• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Γρηγόρης Νικολόπουλος

Τον τελευταίο μήνα τα κόμματα ανέπτυξαν πλήρως τις απόψεις τους για την οικονομία και δέχθηκαν κάθε είδους ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους. Οι πολιτικοί αρχηγοί έδιναν πάντα την ίδια απάντηση ανεξαρτήτως ερώτησης. Επαιζαν, δηλαδή, την «κασέτα» τους.
Καθώς καταρρέει η κυβέρνηση Καραμανλή και ο ίδιος ως τραγική φιγούρα μέσα στα συντρίμμια του κόμματός του προσπαθεί να περισώσει την πολιτική του καριέρα, προκύπτει ξεκάθαρα η αιτία της μνημειώδους αποτυχίας του. Ο κ. Καραμανλής δεν τόλμησε να έρθει σε ρήξη με τη γραφειοκρατία του Δημοσίου και με τη νομενκλατούρα του κόμματός του. Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίζεται από ατολμία, έλλειψη φαντασίας και γνώσης και κυρίως αδιαφορία και διάθεση παραίτησης.
Το κεντρικό ερώτημα πάντα και παντού, σε όλα τα θέματα που αφορούν την οικονομία είναι το «που θα βρεθούν τα λεφτά». Το ερώτημα αυτό δεν απαντιέται από κανέναν Έλληνα πολιτικό. Όλοι μιλούν με όρους κλειστής οικονομίας και θεωρούν ότι το ερώτημα αφορά μόνο τα δημόσια οικονομικά και συγκεκριμένα μόνο το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Προσπαθούν λοιπόν να μας πείσουν ότι τα λεφτά - στον προϋπολογισμό - θα βρεθούν από περικοπές της σπατάλης.
Τους επόμενους μήνες θα ζούμε με δύο συναισθήματα. Αγωνία και λαχτάρα. Τη λαχτάρα των πολιτικών να εκλεγούν και την αγωνία όλων μας για την οικονομία. Ο μόνος που δεν θα έχει ούτε αγωνία ούτε λαχτάρα θα είναι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Ο Καραμανλής δραπέτευσε.
Η αναγκαιότητα προσφυγής στις κάλπες είναι προφανής. Σε όλους· ακόμη και στην κυβέρνηση. Η οικονομία καταρρέει, προκαλώντας ανεργία και φτώχεια, οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, τίποτα δεν λειτουργεί και οι κοινωνικές επιπτώσεις θα είναι πολύ μεγάλες. Την περασμένη εβδομάδα οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της κυβέρνησης, δηλαδή οι επιχειρηματίες, οι βιομήχανοι και οι έμποροι, αμφισβήτησαν επισήμως - διά των προέδρων τους- την ικανότητα της κυβέρνησης και μίλησαν για εκλογές ή για συγκυβέρνηση.
Η δημοσιογραφική παράδοση απαιτεί τέτοια εποχή να ασχολούμαστε με το τι θα πει ο Πρωθυπουργός στην Εκθεση της Θεσσαλονίκης. Η Εκθεση αυτή, η οποία από χρόνια έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον και απλώς διεξάγεται ως ένα παράξενο οικονομικό έθιμο, αποτελεί μια ευκαιρία για να πει ο Πρωθυπουργός τι σκοπεύει να κάνει με την έναρξη της νέας «σχολικής χρονιάς» μετά τις διακοπές. Δεν θυμάμαι να άκουσα κάτι ενδιαφέρον στις ομιλίες αυτές τις τελευταίες δεκαετίες.
Το σκηνικό προ των εκλογών είναι ένα κλασικό ελληνικό σκηνικό. Η οικονομία βυθίζεται στο έλλειμμα και στο χρέος και η χώρα συνταράσσεται από το σκάνδαλο Siemens που περιλαμβάνει λαδώματα πολιτικών και κομμάτων. Προς τι λοιπόν η έκπληξη και οι κραυγές; Τα πράγματα στην Ελλάδα είναι απλά. Οι κυβερνήσεις διαχειρίζονται κατά το δοκούν το δημόσιο χρήμα προς όφελός τους, τις δουλειές του Δημοσίου τις παίρνει όποιος λαδώνει με περισσότερα λεφτά το κυβερνών κόμμα ή τον αρμόδιο υπουργό, η χρηματοδότηση των κομμάτων είναι ασαφής και καλώς καλυμμένη, οι νόμοι εφαρμόζονται επιλεκτικά και «τα σκυλιά είναι δεμένα».
Η μελέτη του ΟΟΣΑ που αποκαλύπτει ότι η παραοικονομία στην Ελλάδα φτάνει τα 65 δισ. ευρώ ετησίως, ποσόν που αντιστοιχεί στο 25% του ΑΕΠ, αποδεικνύει πως το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι κυρίως πολιτικό. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγούν και τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος που αποκαλύπτουν ότι οι κρατικές δαπάνες εφέτος αυξάνονται με ρυθμό 17%, ενώ τα έσοδα του προϋπολογισμού παρουσιάζουν υστέρηση σε σχέση με πέρυσι 1%.
Μία από τις καλοκαιρινές απολαύσεις είναι να διαβάζει κανείς ναυτικά μυθιστορήματα. Ενα από τα κλασικότερα είναι το Μόμπι Ντικ του Μέλβιλ, το οποίο περιγράφει τη μανία του κάπτεν Αχαμπ να πιάσει μια μεγάλη φάλαινα, τον Μόμπι Ντικ. Το αριστούργημα αυτό καταλήγει με τον κάπτεν Αχαμπ πνιγμένο, μπερδεμένο με τα σκοινιά του καμακιού του πάνω στη φάλαινα και, καθώς η φάλαινα βουτάει και ξαναβγαίνει, το χέρι του πνιγμένου καπετάνιου κινείται μπρος-πίσω, σαν να καλεί τους ναύτες του φαλαινοθηρικού του να τον ακολουθήσουν στον υγρό του τάφο. Συνταρακτική περιγραφή ενός κολοσσιαίου μυθιστορήματος.
Η κουβέντα που ξεκίνησε- και σκοπίμως συντηρείται από κάποιους- για το αν πρέπει ή δεν πρέπει τα πολιτικά κόμματα να εκμεταλλεύονται την εκλογή Προέδρου για να πάνε σε εθνικές εκλογές αποδεικνύει ότι η ελληνική πολιτική σκηνή είναι κυριολεκτικά ένας μπερντές του Καραγκιόζη.
Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων είναι ένα μεγάλο βήμα για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας αλλά και του πολιτικού συστήματος. Φυσικά θα μας «πέσει βαριά». Διότι ένα τεράστιο πλήθος επαγγελματιών που επιβιώνουν εξαιτίας του περιορισμού συμμετοχής στον κλάδο τους τελικά θα αποκτήσουν δυνητικά άπειρους ανταγωνιστές.
Αυτό που δεν κατάλαβε η ΝΔ από τον όρο πράσινη ανάπτυξη, τον οποίο λανσάρισε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ ως λύση για το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας, ευτυχώς άρχισαν να το αντιλαμβάνονται οι τράπεζες. Για πολλούς ο όρος είναι ασαφής.
Oταν ρωτάμε τους τραπεζίτες ποιες θα είναι οι μεγάλες δουλειές για την ερχόμενη δεκαετία στην Ελλάδα η απάντηση είναι πλέον ξεκάθαρη: Εναλλακτικές πηγές ενέργειας και διαχείριση απορριμμάτων.
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman