα προβλήματακαι να επιβάλει νέους κανόνες που θα διασφαλίσουν την διαάνεια, την ομαλή λειτουργία και τη διατηρήσιμη ανάπτυξη του τραπεζικού συστήματος και των αγορών.

Και τέλος θα πρέπει να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος, διότι αργά ή γρήγορα οι κρατικές εγγυήσεις θα αρθούν. Δεν μπορεί εσαεί μια κυβέρνηση να εγγυάται τα τοξικά τραπεζικά προιόντα ούτε τις συναλλαγές της διατραπεζικής αγοράς. Το σύστημα πρέπει να γίνει αξιόπιστο απο μόνο του και για να γίνει αυτό χρειάζονται άλλου είδους δομικές παρεμβάσεις.

Copyright © 1999-2021 Premium S.A. All rights reserved.