• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Στέλιος Κοντέας

Στέλιος Κοντέας

Συνοπτικά, οι μύθοι που καλλιέργησε προεκλογικά το αντιμνημονιακό μπλοκ και ο τρόπος που κατέρρευσαν μετεκλογικά:

Οι περισσότεροι Έλληνες ψηφίσαμε με το συναίσθημα και όχι με τη λογική. Ειλικρινά, ελπίζω να μην το μετανιώσουμε, όπως το 1920. Πρέπει να υπάρξει άμεσα συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους και να ανοίξουν οι τράπεζες. Κάθε μέρα που παραμένουν κλειστές και παρατείνεται η αβεβαιότητα για το νομισματικό καθεστώς της χώρας, η οικονομία βουλιάζει όλο και περισσότερο και ο λογαριασμός ανεβαίνει εκθετικά για όλους τους πολίτες, γιατί οι αριθμοί της οικονομίας δεν μεταβάλλονται με το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος…

Όταν εξαγγέλθηκε το δημοψήφισμα από τον Αλέξη Τσίπρα, σοκαριστήκαμε. Αλλά θέλαμε να πιστέψουμε ότι αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Ότι ήταν μια κακή απομίμηση μιας κίνησης που τέλειωσε πολιτικά τον Γιώργο Παπανδρέου το 2011 – και θα μείνει κι αυτή τη φορά μόνο εξαγγελία. Ότι ήταν μια ερασιτεχνική μπλόφα ενός άπειρου πρωθυπουργού, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κερδίσει κάτι περισσότερο στο τέλος μιας διαπραγμάτευσης και να κλείσει μια κάπως καλύτερη συμφωνία. Ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (μη επαναλαμβάνοντας την απραξία του ως υπουργού υπεύθυνου για τη δημόσια τάξη) θα παρέμβει την τελευταία στιγμή και θα αποτρέψει τη διεξαγωγή του, για καταφανείς λόγους αντισυνταγματικότητας, αλλά κυρίως για να προστατέψει τη θέση της Ελλάδος στην Ευρώπη, όπως δήλωνε επανειλημμένα…

Όταν πετάς μια πέτρα στο νερό, δημιουργούνται μικρές αναταράξεις, αλλά η στάθμη του νερού δεν αλλάζει. Όσο μεγαλύτερη είναι η πέτρα, τόσο μεγαλύτερες οι αναταράξεις, που από ένα σημείο και πέρα μοιάζουν με κύματα… Ο εντυπωσιασμός του θεατή μεγαλώνει αντιστοίχως, αλλά η στάθμη του νερού παραμένει η ίδια. Η σκληρή διαπραγμάτευση της νέας κυβέρνησης με τους πιστωτές θυμίζει το συγκεκριμένο φυσικό φαινόμενο, με μια υπερφυσική προσθήκη για την ελληνική οικονομία: Η στάθμη του νερού, αντί να κατεβαίνει –όπως στόχευε το υπερφίαλο πέταγμα της πέτρας–, ανεβαίνει! Και αν συνεχιστεί η άνοδος, κινδυνεύουμε σε λίγο να πνιγούμε!

Είμαι βέβαιος ότι ο κυριότερος λόγος που η ελληνική οικονομία βυθίστηκε στην ύφεση ήταν η νομισματική αβεβαιότητα. Αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω. Είμαι εξίσου βέβαιος ότι αυτή η αβεβαιότητα που επανέκαμψε μετά την προκήρυξη των τελευταίων εκλογών είναι ο κυριότερος λόγος που η ελληνική οικονομία –ενώ είχε καταγράψει τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης– παλινδρομεί σήμερα μεταξύ στασιμότητας και επιστροφής στην ύφεση. Αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω. Αν ήμουν εκλέκτορας στα Νόμπελ Οικονομίας, θα ψήφιζα τον οικονομολόγο που θα αποδείκνυε το βέβαιο αλλά αναπόδεικτο και θα το ποσοτικοποιούσε…

Αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας, απεξάρτηση από την τρόικα, σκίσιμο του Μνημονίου, απαλλαγή από τους διεθνείς τοκογλύφους, διαγραφή του επαχθούς και επονείδιστου χρέους κ.ο.κ. Στα χρόνια της κρίσεως τα ελληνικά Μ.Μ.Ε. πλημμυρίστηκαν από ευφημισμούς που εφηύραν οι δυνάμεις του λαϊκισμού, για να χαϊδέψουν αυτιά και να υπερασπιστούν τις δομές και τους μηχανισμούς της χρεοκοπίας. Αξίζει να δώσουμε κάποιες διευκρινίσεις γι’ αυτούς τους ευφημισμούς…

Ποιος θα ήθελε να είναι σήμερα στη θέση του Αλέξη Τσίπρα;

Δύο εβδομάδες πριν την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση κι ακόμα περιμένουμε να ξημερώσει η μέρα που οι δύο βασικοί διεκδικητές της εξουσίας θα μιλήσουν επιτέλους για το πώς σκοπεύουν να προσπαθήσουν –τουλάχιστον– να θεραπεύσουν τις παθογένειες της Ελλάδας…

Ποια θα ήταν η πορεία της ελληνικής οικονομίας, αν ο Φώτης Κουβέλης δεν καθυστερούσε αδικαιολόγητα την απόφασή του να συμμετάσχει η ΔΗΜΑΡ σε κυβερνητικό σχήμα με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μετά τα αποτελέσματα των πρώτων εκλογών του 2012; Αν η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Στέφανος Μάνος και ο Θάνος Τζήμερος είχαν αποφασίσει εγκαίρως να συνενώσουν τις δυνάμεις τους και να κατέβουν με ενιαίο ψηφοδέλτιο στις ίδιες εκλογές, ώστε οι φιλελεύθερες ψήφοι να μην τριχοτομηθούν σε Δημοκρατική Συμμαχία (2,55%), Δράση (1,8%) και Δημιουργία Ξανά (2,15%), αλλά να αποκτήσουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και, επομένως, τη δυνατότητα να έχουν λόγο στο σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης;

Ποια θα ήταν η πορεία της Ελλάδας, αν ο Αντώνης Σαμαράς δεν είχε ιδρύσει ποτέ την Πολιτική Άνοιξη τον Ιούνιο του 1993; Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη ολοκλήρωνε το έργο της και οι εκλογές γίνονταν τον Απρίλιο του 1994 και όχι πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1993, λόγω της ανεξαρτητοποίησης του βουλευτή Γιώργου Συμπιλίδη; Αν ο Γιώργος Παπανδρέου δεν δήλωνε το καλοκαίρι του 2009 ότι θα “χρησιμοποιήσει” την προεδρική εκλογή της άνοιξης του 2010 για να προκαλέσει βουλευτικές εκλογές, εξωθώντας τον Κώστα Καραμανλή στην προκήρυξη πρόωρων για τον Οκτώβριο του 2009; Κι αν, ακόμα, ο Αντώνης Σαμαράς, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συναινούσε στην παράταση του βίου της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου ως τις τελευταίες ευρωεκλογές, αφήνοντας σε αυτήν την “καυτή πατάτα” των σκληρών αλλά αναγκαίων μνημονιακών μέτρων, αντί να επισπεύσει τις βουλευτικές εκλογές για τον Μάιο του 2012, που απαίτησαν νέες, τον Ιούνιο, για να δώσουν βιώσιμη κυβέρνηση;

 Αν εμφανιζόταν σήμερα ο από μηχανής θεός της Ελλάδας, εκείνος που τη γλιτώνει πάντα την τελευταία στιγμή από την ευρωπαϊκή απομόνωση και την άτακτη χρεοκοπία, τι θα έπραττε άραγε; 

Μεταξύ μας, σε αυτόν πλέον ελπίζουμε οι εχέφρονες πολίτες, αφού βλέπουμε πως οδηγούμαστε σε αδιέξοδο…

Αν υποθέσουμε ότι με ένα μαγικό τρόπο τα spreads του Ελληνικού Δημοσίου κατρακυλούν στην εποχή της “αστακομακαρονάδας” και η κυβέρνηση σκίζει περιχαρής το Μνημόνιο, πριν προλάβει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να γίνει κυβέρνηση και να το σκίσει εκείνος. Κι ακόμη, ότι η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ψεκάζεται από ελληνικά αεροπλάνα, παθαίνει προσωρινή αμνησία και ξεχνά το αμαρτωλό δημοσιονομικό παρελθόν των Ελλήνων. Και, καθώς είναι υπνωτισμένη από τις διαπραγματευτικές ικανότητες, τα ισχυρά επιχειρήματα και την αξιοπιστία που εκπέμπουν οι έλληνες πολιτικοί, πείθεται να συναινέσει σε μια μεγάλη διαγραφή του ελληνικού χρέους, επικυρώνοντάς την από όλες τις εθνικές αντιπροσωπείες. Μετά, τι γίνεται; Πού πηγαίνει η “περήφανη” Ελλάδα;

Τελικά, δεν ξέρω πόσο μεγάλη τύχη είναι να κερδίσεις το Τζόκερ… Ξέρω, όμως, με βεβαιότητα, πόσο μεγάλη ατυχία είναι να έχεις γεννηθεί στην Ελλάδα και η ταυτότητά σου να γράφει χρονολογία γέννησής με «198» στα τρία πρώτα ψηφία…

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman