• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
Image on Reporter.gr
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Γρηγόρης Νικολόπουλος

[email protected]

Ο φόβος των καταθετών - κυρίως των μεγαλοκαταθετών - για τα μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση κορυφώνεται. Τραπεζίτες από την Ελβετία δέχονται συχνά αιτήσεις για άνοιγμα λογαριασμών από Έλληνες οι οποίοι θέλουν να μεταφέρουν εκεί τις καταθέσεις τους. Υπάρχουν αυξημένες εκροές καταθέσεων στο εξωτερικό διότι πολλοί φοβούνται ότι μετά τη δήλωση του «πόθεν έσχες» θα φορολογηθούν οι καταθέσεις, θα αυξηθεί ο φόρος επί των τόκων, ακόμη και ότι θα απαλλοτριωθεί υποχρεωτικά μέρος των καταθέσεων για να τοποθετηθεί σε λαϊκό ομόλογο, όπως πρότεινε κάποιο ινστιτούτο φορολογικών μελετών. Ας τα δούμε αναλυτικά:

 


Είναι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας τόσο απελπιστική όσο περιγράφεται στα ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης; Οχι αλλά μπορεί να γίνει. Και θα γίνει αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει κατά σειράν να κάνει τρία πράγματα. Πρώτον, να καθησυχάσει τις διεθνείς αγορές αντί να τις τρομοκρατεί. Δεύτερον, να λάβει άμεσα μέτρα - εκτός κοινωνικού διαλόγου - για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τον περιορισμό της σπατάλης. Τρίτον, να δημιουργήσει προϋποθέσεις για την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης. Και τα τρία είναι εφικτά και είναι απορίας άξιον γιατί δεν τα έχει κάνει ως σήμερα.
Η παράταση που κέρδισε η ελληνική κυβέρνηση από τις Βρυξέλλες για να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τα τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας αποτελεί μια τεράστια ευκαιρία για τη χώρα. Μια ευκαιρία ώστε να αλλάξουν πολλά στη λειτουργία του ελληνικού Δημοσίου. Ηδη ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Φ. Σαχινίδης, ο οποίος ανέλαβε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, δηλαδή τον έλεγχο των δημοσίων δαπανών, σκοπεύει να αλλάξει το σύστημα έγκρισης των πιστώσεων και να το κάνει σε 12μηνη βάση. Αυτό σημαίνει ότι κάθε μήνα θα γίνεται συστηματικός έλεγχος των δαπανών κάθε υπουργείου γραμμή προς γραμμή, ώστε να μην υπερβαίνουν οι δαπάνες τις προϋπολογισμένες. Η δυσκολία στην προσπάθεια αυτή θα είναι να ξεχωρίσουν οι παραγωγικές δαπάνες από τις σπατάλες, ώστε η μείωσή τους να μην επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργία του κράτους. Οι δαπάνες όμως είναι η μία όψη του προβλήματος. Η άλλη είναι τα έσοδα και εδώ βρίσκεται το κλειδί για την επιτυχία του υπουργού Οικονομικών.
Η κυβέρνηση ίσως δεν έχει αντιληφθεί τη διπλή κόψη του μαχαιριού που κρατάει σήμερα στα χέρια της. Αποδίδει τη σοβαρότατη οικονομική κρίση που βιώνουμε στην πενταετία της αδιάφορης και ανίκανης κυβέρνησης του Καραμανλή, και πολύ καλά κάνει. Εκείνοι ευθύνονται. Για πόσο καιρό όμως θα έχει αυτό το άλλοθι; Το κακό με τις κρίσεις είναι ότι αλλάζουν εύκολα ιδιοκτήτη.
Ο διάλογος για το Ασφαλιστικό θα ξεκινούσε σήμερα, αλλά δεν ξεκίνησε. Δεν ξεκίνησε διότι το ΠΑΜΕ είχε αποκλείσει τις πόρτες των υπουργείων Εργασίας και Εσωτερικών, η ΑΔΕΔΥ απεχώρησε και η ΓΣΕΕ δεν προσήλθε καν. Δεν περίμενε κανείς ότι ο διάλογος για το πιο «καυτό» θέμα της εποχής μας δεν θα διεξαγόταν με μεγάλες δυσκολίες. Το θέμα, όμως, είναι να αρχίσει. Να ακούσουμε τι έχει να προτείνει η νέα κυβέρνηση. Να φέρουν συγκεκριμένες ρεαλιστικές προτάσεις και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων.
Eχουμε καλά νέα και κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι η κυβέρνηση παίρνει μέτρα για την οικονομία. Τα κακά νέα είναι ότι τα μέτρα αυτά δεν καλύπτουν τις απαιτήσεις των Βρυξελλών.
Η πορεία του ελληνικού χρηματιστηρίου τους επόμενους μήνες δεν θα είναι εύκολη. Και δεν έχει κανένα λόγο να είναι εύκολη. Το Χρηματιστήριο παρουσίασε το 2009 μια πολύ καλή απόδοση με τις ισχυρότερες επιχειρήσεις της χώρας να εμφανίζουν αύξηση των τιμών των μετοχών τους πάνω απο 100% σε λιγότερο απο ενα χρόνο. Και αυτό συνέβη σε μια εποχή που η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ήταν η χειρότερη απο κάθε άλλη φορά. Και δυστυχώς η ελληνική οικονομία παραμένει σε άθλια κατάσταση ενώ το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ακόμη δεν έχει εντοπίσει τα μέτρα εκείνα που θα μας βγάλουν απο την κρίση.
Το ότι η κατάσταση της οικονομίας είναι τραγική το ξέρουμε όλοι. Τώρα το έμαθαν και στις Βρυξέλλες και μας έχουν βάλει στο μάτι. Δικαιολογημένα διότι τους έχουμε «φλομώσει στο ψέμα» κατά τη λαϊκή έκφραση. Η απώλεια της αξιοπιστίας μας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο υπουργός πληρώνει τα σπασμένα της απογραφής Αλογοσκούφη και των ψευδών στοιχείων που έδινε ο κ. Ι. Παπαθανασίου, ο οποίος εκλήθη από τον Καραμανλή να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και προσπαθούσε να κρύψει την αλήθεια για να μην του σκάσει στα χέρια η βόμβα της οικονομίας. Εν πάση περιπτώσει το φίδι από την τρύπα πρέπει να το βγάλει ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος πρέπει να πείσει τους Ευρωπαίους πρώτον ότι ο ίδιος δεν είναι ψεύτης και δεύτερον ότι με τα μέτρα που προτείνει θα μπει η χώρα σε αναπτυξιακή πορεία και θα μειώσει τελικά το έλλειμμα.
Εχουμε συνηθίσει τις τελευταίες δεκαετίες όταν αναφερόμαστε στο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας να σκεφτόμαστε το δημοσιονομικό πρόβλημα, δηλαδή το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου βρίσκεται στις Βρυξέλλες σε εξαιρετικά δυσμενή θέση και προσπαθεί να πείσει τους ευρωπαίους εταίρους ότι τα μέτρα τα οποία θα λάβει θα περιορίσουν σταδιακά το δημοσιονομικό μας πρόβλημα. Δυστυχώς το πρόβλημα που έχει τις ημέρες αυτές ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν είναι το μόνο ούτε το σημαντικότερο πρόβλημα της οικονομίας μας. Ουσιαστικά αυτό δεν είναι οικονομικό πρόβλημα, αλλά ηθικό. Οφείλεται σε έναν συνδυασμό φοροδιαφυγής, διαφθοράς και κακοδιαχείρισης, συνεπώς με αποτελεσματικούς ελέγχους και με αυστηρές ποινές μπορεί κάποια στιγμή να αντιμετωπιστεί.
Η οικονομική κρίση που περνάει η χώρα, η οποία έχει ως συνακόλουθο την κοινωνική κρίση και την εμφάνιση μιας νέας, ιδιότυπης για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, εξαιρετικά βίαιης τρομοκρατίας, έχει τη βάση της στην αδικία. Στην αδικία την οποία υφίσταται επί δεκαετίες η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών από την κακοδιαχείριση του κρατικού τομέα και τη διαφθορά της εξουσίας, όποια μορφή και αν έχει αυτή, πολιτική, οικονομική, δικαστική, διοικητική.
Η απόφαση της κυβέρνησης να διακόψει το μέτρο της απόσυρσης οχημάτων ενοχλεί μεν τους εμπόρους αυτοκινήτων και πολλούς πολίτες που ήθελαν να αγοράσουν καινούργιο, από την άλλη όμως πλευρά σηματοδοτεί μια αλλαγή νοοτροπίας προς το καλύτερο. Η απόσυρση δεν εξυπηρετούσε κανέναν εκτός από τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Τα αυτοκίνητα, ως γνωστόν, είναι εισαγόμενα. Ελληνικά αυτοκίνητα δεν υπάρχουν.
O υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος χαράσσει τη στρατηγική εξόδου από την κρίση, και ο υφυπουργός Φίλιππος Σαχινίδης, ο οποίος έχει αναλάβει το καθημερινό «συμμάζεμα» των κρατικών δαπανών, καταρτίζουν αυτή τη στιγμή τον προϋπολογισμό του 2010, τον οποίο θα καταθέσουν σύντομα στη Βουλή. Οι δύο πολλά υποσχόμενοι νέοι υπουργοί κινδυνεύουν να πέσουν με φόρα επάνω στον τοίχο της γραφειοκρατίας και των αγκυλώσεων του Δημοσίου και να δουν την προσπάθειά τους να θρυμματίζεται αν δεν πάρουν άμεσα μεγάλες αποφάσεις. Και οι αποφάσεις που χρειάζεται να πάρουν δεν είναι πλέον οικονομικέςαυτές τις έχουν πάρει και προσπαθούν να τις υλοποιήσουν-, αλλά είναι διοικητικές.
Στα μεγάλα ελλείμματα που αντιμετώπιζε η χώρα, ήλθε να προστεθεί άλλο ένα. Το έλλειμμα αξιοπιστίας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα στοιχεία που δίνει τώρα η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες είναι τα σωστά. Και αυτό δεν το εξασφαλίζει μόνο η σοβαρότητα του οικονομικού επιτελείου, αλλά το γεγονός ότι τα στοιχεία αυτά φέρουν τη «βούλα» της Τράπεζας της Ελλάδος.
Image on Reporter.gr Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman