Με τη διαφορά ότι την αρνητική υπεραξία τέτοιων συμπεριφορών στην πολιτική τη χρεώνεται κατευθείαν η χώρα τοκίζοντας το φορτίο της ταπείνωσης με καίρια πλήγματα στην αξιοπρέπεια των πολιτών.

Με ελαφρότητα, αναντίστοιχη στο κύρος της θέσης του- κοτζάμ Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης- ο Γιάννης Δραγασάκης, λίγο προτού το Μαξίμου αποσύρει ακόμα και αυτό το άτολμο σχέδιο, δήλωνε υπερφίαλα στον κομματικό ραδιοσταθμό «από το 2016 θα εφαρμόζουμε 20% Μνημόνιο και 80% παράλληλο Πρόγραμμα». Είναι κάτι σαν τις παράλληλες τράπεζες που είχε εξαγγείλει ο ίδιος λίγον καιρό νωρίτερα, προτού τα σκεπάσουν όλα τα νερά της ανακεφαλαιοποίησης...

Το γεγονός που θίγει το φιλότιμο των πολιτών, είναι ότι το παράλληλο σχέδιο, είχε ήδη αρχίσει να συζητείται στη Βουλή και παρά την αποχώρηση της κεντροδεξιάς αντιπολίτευσης, η διαδικασία είχε περιβληθεί θεσμικό χαρακτήρα. Η βλοσυρή υπόδειξη των δανειστών, φανέρωσε ποια είναι τα όρια της εθνικής κυριαρχίας.

Σε στάση προσοχής, είναι δύσκολη η ανταλλαγή απόψεων.

Από την άλλη, δεν παύει να εκπλήσσει η προχειρότητα αυτής της απίθανης κυβέρνησης που όπως φαίνεται σχεδιάζει κάθε φορά μεθοδικά τα επόμενα λάθη της, παραβλέποντας ασυλλόγιστα το κόστος και ανίκανη να υπολογίσει τις συνέπειες των πράξεων ή των παραλείψεών της.

Ζούμε καθισμένοι πάνω σε ερείπια που καπνίζουν το τέλος της ιστορίας...