• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Γρηγόρης Νικολόπουλος

Καθώς η οικονομική κρίση χειροτερεύει ημέρα με την ημέρα, στην Ευρώπη αρχίζει ένα κυνήγι μαγισσών μεταξύ των χωρών-μελών, ένα κυνήγι στο οποίο οι μάγισσες είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία. Πολλοί οικονομικοί αναλυτές δημοσιεύουν στον ευρωπαϊκό Τύπο την άποψη ότι οι οικονομίες αυτών των τεσσάρων χωρών αποτελούν τον αδύναμο κρίκο του ευρώ, ότι πρέπει να εκδιωχθούν από την ΟΝΕ και να εγκαταλείψουν το ευρώ διότι θέτουν σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και αποδυναμώνουν το νόμισμα. Η αλήθεια είναι ότι οι χώρες αυτές έχουν τις πιο αδύναμες οικονομίες και ότι η ελληνική οικονομία είναι η πιο αδύναμη από όλες, γι΄ αυτό εξάλλου και τα δημοσιεύματα επικεντρώνονται περισσότερο στα προβλήματα που δημιουργεί η Ελλάδα στην ΕΕ.
Παλιότερα κοροϊδεύαμε τους επιχειρηματίες που κυκλοφορούσαν με μπράβους. Θεωρούσαμε ότι κανείς δεν τους απειλεί και ότι οι φρουροί ήταν ένδειξη μεγαλομανίας. Δυστυχώς τα γεγονότα μας διαψεύδουν. Η απαγωγή του Περικλή Παναγόπουλου λίγους μήνες μετά την απαγωγή του Μυλωνά, αποδεικνύει ότι υπάρχει πλέον οργανωμένη σπείρα απαγωγέων επιχειρηματιών, ενδεχομένως και περισσότερες από μία. Η εγκληματικότητα στην Ελλάδα έχει αυξηθεί κατακόρυφα και από ότι έλεγε πρόσφατα ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης Μιχάλης Χρυσοχοίδης, στην Αθήνα γίνεται ένας φόνος την ημέρα, οι ληστείες πλέον είναι ένοπλες, ενώ και το φαινόμενο με τις επιθέσεις κατά αστυνομικών με Καλάσνικοφ δείχνει αν μη τι άλλο ότι κάποιοι έχουν αποθρασυνθεί. Πριν εβδομάδες απήχθη ένας γιατρός στη Βούλα, ενώ πριν από ένα μη να δολοφονήθηκε επιχειρηματίας της νύχτας και κανείς δεν έχει ιδέα ποιός τα έκανε αυτά. Τι συμβαίνει; Δυο πράγματα: Πρώτον η ατιμωρησία λόγω της ανικανότητας της αστυνομίας να συλλάβει οποιονδήποτε, έχει ανοίξει την όρεξη σε κάθε είδους εγκληματίες. Δεύτερον, υπάρχουν πλέον στην Ελλάδα εγκληματίεςπολύ σκληρότεροι από τους μικροαπατεώνες που είχαμε τις περασμένες δεκαετίες. Είτε αυτοί είναι αλλοδαποί είτε έλληνες, το θέμα είναι ότι έχουν την άνεση να απαγάγουν ή να δολοφονούν όποιον θέλουν χωρίς να ανησυχούν ότι θα συλληφθούν.
Ο κ. Γιάννης Παπαθανασίου δεν χρειάζεται να κάνει το κόλπο της απογραφής που έκανε ο προκάτοχός του Γιώργος Αλογοσκούφης για να δείξει ότι δήθεν παραλαμβάνει την οικονομία σε κακή κατάσταση. Πράγματι, παραλαμβάνει καμένη γη από τον κ. Αλογοσκούφη και πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο άνθρωπος ή είναι εξαιρετικά θαρραλέος για να δεχθεί να αναλάβει το υπουργείο τώρα ή είναι εντελώς απελπισμένος πολιτικά. Ο κ. Παπαθανασίου, σύμφωνα με τους πολιτικούς συντάκτες, δεν είχε καμιά τύχη να επανεκλεγεί στη Βουλή αν γίνονταν σήμερα εκλογές και βέβαια οι πιθανότητες να βελτιώσει τη θέση του μέσω αυτού του υπουργείου υπό τις σημερινές συνθήκες είναι περιορισμένες. Συνεπώς, μάλλον έχουμε έναν συνδυασμό απελπισίας και θάρρους από τον συμπαθή πολιτικό.
Νέα «ομάδα» διακυβέρνησης αναρριχήθηκε στην κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό. Ο Πρωθυπουργός έστειλε σπίτι τους όλους όσοι έπαιρναν τις βασικές αποφάσεις, δηλαδή Αλογοσκούφη, Βουλγαράκη και Φώλια ξεκαθάρισε όσους εμπλέκονται με το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου και με τη Siemens - πχ Μιχάλης Λιάπης, δεν έδωσε τίποτα στη λαική δεξιά, δοκιμάζει νέους υπουργούς και υφυπουργούς, όπως τον ’ρη Σπηλιωτόπουλο, τον Νίκο Δένδιακαι τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Ο ανασχηματισμός είναι πράγματι ουσιαστικός και οι νέοι υπουργοί και υφυπουργοί θα κριθούν εκ τους αποτελέσματος. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει σήμερα τον πρωθυπουργό ότι δεν προσπάθησε να αλλάξει ουσιαστικά την σύνθεση της κυβέρνησης και ότι έκανε έναν ανασχηματισμό για τα μάτια του κόσμου. Το θέμα τώρα είναι να δούμε αν θα αλλάξει και η πολιτική της κυβέρνησης.
Η οικονομική κρίση είναι ένα μόνο μέρος του προβλήματος που θα αντιμετωπίσει η παγκόσμια κοινότητα το 2009. Το μεγαλύτερο πρόβλημα θα είναι οι πόλεμοι. Εχει ήδη ξεκινήσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, ενώ η Ινδία και το Πακιστάν βρίσκονται πολύ κοντά στην ανάφλεξη. Ο κόσμος είναι γεμάτος από καυτές ζώνες που είναι έτοιμες να εκραγούν, ενώ η φτώχεια που θα προέλθει από την οικονομική κρίση θα πυροδοτήσει παντού κοινωνικές εκρήξεις. Το 2009 λοιπόν ξεκινά πολύ άσχημα και κανείς δεν ξέρει πού θα καταλήξει.
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην Αθήνα. Όταν αρχίζουν να μιλάνε τα Καλάσνικοφ κάθε άλλη συζήτηση περιττεύει. Δεν βρισκόμαστε πλέον μπροστά σε μια αγανακτισμένη νεολαία, μια νεολαία που δεν βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον, ούτε μια νεολαία που την έχει κατακυριεύσει ο μηδενισμός. Βρισκόμαστε απέναντι σε στυγνούς εγκληματίες, οι οποίοι υποκινούνται από άγνωστα κέντρα. Από κέντρα που πρώτο στόχο έχουν την πλήρη αποσταθεροποίηση της χώρας με άγνωστο απώτερο σκοπό. Στο σημείο αυτό μας έφτασε η ανικανότητα και η αδράνεια της σημερινής κυβέρνησης. Το πράγμα ξέφυγε από κάθε έλεγχο και όταν το πράγμα ξεφεύγει, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα καταλήξει. Ακόμη λοιπόν και αν δεν γνωρίζουμε ποιος κρύβεται πίσω από όλα αυτά, το ζήτημα τώρα είναι πώς θα ξεφύγουμε από αυτή την κατάσταση.
Υπάρχουν μερικές «συμπτώσεις» που γεννούν απορίες. Εν μέσω της οικονομικής κρίσης η Ινδία δέχεται ένα κολοσσιαίο τρομοκρατικό χτύπημα που εκτιμάται ότι σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τρομοκράτες που έχουν τη βάση τους στο Πακιστάν. Οι διεθνείς αναλυτές εκτιμούν αυτή τη στιγμή ότι ο κίνδυνος ενός πολέμου μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν είναι πολύ αυξημένος και ότι ένας τέτοιος πόλεμος θα ήταν ασφαλώς πολύ επικίνδυνος για την ανθρωπότητα συνολικά. Λίγες εβδομάδες αργότερα το Ισραήλ επιτίθεται κατά της παλαιστινιακής Χαμάς και ξεκινάει έναν αιματηρό πόλεμο.
Την τελευταία στιγμή και με τα χίλια μύρια κόλπα προσπαθεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να βρει δανεικά για να αντιμετωπίσει τις ανάγκες τον Ιανουάριο. Τον πρώτο μήνα του νέου έτους η Ελλάδα πρέπει να δανειστεί 10 δισ. από τα 41 δισ. που θα χρειαστεί να δανειστεί ολόκληρο το 2009. Είναι δεδομένο ότι το επιτόκιο με το οποίο θα δανειστούμε θα είναι πολύ υψηλό. Περί αυτού δεν χωράει αμφιβολία. Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι αν θα βρεθούν θεσμικοί επενδυτές να μας δανείσουν ή αν θα χρειαστεί να καταφύγουμε σε άλλα δάνεια από κρατικά κεφάλαια της Κίνας ή της Ρωσίας ή αν θα επέμβει τελικά η Ευρωπαϊκή Ενωση για να αποφύγουμε την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα αυτή τη στιγμή είναι κυριολεκτικά τραγική, αφού τα δημόσια ταμεία είναι εντελώς άδεια. Καμία εκταμίευση δεν γίνεται από το Δημόσιο ούτε για εγκεκριμένα κονδύλια όπως οι επιδοτήσεις και οι υπηρεσίες στέλνουν καθημερινά αιτήματα για χρήματα στο υπουργείο Οικονομικών αλλά δεν υπάρχει ανταπόκριση.
Εφέτος είναι η πρώτη φορά που τα συνήθως λαλίστατα διοικητικά στελέχη των τραπεζών και των χρηματιστηριακών εταιρειών αποφεύγουν να κάνουν προβλέψεις. Και αυτοί όμως που μιλάνε στον Τύπο, είναι επιφυλακτικοί. Κανείς δεν ξέρει τι μας ξημερώνει το 2009 ούτε στην παγκόσμια οικονομία ούτε φυσικά στην ευρισκόμενη στα πρόθυρα της χρεοκοπίας ελληνική οικονομία. Μπορούμε άραγε να ρίξουμε μια ψύχραιμη ματιά στα ζητήματα; Για να το καταφέρουμε πρέπει να συμφωνήσουμε ότι «η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη στηρίχτηκε στα δανεικά» και δεύτερον ότι «η υπόθεση ότι όλες οι αξίες θα ανεβαίνουν διαρκώς αποδείχτηκε τραγικά λανθασμένη». Αυτά τα δύο σημεία μάς δίνουν το κλειδί για την αποκρυπτογράφηση του τι συμβαίνει σήμερα και πού θα βρεθούμε αύριο.
Για να αποφασίσει κάποιος τι θα κάνει όταν βρίσκεται σε δίλημμα, πρέπει πρώτα να σκεφτεί τι θέλει. Ποιος είναι, δηλαδή, ο στόχος του. Αυτό λείπει σήμερα από την ελληνική κοινωνία. Βρισκόμαστε συνεχώς μπροστά σε προβλήματα τα οποία παραμένουν άλυτα επί δεκαετίες. Και η αιτία είναι ότι δεν ξέρουμε ούτε τι θέλουμε ούτε ποιοι είμαστε. Δεν έχουμε εθνικό στόχο ούτε εθνική ταυτότητα. Δεν ξέρουμε αν θέλουμε να είμαστε μια ευρωπαϊκή χώρα με μια ανοικτή δυτικού τύπου οικονομία ή μια κρατικοδίαιτη κλειστή οικονομία, τι είδους δημοκρατία θέλουμε να έχουμε, τι είδους Αστυνομία θέλουμε να έχουμε, ποια Παιδεία θέλουμε να έχουμε, ποια είναι η θέση μας στις διεθνείς εξελίξεις, τι θέση παίρνουμε απέναντι στην τρομοκρατία, αν είμαστε με το θεριό ή με τον Γιάννη.
Η εξεύρεση δανεικών είναι το βασικό, ίσως και το μοναδικό μέλημα του υπουργείου Οικονομίας. Εκεί αρχίζει και τελειώνει η οικονομική πολιτική της χώρας. Ηδη οι ξένοι δανειστές αύξησαν το επιτόκιο με το οποίο μας δανείζουν στο 2,30% πάνω από το βασικό ευρωπαϊκό επιτόκιο και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ελλήνων τραπεζιτών, θα μας το αυξήσουν ακόμη περισσότερο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, όταν το Δημόσιο θα παρακαλάει για δάνεια.
Με την επικείμενη αλλαγή κυβέρνησης, εν μέσω της διεθνούς οικονομικής κρίσης και της κοινωνικής αναταραχής, καλό θα είναι να θέσουμε έναν νέο εθνικό στόχο, προκειμένου να αλλάξουμε μερικά πράγματα που μας βασανίζουν και που είναι η γενεσιουργός αιτία και των σημερινών βίαιων ταραχών. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η αντίληψή μας περί κράτους και δημοκρατίας. Το ελληνικό κράτος είναι ένα κράτος ακραία κομματικό, και αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές με την κυβέρνηση Καραμανλή. Ο κόσμος χωρίζεται σε δικούς μας και άλλους: οι δικοί μας διορίζονται, οι άλλοι όχι· οι δικοί μας προάγονται, οι άλλοι όχι· οι δικοί μας παίρνουν αυξήσεις, οι άλλοι όχι· οι δικοί μας μπορούν να κλέβουν, οι άλλοι όχι, και ούτω καθεξής. Επειδή λειτουργούν έτσι τα πράγματα, αυξάνεται ο αριθμός αυτών που μένουν στο περιθώριο, που τα βλέπουν όλα μαύρα και που φυσικά δεν σέβονται κανέναν θεσμό. Και λογικό είναι να μη σέβονται τους θεσμούς, διότι οι θεσμοί είναι διεφθαρμένοι. Εχουμε μια διεφθαρμένη και ανίκανη κυβέρνηση, μια ανίκανη και επικίνδυνη Αστυνομία, μια Δικαιοσύνη που ανέχεται πολιτικές παρεμβάσεις, παπάδες και καλόγερους που βουτάνε το παγκάρι, γιατρούς που παίρνουν φακελάκια, εφοριακούς που παίρνουν μεγαλύτερους φακέλους και υπαλλήλους της Πολεοδομίας που παίρνουν ολόκληρους χαρτοφύλακες με λεφτά. Εχουμε δασκάλους που διαλύουν τα σχολεία για να εισπράττουν από τα ιδιαίτερα, καθηγητές πανεπιστημίου που δεν πατάνε στο μάθημα και ζουν από τα διοικητικά συμβούλια και τις επιτροπές, κατεστραμμένα σχολεία, ρημαγμένα πανεπιστήμια.
Η χρονιά που έρχεται θα είναι πολύ δύσκολη για όλους. Πολύ πιο δύσκολη από ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα. Η διεθνής οικονομική κρίση θα βαθύνει, κύμα απολύσεων θα σαρώσει όλες τις οικονομίες, δεν αποκλείεται να έχουμε αρκετές πτωχεύσεις τραπεζών και κολοσσιαίων επιχειρήσεων στο εξωτερικό και το πιστωτικό σφίξιμο θα διατηρηθεί. Ολα αυτά αναμένεται να οδηγήσουν και σε μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές κρίσεις οι οποίες δεν ξέρουμε πού θα καταλήξουν.
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman