• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Γρηγόρης Νικολόπουλος

Το να ασχολείται κανείς σήμερα με την ελληνική οικονομία είναι ο ορισμός της ματαιότητας. Είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρο και αφόρητα βαρετό για τους αναγνώστες άνω των 40 ετών - υπόθετω και για τους νεώτερους.

 Και αυτό διότι ακόμη και οι σημερινοί σαραντάρηδες πρόλαβαν δυστυχώς την τελευταία δεκαετία να τα δουν όλα. Τις άθλιες πολιτικές που οδήγησαν στην καταστροφή, τις ολέθριες επιλογές των προμνημονιακών και μνημονιακών κυβερνήσεων, το απόλυτο ξεχαρβάλωμα του κράτους, την ανεργία, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, το χάσιμο των περιουσιών, τις κατασχέσεις καταθέσεων, εισοδημάτων, την άνευ ορίου φορολόγηση, τον παραλογισμό των Νόμων και της γραφειοκρατίας, τους εκβιασμούς, την γενικευμένη ανομία, τη βία. 

Και "απολαμβάνουν" σήμερα όλοι τον απόλυτο εξευτελισμό του πολιτικού κόσμου σε μια Βουλή όπου ο κάποτε "άσχετος" 'η "θυρωρός" Κατσιφάρας φαντάζει σαν τον Μπίσμαρκ συγκρινόμενος με τους σημερινούς κυβερνητικούς, βουλευτές και μη.

Αυτός που πραγματικά προκαλεί τον Κοινό Νου - αν υπάρχει τέτοιο πράγμα - είναι ο Καμμένος.

Προσπαθεί να κερδίσει πίσω τους ψηφοφόρους του, μετά τον εξευτελισμό του από τον Τσίπρα, εμφανιζόμενος στην τηλεόραση με έναν απόλυτα παρανοικό λόγο. Λόγο μωρού παιδιού.

Οι πρόσφατες ρυθμίσεις της κυβέρνησης για την αντικατάσταση του Νόμου Kατσέλη και την προστασία της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών από τις τράπεζες, κατέδειξε ορισμένα πράγματα:

Δημοσιεύτηκε χθές η είδηση οτι οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί τραπεζίτες διαφωνούν για το πώς πρέπει να γίνει το BREXIT εξαιτίας των διαφορετικών στόχων που έχει η κάθε ομάδα. Οι Αμερικανοί θα ήθελαν ένα "φιλικό" BREXIT ώστε να έχουν μέσω της Μεγάλης Βρετανίας μια καλύτερη πρόβαση στην Ενιαία Ευρωπαική Αγορά. Οι Βρετανοί τραπεζίτες αντίθετα, θέλουν ένα ξεκάθαρο BREXIT διότι όπως λένε δεν θέλουν να υποστούν τους νέους τραπεζικούς κανόνες που επιβάλει διαρκώς η Ευρώπη.

Οι δηλώσεις Δραγασάκη για τον κίνδυνο αναγκαστικής ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών με κόστος για τους φορολογούμενους, πυροδότησαν ξανά συζητήσεις στα καφενεία  περί κουρέματος των καταθέσεων. Σύμφωνα με επανειλημμένες δηλώσεις του διοικητού της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γιάννη Στουρνάρα, τέτοιος κίνδυνος πλέον δεν υπάρχει στην Ευρώπη διότι οι ευρωπαικοί θεσμοί έχουν βρει άλλους τρόπους παρέμβασης. Όμως οι δηλώσεις Δραγασάκη προκαλούν αναστάτωση και ουδείς γνωρίζει αν έγιναν «αφελώς» ή αποσκοπούν σε κάτι που δεν γνωρίζουμε. Σε κάθε περίπτωση το να κάνει ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δηλώσεις που επιβαρύνουν τις τράπεζες δημιουργώντας κλίμα ανασφάλειας, είναι  πραγματικά παράξενο και φυσικά πολύ επικίνδυνο.

 

Η κυβέρνηση σκορπά σε προεκλογικές παροχές τα χρήματα που μάζεψε από τους υπερβολικούς φόρους πληγώνοντας βαριά την οικονομία και δεν την απασχολεί καθόλου η προοπτική ούτε καν το άμεσο μέλλον της χώρας. Είναι μια συμπεριφορά ιδιαίτερα επιπόλαιη και ανεύθυνη. Προφανώς θεωρεί οτι θα χάσει τις εκλογές και ναρκοθετεί όπως σωστά επισημαίνουν πολιτικοί παρατηρητές το μέλλον της επόμενης κυβέρνησης.

Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις για ένα φίλο που έφυγε από τη ζωή, μερικές φορές είναι αδύνατον. Ειδικά όταν η προσωπικότητα του είναι τόσο έντονη και πολυσχιδής όσο του Θέμου Αναστασιάδη. 

 

Η συμφωνία των Πρεσπών θα εγκριθεί είτε συγκεντρώσει η κυβέρνηση 151 βουλευτές είτε όχι. Και αυτό διότι περνάει με απλή πλειοψηφία επί των παρόντων και δεν χρειάζεται τους 151 βουλευτές. Ο Πρωθυπουργός βέβαια επιδιώκει να έχει 151 για να νοιώθει και να παρουσιάζεται “νόμιμος”, για να μπορεί να ρίξει το βάρος αυτής της συμφωνίας στη Βουλή και να μην κατηγορείται οτι την πέρασε μόνο η δική του κοινοβουλευτική ομάδα. Στην ουσία όμως, τίποτα δεν αλλάζει, η συμφωνία αν και όταν φτάσει στη Βουλή, θα εγκριθεί. 

Αν έχουν μετρήσει σωστά τα κουκιά και αν δεν συμβεί κάτι απρόοπτο και τους χαλάσει τα σχέδια, οι δυο αταίριαστοι - ιδεολογικά - εταίροι χώρισαν μεν αλλά κρατώντας ο καθένας αυτό που χρειαζόταν. 

Ο Τσίπρας τους 151 για την ψήφο εμπιστοσύνης και ο Καμμένος 5 βουλευτές για να είναι αρχηγός κόμματος. Η κατάσταση θυμίζει το κλασσικό τραγούδι των Rolling Stones που λέει “You cant always get what you want but if you try sometimes you may get what you need”. 

Και αυτό πέτυχαν, να κερδίσουν και οι δυο σε μια τελευταία στημμένη και ψευτοδραματική παράσταση, αυτά που χρειάζονταν. 

 

Ζούμε τώρα την τελευταία πράξη του δράματος της συμμαχίας Τσίπρα - Καμμένου με τη μορφή ενός επικίνδυνου για τη χώρα παιχνιδιού.

Το 2019 είναι έτος εκλογών. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν οτι θα αλλάξουμε κυβέρνηση. Το ερώτημα είναι αν θα προκύψει ισχυρή κυβέρνηση αυτοδυναμίας, αν θα προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας και σε κάθε περίπτωση αν η όποια κυβέρνηση προκύψει θα έχει την αποφασιστικότητα και το πολιτικό θάρρος να εφαρμόσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για να μπεί η χώρα σε  μια δυτικού τύπου κανονικότητα.

 

Οι ανακοινώσεις του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα για την κατάσταση της οικονομίας σήμερα και οι συστάσεις του για το τι πρέπει να γίνει για να αναπτυχθεί η οικονομία, πέρασαν φυσικά «στο ντούκου» για την κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται σε προεκλογικό πυρετό.

 

Μα τι έχουν στο μυαλό τους; Ο Γαβρόγλου μάλλον τίποτα, βρίσκεται σε απόλυτο κομφούζιο, όπως και το γραφείο του (φωτογραφία).

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman