• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%

Από θέσεως...

Πίσω από όλα ανεξαιρέτως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, βρίσκεται πάντα ο δημόσιος τομέας. Τα δικά του τεράστια ελλείμματα χρηματοδοτήθηκαν επί δεκαετίες με διαρκώς αυξανόμενα χρέη, η κατάντια του μας οδήγησε στην πτώχευση, η δική του ανεπάρκεια περιόρισε σε πολύ χαμηλά επίπεδα τις υπηρεσίες υγείας, παιδείας, προστασίας του πολίτη, η δική του διαφθορά δημιούργησε αυτόν τον κυκεώνα νόμων, υπουργικών αποφάσεων και εγκυκλίων που αναιρούν η μία την άλλη και οδηγούν διαρκώς σε αδιέξοδα, η αναξιοκρατία του, η ανύπαρκτη παραγωγικότητα του, η ανηθικότητα του μας έφτασε στο χάλι της τελευταίας δεκαετίας. 

Ως γνωστόν μία από τις προεκλογικές θέσεις της ΝΔ ήταν η διαπραγμάτευση με τους δανειστές της μείωσης του συμφωνημένου πρωτογενούς πλεονάσματος 3.5% του ΑΕΠ , σε 2.5%. Εκτιμώ πως επειδή υποχρεωτικά θα πάρει πολύ χρόνο για να καταλήξει μια τέτοια διαπραγμάτευση, ως στόχος είναι ατελέσφορος. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να επιδείξει πρώτα προσήλωση στη δημοσιονομική πειθαρχία, αλλά και η ελληνική οικονομία να επιδεικνύει κάποια δυναμική – διαφορετικά η βιωσιμότητα του χρέους είναι σε κίνδυνο.

Η παγκόσμια πρωτιά που καταγράφει το Χρηματιστήριο της Αθήνας τη τρέχουσα οικονομική χρήση, επανέφερε παλαιές ασθένειες της αγοράς που είχαν ξεχαστεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Για παράδειγμα επανεμφανίσθηκαν στο προσκήνιο εταιρίες-ζόμπι με πολλά και σοβαρά οικονομικά προβλήματα που ήταν στην αφάνεια. Ξαφνικά μετοχές με ελάχιστη έως ανύπαρκτη εμπορευσιμότητα φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των μετοχών με τα υψηλότερα κέρδη. Τι έχει συμβεί; Δεν κόβονται οι παλαιές συνήθειες αφού γνωστοί traders που είχαν άσχημο χρηματιστηριακό παρελθόν επανεμφανίσθηκαν για να εκμεταλλευθούν βραχυπρόθεσμα την άνοδο της αγοράς.

 

Η θεομηνία της Χαλκιδικής και ο τραγικός απολογισμός της ήταν μία πρώτη δοκιμασία για την νέα κυβέρνηση και την νέα αντιπολίτευση.

Είμαι κι εγώ ένας απλός άνθρωπος, όπως όλοι μας και κατά περιόδους, γίνομαι αρκετά παρορμητικός. Έτσι και το διήμερο μετά τις εκλογές. Αρχικά ηρέμησα και αγαλλίασα με το αποτέλεσμα. Αμέσως μετά, έπεσα σε …. περίσκεψη: Του «φτάνουν» οι 158 βουλευτές του Μητσοτάκη για να περάσει με άνεση και χωρίς αντιπολιτευτικές κραυγές όλα αυτά που έχει υποσχεθεί και αποφασίσει να κάνει και μάλιστα αμέσως; Τι εννοούσαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που πριν ακόμα ορκιστεί η νέα κυβέρνηση προειδοποίησαν ότι «θα μας βρείτε στα πεζοδρόμια»; Τι στάση θα τηρήσει ο κ. Τσίπρας στη Βουλή όπου η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας είναι – συγκριτικά με άλλες φορές- πιο άπειρη με τόσες νέες αφίξεις, με αποτέλεσμα ο Μητσοτάκης να πρέπει να βασιστεί στους παλαιότερους και πιο πεπειραμένους, κόντρα στις επιθυμίες του; Πως θα υλοποιηθούν σε χρόνο DT τα βασικά προτάγματα ( και όχι ως μεμονωμένες επιδιώξεις της επιθυμίας ατόμων) της νέας κυβέρνησης αφού το «κράτος» βρίσκεται στα χέρια άλλων, αντίθετης φιλοσοφίας ατόμων; Θα τους αλλάξει αμέσως όλους; Έχει επιλέξει τους κατάλληλους για να αναλάβουν ευθύνες; Πως θα λειτουργήσει μια πολυπρόσωπη ομάδα εξωκοινοβουλευτικών προσωπικοτήτων μέσα στο πλαίσιο της ορθολογικής πραγματικότητας;

H υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων της κυβέρνησης για μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις, φαίνεται να αποτελεί μια από τις βασικές προτεραιότητες για το νέο οικονομικό επιτελείο. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις πληροφορίες, στόχος είναι να κατατεθεί εντός του καλοκαιριού στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο, το οποίο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη μείωση του πρώτου φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα στο 9% από 22%, τη σταδιακή μείωση του φορολογικού συντελεστή στα επιχειρηματικά κέρδη στο 20% από 28%, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%, καθώς και μια σειρά από άλλες ελαφρύνσεις.

Η πρώτη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μοιάζει στην πρώτη ανάγνωση ελπιδοφόρα. Έχει αρκετούς νέους ανθρώπους, έχει έμπειρους πολιτικούς, έχει ικανούς τεχνοκράτες, έχει μπαρουτοκαπνισμένους κομματικούς, έχει προσωπικότητες κύρους. Δεν είναι μια κυβέρνηση ισορροπιών αν και περιλαμβάνει ορισμένα - λίγα σχετικά - κομματικά χατήρια. Είναι μια κυβέρνηση πολύ προσεκτικά επιλεγμένη από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό ο οποίος προφανώς ελπίζει - όπως και όλοι μας - οτι θα φέρει αποτέλεσμα. Είναι μια κυβέρνηση που δείχνει οτι ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαθέτει το θάρρος και να τα βάλει με τους παλιούς απαιτητικούς κομματικούς και να στηρίξει αδοκίμαστους νέους υπουργούς.

Τεσσεράμισι χρόνια η Ελλάδα πορεύθηκε μεταξύ παράνοιας και ψεύτικων υποσχέσεων. Οι κάτοικοι αυτής της χώρας λες και είχαν μεταφερθεί με μαγικό τρόπο και είχαν εισέλθει σε μία απροσδιόριστη εποχή όπου το λάθος έπρεπε να το θεωρούν σωστό, το μαύρο χρώμα να είναι άσπρο, να ακούνε την κάθε ανοησία και να πιστεύουν ότι αυτή είναι η πραγματικότητα.

Είπα να βάλω τα παπούτσια των δύο μονομάχων για την Πρωθυπουργία (σοβαρευτείτε τώρα που θα γράψω και για την “τρίτη εντολή”, έλεος κάπου) και να καταγράψω τι πιστεύω ότι περιμένει ο καθένας τους.

 

 

Μπορεί να μην είναι σαφές σε όλους: στις εθνικές εκλογές οι πολίτες ψηφίζουν αυτόν που θέλει να κυβερνήσει την χώρα. 

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου ψήφισαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν θέλουν να κυβερνά πλέον την Ελλάδα ο Αλέξης Τσίπρας. 

Με 158 βουλευτές ο Μητσοτάκης είναι πανίσχυρος μέσα στη Βουλή και αν απλώσει λίγο το χέρι του θα διαπιστώσει οτι ίσως έχει πολύ περισσότερους από 158 βουλευτές να τον στηρίζουν όποτε χρειαστεί. Και αυτό διότι το μισό Κινάλ, οι βουλευτές του Βελόπουλου και ίσως υπό συνθήκες αν υπερισχύσει η φιλοευρωπαική πλευρά του ιδίου του κ. Βαρουφάκη μπορούν να του προσφέρουν απρόσμενη στήριξη σε κρίσιμες στιγμές. Είναι λοιπόν ισχυρότερος από ότι νομίζει ο Μητσοτάκης αν σκεφτεί κανείς οτι το μικρό Κινάλ και ο Βελόπουλος ουσιαστικά δεν έχουν λόγο ανεξάρτητης υπάρξης, ενώ ο Τσίπρας θα παλεύει με τους διασπαστικούς δαίμονες της αριστεράς, με το όραμα και τις δυσκολίες της δημιουργίας μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, με τον ενοχλητικό Βαρουφάκη και με τα δικαστήρια που θα ερευνούν τα σκάνδαλα της διακυβέρνησης του.

Ας τα δούμε αυτά αναλυτικά μέσα από μια πρώτη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος:

Οι αγορές, διεθνείς και εγχώριες, έδειξαν από τις 26 Μαΐου, αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, πως υποδέχθηκαν θετικά τη νίκη της ΝΔ και την προοπτική μίας κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μετά το αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου και το θρίαμβο της ΝΔ στις εθνικές εκλογές έχουν πλέον και υψηλές προσδοκίες, κυρίως σε επίπεδο μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλαδή τη στήριξη των αγορών, αλλά καλείται να δράσει άμεσα για να μη χάσει το μομέντουμ.

 Είπα να βάλω τα παπούτσια των δύο μονομάχων για την Πρωθυπουργία (σοβαρευτείτε τώρα που θα γράψω και για την “τρίτη εντολή”, έλεος κάπου) και να καταγράψω τι πιστεύω ότι περιμένει ο καθένας τους.

Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman