• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Γρηγόρης Νικολόπουλος

Η περίπτωση της Ελλάδας δεν είναι η μοναδική στην Ευρώπη. Αποτελεί όμως ένα πείραμα για την αποτελεσματικότητα των μέσων πίεσης που διαθέτουν οι Βρυξέλλες και ένα παράδειγμα προς τις άλλες χώρες που πιθανώς να ελπίζουν σε ευρωπαϊκή βοήθεια τους επόμενους μήνες. 
Ισως η στιγμή να μην είναι η κατάλληλη, αλλά θα έπρεπε επισήμως η ελληνική κυβέρνηση να θέσει ένα ζήτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την ουσία του προβλήματος της οικονομίας και να ζητήσει συνδιάσκεψη για το εξής θέμα: «Πώς οι χώρες της ΕΕ που δεν παράγουν και δεν εξάγουν αρκετά προϊόντα και υπηρεσίες μπορούν να μειώσουν τονδανεισμό τους και να αναπτυχθούν με στόχο την πραγματική σύγκλιση με τις ισχυρότερες ευρωπαϊκές χώρες» .
Για πρώτη φορά εφέτος, υπό την πίεση των Βρυξελλών και των αγορών, οι έλληνες πολιτικοί θα πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με τον μεγαλύτερό τους εφιάλτη. Το πολιτικό κόστος.
Την ώρα αυτή που οι ευρωπαίοι ελεγκτές βρίσκονται εγκατεστημένοι στα ελληνικά υπουργεία και κάνουν φύλλο και φτερό τις δαπάνες τους υπαγορεύοντας ουσιαστικά μια άλλη οικονομική πολιτική από αυτήν που θα ήθελε και είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση, το σύνολο του πολιτικού κόσμου και πρωτίστως τα μέλη της κυβέρνησης πρέπει να συνταχθούν στο άρμα του υπουργού Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου χωρίς καμία επιφύλαξη.
Ενα ερώτημα κυκλοφορεί διαρκώς από στόμα σε στόμα: «Τελικά θαπτωχεύσουμε;». Η απάντηση προϋποθέτει μια δεύτερη ερώτηση: Τι σημαίνει πτώχευση χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Ξεκινάμε λοιπόν από το δεύτερο ερώτημα. 

Οταν μιλάμε για οικονομική κρίση στην Ελλάδα, μιλάμε κυρίως για το δημοσιονομικό πρόβλημα, δηλαδή το έλλειμμα και το χρέος του Δημοσίου. Η λύση για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι αμιγώς πολιτική. 

Το 2010 θα είναι η χρονιά της μεγάλης ευκαιρίας για τις επενδύσεις σε μετοχές.  Ίσως όχι απο τους πρώτους μήνες του έτους, αλλά σίγουρα κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά, θα φανεί για πρώτη φορά η θετική προοπτική της ελληνικής οικονομίας. Με την προυπόθεση βεβαίως οτι η διεθνής αγορά κινείται ομαλά και η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζει κάποια αποτελεσματικότητα.  Γιατί όμως το 2010 θα εμφανίσει ευκαιρίες που δεν είχαν εμφανιστεί τα προηγούμενα χρόνια; Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό χρηματιστήριο , δηλαδή οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν είχαν να πουλήσουν κανένα growth story. Τα Βαλκάνια βρισκόντουσαν σε κρίση, οι προοπτικές ανάπτυξης στην εγχώρια αγορά ήταν στάσιμες, μεγάλες συμφωνίες εξαγορών ή συνεργασιών δεν γινόντουσαν, όλοι γνώριζαν οτι τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι ασφυκτικά και δεν φαινόταν το φώς της εξόδου απο αυτά. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Οι έμποροι γκρινιάζουν για τη μείωση του τζίρου και συνήθως η γκρίνια κορυφώνεται την περίοδο των εορτών. Και πάλι καλά, πρέπει να λένε, που υπάρχουν ακόμη αφελείς Έλληνες και ψωνίζουν από τους Έλληνες εμπόρους. Γιατί; Μα διότι έχουν εξωφρενικά ακριβές τιμές. Τιμές συχνά πολλαπλάσιες αυτών που υπάρχουν για τα ίδια προϊόντα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και φυσικά ακόμη φθηνότερα είναι όλα τα προϊόντα αν αγορασθούν μέσω Διαδικτύου. Θα ήταν αδικία να αναφέρουμε παραδείγματα, διότι όλες ανεξαιρέτως οι τιμές είναι υψηλότερες στην Ελλάδα.

 


Η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε ένα στοίχημα με την παραοικονομία το οποίο αν παιζόταν στα γραφεία στοιχημάτων και κερδιζόταν θα είχε απόδοση μεγαλύτερη από 1.000. Είναι αμφίβολο αν ένας στους χίλιους Ελληνες πιστεύει ότι μπορεί μια κυβέρνηση να εντάξει την παραοικονομία στην επίσημη οικονομία, να πατάξει τη φοροδιαφυγή και να εξαλείψει τη διαφθορά από τον δημόσιο τομέα. Και δεν είναι παράλογοι οι 999 που πιστεύουν ότι δεν μπορεί. Η ελληνική οικονομία- αλλά και η ελληνική κοινωνία γενικότερα- είναι δομημένη στη λογική του ρουσφετιού, του άδικου κράτους, των διεφθαρμένων δημοσίων υπηρεσιών, του λαδώματος και της μίζας.

 


Ο φόβος των καταθετών - κυρίως των μεγαλοκαταθετών - για τα μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση κορυφώνεται. Τραπεζίτες από την Ελβετία δέχονται συχνά αιτήσεις για άνοιγμα λογαριασμών από Έλληνες οι οποίοι θέλουν να μεταφέρουν εκεί τις καταθέσεις τους. Υπάρχουν αυξημένες εκροές καταθέσεων στο εξωτερικό διότι πολλοί φοβούνται ότι μετά τη δήλωση του «πόθεν έσχες» θα φορολογηθούν οι καταθέσεις, θα αυξηθεί ο φόρος επί των τόκων, ακόμη και ότι θα απαλλοτριωθεί υποχρεωτικά μέρος των καταθέσεων για να τοποθετηθεί σε λαϊκό ομόλογο, όπως πρότεινε κάποιο ινστιτούτο φορολογικών μελετών. Ας τα δούμε αναλυτικά:

 


Είναι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας τόσο απελπιστική όσο περιγράφεται στα ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης; Οχι αλλά μπορεί να γίνει. Και θα γίνει αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει κατά σειράν να κάνει τρία πράγματα. Πρώτον, να καθησυχάσει τις διεθνείς αγορές αντί να τις τρομοκρατεί. Δεύτερον, να λάβει άμεσα μέτρα - εκτός κοινωνικού διαλόγου - για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τον περιορισμό της σπατάλης. Τρίτον, να δημιουργήσει προϋποθέσεις για την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης. Και τα τρία είναι εφικτά και είναι απορίας άξιον γιατί δεν τα έχει κάνει ως σήμερα.
Η παράταση που κέρδισε η ελληνική κυβέρνηση από τις Βρυξέλλες για να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τα τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας αποτελεί μια τεράστια ευκαιρία για τη χώρα. Μια ευκαιρία ώστε να αλλάξουν πολλά στη λειτουργία του ελληνικού Δημοσίου. Ηδη ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Φ. Σαχινίδης, ο οποίος ανέλαβε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, δηλαδή τον έλεγχο των δημοσίων δαπανών, σκοπεύει να αλλάξει το σύστημα έγκρισης των πιστώσεων και να το κάνει σε 12μηνη βάση. Αυτό σημαίνει ότι κάθε μήνα θα γίνεται συστηματικός έλεγχος των δαπανών κάθε υπουργείου γραμμή προς γραμμή, ώστε να μην υπερβαίνουν οι δαπάνες τις προϋπολογισμένες. Η δυσκολία στην προσπάθεια αυτή θα είναι να ξεχωρίσουν οι παραγωγικές δαπάνες από τις σπατάλες, ώστε η μείωσή τους να μην επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργία του κράτους. Οι δαπάνες όμως είναι η μία όψη του προβλήματος. Η άλλη είναι τα έσοδα και εδώ βρίσκεται το κλειδί για την επιτυχία του υπουργού Οικονομικών.
Η κυβέρνηση ίσως δεν έχει αντιληφθεί τη διπλή κόψη του μαχαιριού που κρατάει σήμερα στα χέρια της. Αποδίδει τη σοβαρότατη οικονομική κρίση που βιώνουμε στην πενταετία της αδιάφορης και ανίκανης κυβέρνησης του Καραμανλή, και πολύ καλά κάνει. Εκείνοι ευθύνονται. Για πόσο καιρό όμως θα έχει αυτό το άλλοθι; Το κακό με τις κρίσεις είναι ότι αλλάζουν εύκολα ιδιοκτήτη.
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman