Καλά πληροφορημένες πηγές τόνιζαν πως κύριο στοιχείο των δύο συμφωνιών είναι ο ρεαλισμός. Ούτε η Γερμανία ούτε η Μεγάλη Βρετανία ζήτησαν λίστα με τους κατόχους λογαριασμών ώστε να μην θιχθεί η υστεροφημία των Ελβετών και για να μην υπάρξουν δικαστικές χρονοβόρες επιπλοκές, Πολύ απλά ζήτησαν από τις ελβετικές αρχές που εκ των πραγμάτων γνωρίζουν τους καταθέτες να τους φορολογήσουν με βάση τα όσα ισχύουν στα δικά τους φορολογικά συστήματα, για εισόδημα. κεφάλαιο και μερίσματα. Από την πλευρά τους οι Γερμανία και Μεγάλη Βρετανία δέχθηκαν σε κάποιες περιπτώσεις να υπάρξει μία ελαφρά αύξηση στο ποσοστό φορολόγησης την δε διαφορά να καρπώνεται η Ελβετία για τις υπηρεσίες που παρέχει ως φοροεισπράκτορας.

Σε μία κίνηση φιλοφρόνησης, και προφανώς γιατί γνωρίζουν επακριβώς τα χαρτοφυλάκια τους οι ελβετικές τράπεζες δέχθηκαν να εγγυηθούν ένα minimum φορολογικών εσόδων για τις δύο χώρες που κυμαίνεται στα 2 δισ. ελβετικά φράγκα, για την Γερμανία και περί τα 500 εκ ελβετικά φράγκα για την Μεγάλη Βρετανία.

Οι δύο αυτές συμβάσεις θα δοθούν στην δημοσιότητα τις επόμενες ημέρες.

Αυτό που έχει σημασία, τόνιζαν οι ίδιοι κύκλοι, είναι πως εφεξής, τα κέρδη από εισόδημα θα φορολογούνται με 48%, τα κέρδη από μερίσματα 40% και τα κέρδη κεφαλαίου 27% για τους εγγλέζους και στο 26,4% Flat για όλες τις κατηγορίες για τους Γερμανούς. την Γερμανία ο φόρος είναι 25% και το 1,4% διαφορά θα κρατείται από τους ελβετούς για την περεχόμενη υπηρεσία.

Επίσης, για τις παρελθούσες χρήσεις ανάλογα από το ύψος των κεφαλαίων και την χρονική διάρκεια της κατάθεσης προβλέπεται φορολόγηση εισοδήματος-επένδυσης μεταξύ 19%-34% ωστόσο οι ίδιες πηγές τόνιζαν πως αυτό τελικά θα διαμορφωθεί στο 20% με 25%