Η αγωνία όλων των τουριστικών παραγόντων όμως για τη φετεινή κίνηση δεν κρύβεται. Η Τουρκία χρησιμοποιεί το προσφυγικό σαν μοχλό ευρύτερων στρατηγικών επιδιώξεων και με τρόπο που μπορεί να αποδειχθεί απειλή για τα εθνικά συμφέροντα, αλλά και ειδικά για τον τουρισμό που συνιστά- όσο κι αν ποτέ οι κυβερνήσεις δεν τον αντιμετώπισαν αναλόγως- τη βαρειά βιομηχανία της χώρας.

Μόλις καλυτέρεψε ο καιρός την περασμένη εβδομάδα και μέσα σε τρεις μόνο ημέρες οι Τούρκοι δουλέμποροι διοχέτευσαν στις ελληνικές ακτές πάνω από 11.000 μετανάστες και πρόσφυγες, προκαλώντας αλυσιδωτά βραχυκυκλώματα.

Τι θα γίνει το φετεινό καλοκαίρι; Εντάξει, είναι αλήθεια, ότι η Ελλάδα, ακόμα κι αν δεν βρισκόταν σε κρίση, θα αδυνατούσε μόνη της να διαχειριστεί αυτό το πρωτοφανές πρόβλημα μαζικής μετακίνησης πληθυσμών. Υπάρχει όμως κανένα σχέδιο; Γιατί δηλώσεις του τύπου «Έχουν γνώση οι φύλακες» που έκανε ο υπουργός Ναυτιλίας Θ. Δρίτσας, θυμίζουν τις γνωστές απορίες των ψαλτάδων, όταν δεν έχουν να πουν τίποτε.

Μόνο παρήγορο στοιχείο, ότι τα πολιτικά κόμματα, αναγνωρίζουν την εθνική σημασία του προβλήματος, με αποτέλεσμα επιτέλους, η συζήτηση να διεξάγεται χωρίς περιττές αρλούμπες… Δεν είχε καμία σχέση με την υπόθεση.