• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%

Απόψεις

Ολοι όσοι έχουν κάποιες γνώσεις και κόκκο μυαλού γνωρίζουν ότι εδώ και χρόνια η Ελλάδα λειτουργεί σε μία εικονική πραγματικότητα. Δεν ακολουθεί ένα μοντέλο διοίκησης, διαχείρισης, οικονομίας και καθημερινότητας, είναι η ίδια μοντέλο. Μοντέλο απερίγραπτο, που κανείς από το πολιτικό προσωπικό δεν διανοείται να αλλάξει και που ως τώρα εξυπηρετούσε τους πάντες σχεδόν, με δανεικά, με εμβαλωματικές λύσεις, με εξυπηρετήσεις, με ρουσφέτια, με πλέγματα μικροσυμφερόντων, με ετσιθελισμούς μεγάλων συμφερόντων, με αέρα και ουσιαστική αδρανοποίηση της παραγωγής.
«Έναν πελάτη μου θα τον απέτρεπα να μπει σε αυτή τη φάση της αγοράς. Θα περίμενα πρώτα να καταλαγιάσει ο θόρυβος και μετά». Αυτό υποστηρίζει ο γνωτός χρηματιστής και διευθύνων σύμβουλος της Αλκή Χρηματιστηριακή κ. Σπ. Κοτζάμπασης, θεωρώντας ως «αισιόδοξο στοιχείο βραχυπρόθεσμα την στήριξη της αγοράς στις 1.798 μονάδες (σ.σ. χαμηλό στις 1.801 μονάδες την Πέμπτη), το οποίο αν σπάσει κι αυτό θα μάς απασχολήσει η στήριξη των 1460 μονάδων, επίπεδα τα οποία έχουν να απαντηθούν από τον Μάρτιο του 2003».
Παρακολουθώντας την τελευταία διαφήμιση της ασφαλιστικής εταιρίας AXA, στην τηλεόραση, μου προκάλεσε μια ευχάριστη αίσθηση θαυμασμού αλλά και την ακόρεστη επιθυμία να θέλω να την ξαναδώ, με αποτέλεσμα να κάνω ζάπινγκ αναζητώντας την επί αρκετή ώρα.
Η χρηματιστηριακή κρίση έχει πλέον αρχίσει να μετατρέπεται για τα καλά σε κρίση των οικονομιών. Οι μαζικές απολύσεις σε Ευρώπη και ΗΠΑ και το κλείσιμο μικρών ή μεγάλων επιχειρήσεων είναι καθημερινές ειδήσεις. Τώρα η κρίση γίνεται πραγματικότητα. Διότι η μοναδική ουσιαστική ένδειξη κρίσης σε μία οικονομία είναι η ανεργία και η φτώχεια. Και αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος και για την Ελλάδα, η οποία οδεύει πλησίστια στην οικονομική καταιγίδα προσδοκώντας να καλύψει τα ελλείμματά της με νέο δανεισμό, σε μια εποχή που κανείς δεν δανείζει. Οι περισσότεροι Ελληνες έχουν συνηθίσει να ζουν με χαμηλό μισθό και να συμπληρώνουν το εισόδημά τους με μια δεύτερη ή και τρίτη δουλειά για να καλύψουν τις ανάγκες τους, έτσι με αυτή τη λογική κινδυνεύουν λιγότερο από τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς. Το ερώτημα είναι αν αύριο θα έχουμε έστω και αυτόν τον χαμηλό μισθό.
Την... πόρτα του ελληνικού τουρισμού χτυπάει η διεθνής κρίση και οι ειδικοί εκφράζουν πλέον τη βεβαιότητα ότι το 2009 θα είναι μία εξαιρετικά δύσκολη χρονιά. Μεσούσης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι αποτελούν και τη μεγαλύτερη «δεξαμενή» τουριστών για τη χώρα μας, είναι σίγουρο ότι θα προτιμήσουν να περιορίσουν σε έξοδα, χρόνο αλλά και... χιλιόμετρα τις διακοπές τους.
Για μία ακόμη φορά η σκληρή πραγματικότητα έρχεται να διαλύσει κάθε ίχνος προσδοκίας πως οι αγορές, τόσο οι χρηματιστηριακές όσο και οι χρηματοοικονομικές, πλησιάζουν προς το τέλος του εφιάλτη. Η πραγματικότητα αποτυπώνει νέα στοιχεία τα οποία δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς. Δυστυχώς, είναι αρκετά άσχημα και αν λάβει κανείς σοβαρά υπ όψη πως η οικονομία είναι παράλληλα και συναίσθημα, τότε είναι βέβαιο πως οι πάσης φύσεως αγορές θα κάνουν καιρό να συνέλθουν, τόσο από οικονομική όσο και από ψυχολογική άποψη.
Τελευταία αρχίζει και διαφαίνεται ότι ο πρωθυπουργός πάει να μιμηθεί τον θείο του, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Στις εκλογές το 1974, μετά την πτώση της χούντας, είχε κυριαρχήσει το σύνθημα «Καραμανλής ή τανκς» που τον βοήθησε να σαρώσει, ενώ τώρα ο ανεψιός πάει να περάσει το δίλημμα «Καραμανλής ή χάος» , «υπευθυνότητα ή ανευθυνότητα» , ή τέλος πάντων κάτι παρόμοιο, απλά για να επιβιώσει.
Είναι γνωστό ότι η διαφήμιση μέσω του Internet, κοστίζει το 1/3 του κόστους διαφήμισης μιας ολοσέλιδης καταχώρησης σε κάποιο γκλάμουρ περιοδικό, πράγμα που στην ελληνική αγορά όπως δείχνουν τα πράγματα δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτό, πολλώ δε, όταν το αποτέλεσμα μιας διαφήμισης μέσω του Internet είναι πιο άμεσο, έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο και είναι τεκμηριωμένα μετρήσιμο, σε αντίθεση με το περιοδικό, η κάποιο άλλο medium.
Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης οι χρηματιστές. «Η κατάσταση είναι δύσκολη», σχολιάζει ο διευθύνων σύμβουλος της Praxis Sec. κ. Δ. Παπαριστείδης, «και θα έχει διάρκεια. Τα κρατικά πακέτα ενίσχυσης δεν έχουν αποτυπωθεί ακόμα ούτε στην πραγματική οικονομία, αλλά ούτε και στις αγορές.
Oλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τη ψυχολογική έρευνα έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος φοβάται την εξέλιξη για την οποία γνωρίζει εκ των προτέρων τις επιπτώσεις της. Για παράδειγμα φοβόμαστε την χειρουργική επέμβαση γιατί γνωρίζουμε τους μετεγχειρητικούς πόνους. Αντίθετα δεν φοβάται και δεν προνοεί για γεγονότα που δεν γνωρίζει. Στις 31/10/2008 το «R» είχε υιοθετήσει τη θέση ότι η ανοδική τάση των αγορών, που παρατηρήθηκε τον Οκτώβριο είχε τροφοδοτηθεί με ρευστότητα μέσω πώλησης κρατικών ομολόγων από τράπεζες που είχαν δεχθεί κρατική ενίσχυση. Και έλεγε ότι τα κρατικά ομόλογα θα έμπαζαν νερά.
Δημοσίευμα του «Economist» αναφέρεται στα απόψεις που κυκλοφορούν γύρω από την ασπίδα που προσφέρει το ευρώ τώρα με την κρίση στις χώρες που το έχουν υιοθετήσει. Από τη μία πλευρά είναι εκείνοι που το θεωρούν «Κιβωτό του Νώε» και επισημαίνουν τι έπαθαν οι χώρες σαν την Δανία, την Ισλανδία, την Ουγγαρία που διατηρούν τα δικά τους νομίσματα και τώρα θέλουν να μπουν στην ΟΝΕ.
Τις επιπτώσεις της χρηματοοικονομικής κρίσης στο χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου και τις ευκαιρίες που έχουν δημιουργηθεί μετά την πτώση του αγοράς της Ρουμανίας εντοπίζει ο Αργύρης Βόλης Αντιπρόεδρος της S.S.I.F. IEBA Trust S.A. που δραστηριοποιείται στη Ρουμανία. Όπως σημειώνει στο «R» κατά τη διάρκεια των τελευταίων 4 ετών, το Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου παρουσίασε σημαντική άνοδο. Αφορμή της συνέντευξης η ομιλία του κ. Βόλη στο συνέδριο «South-East Europe Investment Conference» με θέμα τις ευκαιρίες επένδυσης, τις προοπτικές και τις προκλήσεις στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2008.
Διάβασα κάπου πως η παρούσα ύφεση μπορεί μεν να αντιστραφεί περί τα μέσα του 2010, αλλά θα επανέλθει δριμύτερη το 2011. Διάβαζα το άρθρο προσεκτικά και ήμουνα έτοιμος να σας το παρουσιάσω εκτενώς σήμερα, ωστόσο μου απέσπασε την προσοχή η κόντρα Πόλσον- Μπερ. Ο πρώτος είναι ο πολύ γνωστός υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, που μάχεται στο Κογκρέσσο για να περάσει το σχέδιο του. Η δεύτερη, λιγότερο γνωστή αλλά εξ' ίσου νευραλγική, αφού προϊσταται του οργανισμού που συνήθως πληρώνει τα σπασμένα, δηλαδή της FIDC. (Federal Deposit Insurance Corp).
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman