• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Νικηφόρος Μαλεβίτης

Νικηφόρος Μαλεβίτης

Από καμία δημοσκόπηση δεν προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα κερδίσει με μεγάλη διαφορά την προσεχή εκλογική αναμέτρηση. Αν όμως η διαφορά του με τον Αλέξη Τσίπρα είναι μικρή,  όπως προβλέπεται, τότε είναι βέβαιο ότι σε κάθε μέτρο που θα προσπαθεί να λάβει, μαζί με τον κυβερνητικό του εταίρο, το ΠΑΣΟΚ, θα δέχεται ανηλεείς αντιδράσεις από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. 

Όσοι από εμάς κατόρθωσαν να αποφύγουν τον επί δύο περίπου χρόνια ανηλεή ψεκασμό με αντιμνημονισμό από όλα σχεδόν τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και κατάφεραν να μη τους παρασύρει το τσουνάμι του λαϊκισμού είναι εύκολο να διαπιστώσουν ορισμένα ολοφάνερα πράγματα, αρκεί να στοχασθούν «...με καρδίαν καθαράν και σώφρονα λογισμόν....».

Το ξέρω ότι θα κατηγορηθώ για μία ακόμη φορά ότι κινδυνολογώ, αλλά  η κοινή θέση στην οποία έχουν καταλήξει οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης, η Επιτροπή αλλά και η ΕΚΤ είναι η εξής: «η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη επαφίεται πλέον στην ελεύθερη βούληση των Ελλήνων». Όπερ σημαίνει ότι σχέδια και προσομειώσεις για κάθε ενδεχόμενο,  που έχουν κυρίως εκπονηθεί από τράπεζες, ανασύρονται τώρα από τα συρτάρια, οι σχετικές τεχνικές προεργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει, ενώ τόσο οι κοινοτικοί θεσμοί, όσο και κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά, ανάλογα με την έκθεση του στην ελληνική οικονομία, παίρνει τα μέτρα του για να περιορίσει τις επιπτώσεις, σε περίπτωση που η χώρα μας αποχωρήσει από το ευρώ.

Προσπαθώ εδώ και μέρες να καταλάβω από που προκύπτει η βεβαιότητα του κ. Τσίπρα ότι είναι δυνατόν να μην εφαρμόσουμε το ήδη συμπεφωνημένο από τα 2/3 της Βουλής των Ελλήνων Πρόγραμμα Προσαρμογής και, παρόλα αυτά, να μείνουμε στο ευρώ.

Τα  δύο τέως μεγάλα κόμματα άφησαν να δημιουργηθεί στο μέγιστο μέρος της κοινής γνώμης η εντύπωση, ότι αποκλειστικώς υπεύθυνα για την οικονομική  κρίση είναι τα ίδια, γιατί αυτά κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία σαράντα χρόνια.Περιορίσθηκαν να κατηγορούν το ένα το άλλο και παρέλειψαν αμφότερα να αναφερθούν στις ευθύνες των συνδικάτων που προέβαλαν ακραία αιτήματα και πίεζαν με συνεχείς απεργίες και καταλείψεις δημοσίων κτηρίων και δρόμων για την ικανοποίησή τους και στις ευθύνες της αριστεράς που είτε υπέβαλε η ίδια τα αιτήματα αυτά είτε τα υιοθετούσε όλα αδιάκριτα και επεδίωκε την ικανοποίησή τους με όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή της, χωρίς να εξετάζει καθόλου τις αντοχές της οικονομίας.

 

«Μην περιμένετε καμία συμπάθεια, ήρθε η ώρα να πληρώσετε τους φόρους σας» διαμήνυσε στους Έλληνες η Κριστίν Λαγκάρντ. «Σκέφτομαι πολύ περισσότερο τα παιδιά σε ένα σχολείο στο Νίγηρα που πηγαίνουν στο μάθημα μόνο για δύο ώρες την ημέρα, αναγκάζονται ακόμα και την καρέκλα του θρανίου να μοιραστούν και διψάνε για μόρφωση. Τα έχω μονίμως στο μυαλό μου. Γιατί πιστεύω ότι χρειάζονται πολύ περισσότερη βοήθεια από ό,τι στην Αθήνα.» και κατέληξε ότι «Όσον αφορά στην Αθήνα, σκέφτομαι εξίσου και εκείνους που στερούνται κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά όλους εκείνους που φοροδιαφεύγουν. Πρέπει συλλογικά να λυθεί το πρόβλημα να πληρώνουν όλοι τους φόρους τους». 

Υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες που έχουν πλέον αποφασίσει πως ό,τι και να γίνει, πρέπει να βγούμε εκτός ευρώ. Πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν έχει ούτε την οργάνωση, ούτε την παραγωγική βάση, ούτε την κουλτούρα, ούτε τις δυνατότητες και τη διάθεση, ώστε να χρησιμοποιεί το ισχυρότερο νόμισμα του πλανήτη. Κάτω από τη φούσκα των δανεικών, δεν υπάρχει τίποτα, λένε. 

Το 1920 οι Έλληνες ήταν κουρασμένοι - και δικαίως - από τις συνεχείς πολεμικές αναμετρήσεις. Είχαν πολεμήσει στον Α’Βαλκανικό, το 1912, στον Β’ Βαλκανικό, το 1913, είχε ακολουθήσει ο διχασμός, η εμπλοκή στο Μακεδονικό μέτωπο του Α’ Παγκοσμίου και τέλος η απόβαση στη Μικρά Ασία.

Η «αναθεώρηση» του Μνημονίου είναι η πιο trendy «δέσμευση» της προεκλογικής εκστρατείας που μόλις ξεκίνησε. Και μολονότι πρόκειται για έναν στόχο που έχουν ήδη δηλώσει ότι αποδέχονται οι Ευρωπαίοι, το πρόβλημα είναι ότι αυτό που εννοούν οι ημέτεροι λαϊκιστές με τον όρο «αναθεώρηση» είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που εννοούν στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο.

Αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται στους κόλπους της ευρωζώνης δύο στρατόπεδα σε σχέση με το «ελληνικό πρόβλημα». Το μεν πρώτο αποτελείται από τους «σκληρούς», οι οποίοι θεωρούν ότι το «παιχνίδι έχει τελειώσει» και ότι οι γραμμές πίστωσης από το Ευρωσύστημα και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες διατηρούν τη ρευστότητα στην οικονομία μας και επομένως μας κρατούν στην ευρωζώνη θα πρέπει να διακοπούν, ενδεχομένως και με κίνηση που θα πρέπει να γίνει πριν από τις εκλογές.

Οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, δεν θέλουν να επωμιστούν το βάρος της διακυβέρνησης, γιατί θεωρούν ότι το πρόγραμμα που θα κληθούν να εφαρμόσουν θα οδηγήσει στον αφανισμό των κομμάτων τους (δείτε τι συνέβη στο ΠΑΣΟΚ!). Φοβούνται επίσης ότι το αποτέλεσμα των εκλογών δεν τους παρέχει πολιτική νομιμοποίηση εφαρμογής του Μνημονίου και ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον «Ανένδοτο» που θα κηρύξει ο κ. Τσίπρας. 

Φαίνεται ότι ανάμεσα στα –δεκάδες- πράγματα που δεν έχει καταλάβει ο Νέστορας της Αριστεράς, είναι ότι ΔΕΝ γίνεται η Ελλάδα να αθετήσει τις υποσχέσεις της έναντιτων εταίρων της για μείωση του ελλείμματος και προώθηση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων και, παρόλα αυτά, να παραμείνει εντός ευρώ.

Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν εντυπωσιακό. Θέλοντας να διαμαρτυρηθούν για την καταπιεστική πολιτική της κυρίας Μέρκελ, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας τίμησαν τη μνήμη των θυμάτων του Ναζισμού στην Ελλάδα, ψηφίζοντας τη Χρυσή Αυγή. Ανάμεσά τους και κάτοικοι των Καλαβρύτων και του Διστόμου. Εύγε!

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman