ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Parking παιδιών

08:31 - 27 Αυγ 2020
Γρηγόρης Νικολόπουλος

Τελικά κακώς ονομάζονται σχολεία τα σχολεία, έπρεπε να ονομάζονται πάρκινγκ παιδιών. Διότι η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το ερώτημα "τι θα τα κάνουν τα παιδιά τους οι γονείς αν δεν ανοίξουν τα σχολεία".

Προσωπικά θεωρώ ότι η Κεραμέως είχε μια ευκαιρία να τα αλλάξει όλα με αφορμή τον κορονοϊό στο εκπαιδευτικό σύστημα (αριθμός μαθητών ανά τάξη, ωράριο, αριθμός μαθημάτων, κατάργηση μαθημάτων στις δυο τελευταίες τάξεις του Λυκείου αλά IB, καθιέρωση επικουρικά και εναλλακτικά online εκπαίδευσης, αλλαγές στη διδακτέα ύλη και πολλά άλλα), αλλά φυσικά το μόνο με το οποίο ασχολείται είναι να ανοίξει τα σχολεία "κανονικά' για να μη της πούνε οτι δεν τα άνοιξε. Και καταλήγει στην (ορθή εφόσον έτσι λένε οι γιατροί) λύση της μάσκας την οποία τα παιδιά θα φοράνε στην τάξη αλλά θα τη βγάζουν στο διάλειμμα, συνεπώς τη φοράνε μόνο για να προστατεύουν τον διδάσκοντα στην τάξη και όχι τους εαυτούς τους. Κατά τα άλλα, τίποτα, όλα ίδια.

Έτσι βλέπουμε μια σχετικά νέα σε ηλικία υπουργό παιδείας, με ένα μεγάλο όνομα λόγω καταγωγής, με σπουδές σημαντικές, πολλά υποσχόμενη, να πολιτεύεται με λογικές παλιάς κοπής και να χάνει την ευκαιρία να αλλάξει τα κακώς κείμενα σε ένα τομέα που μαραζώνει επί δεκαετίες και που για να συνέλθει απαιτεί εκ θεμελίων αλλαγές. 

Ακόμη περισσότερο όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ζητήσει από όλους τους υπουργούς του μεταρρυθμίσεις, τις έχει υποσχεθεί προεκλογικά και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ψηφίστηκε και από πολλούς κεντρώους ψηφοφόρους, δεν έχει δικαιολογία η κυρία Κεραμέως να χάνει τις ευκαιρίες αυτές. Στη δική της ατζέντα η μοναδική μεταρρύθμιση που θα ήθελε να κάνει θα ήταν η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αυτό δεν γίνεται από αυτή την κυβέρνηση για συνταγματικούς λόγους. Αντ’ αυτού έκανε τα αγγλόφωνα τμήματα στα Πανεπιστήμια - πολύ σωστά και ενδεχομένως μελλοντικά να παίξουν μεγάλο ρόλο και στα έσοδα της χώρας από ξένους που θα θελήσουν να σπουδάσουν εδώ. Και μετά τι; Δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνει στην Παιδεία; 

Η Κεραμέως είναι ένα κραυγαλέο παράδειγμα της παλιάς νοοτροπίας η οποία εκδηλώνεται και με εντυπωσιακή αλαζονία σε πολλές περιπτώσεις. Για παράδειγμα η απάντηση ότι ο μέσος όρος μαθητών στις τάξεις είναι 17 παιδιά, είναι προφανώς μια απόδειξη πως θεωρεί το ακροατήριο ηλίθιους. Τι σημασία έχει ο μέσος όρος; καμία. Προκύπτει από το κολλέγιο Άνω Μουσουνίτσας, που έχει 7 παιδιά και το Κολλέγιο Αθηνών που έχει 27 παιδιά στην τάξη. 

Αυτό λοιπόν που θέλουμε να μας πει η κυρία Κεραμέως είναι πόσα παιδιά θα ορίσει εκείνη ως  ανώτατο επιτρεπτό αριθμό μαθητών σε κάθε τάξη. Και να φροντίσει να το εφαρμόσει. 

Μιλάμε τώρα για το πιο απλό πράγμα που μπορεί να κάνει, όχι για μεταρρυθμίσεις που αφορούν την άχρηστη διδακτέα ύλη, ούτε τις άθλιες επιδόσεις αρκετών δασκάλων και καθηγητών που δεν αξιολογούνται ποτέ, ούτε την κατάσταση των πανεπιστημίων που είναι για τα κλάμματα.

Και για να τελειώνουμε, επειδή το θέμα της Παιδείας μπορεί να συζητιέται, όπως και συζητιέται, για δεκαετίες, το ερώτημα που τίθεται για την κυρία Κεραμέως και για όλους τους άλλους υπουργούς είναι ένα: Θα κάνετε κάτι επιτέλους για να διορθώσετε τα κακώς κείμενα και να προχωρήσουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ή έχετε ολοκληρώσει το έργο σας; Γιατί αν έχετε ολοκληρώσει ενημερώστε και τον Πρωθυπουργό για να φέρει κάποιους άλλους που έχουν κάτι νέο να προσφέρουν. 

ΥΓ. Ο κορονοϊός προσφέρει ευκαιρία μεταρρυθμίσεων. Ουσιαστικά επιβάλει τις μεταρρυθμίσεις. Μας δείχνει το δρόμο για το πώς θα πρέπει να διαμορφωθεί η ζωή από εδώ και πέρα σε όλους τους τομείς. Σε ατομικό επίπεδο ο καθένας ήδη πραγματοποιεί αλλαγές στην καθημερινότητα του. Σε επίπεδο επιχειρήσεων οι αλλαγές προχωράνε πολύ γρήγορα. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης ήδη καταργήθηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας και άλλαξε η δημοσιονομική πολιτική και θα γίνουν και πολλά ακόμη. Σε επίπεδο κυβερνητικό ο Πιερρακάκης έκανε ένα πρώτο γύρο μεταρρυθμίσεων που επέβαλε ο κορονοϊός και περιμένουμε εναγωνίως αν θα κάνει κάτι ακόμη και τι θα είναι αυτό. Όμως οι άλλοι υπουργοί; Τίποτα;

Η κυβέρνηση μάλλον έχει επαναπαυθεί στις δάφνες της. Αντιμετώπισε με επιτυχία το πρόβλημα με τους μετανάστες που έστελνε η Τουρκία στον Έβρο. Αντιμετώπισε με επιτυχία το πρώτο κύμα του κορονοϊού με το lockdown. 

Μετά νόμισε οτι μπορεί να ξεκουραστεί. Δεν μπορεί δυστυχώς. Με τη χαλαρότητα που ακολούθησε το lockdown άρχισε ξανά ο ιός να απλώνεται πολύ νωρίτερα από ότι περίμενε η κυβέρνηση. Τώρα πρέπεί να το ξαναμαζέψουν και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν μια νέα κανονικότητα. 

Όχι να επαναφέρουν την παλιά. Να δημιουργήσουν μία νέα κανονικότητα, διαφορετική από την παλιά. Και δεν το κάνουν. 

 

 

 

 

 

 

Copyright © 1999-2021 Premium S.A. All rights reserved.