Πλησίαζαν τα μεσάνυχτα χθες στη Βουλή, όταν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, απαντώντας στο δριμύ κατηγορητήριο του προέδρου της ΝΔ, Κ. Μητσοτάκη ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να τον αποκαλεί «αναξιόπιστο», «οπορτουνιστή» και «ψεύτη», απάντησε απολογητικά: «μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες, όχι ότι είπαμε ψέμματα»!

Θα πρέπει να βρισκόταν εκείνη την ώρα σε ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση. Διαφορετικά δεν εξηγείται αυτή η αφοπλιστική παραδοχή.
Το μαρτυρούσε όπως σχολίαζαν έμπειροι κοινοβουλευτικοί η κόπωση στις κινήσεις και τις εκφράσεις του. Άλλωστε τις εντυπώσεις είχε δρέψει νωρίτερα ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, ο οποίος είχε προηγηθεί στο βήμα, εκφωνώντας μια σημαντικά βαρύτερη πολιτική ομιλία.

Είχαν προηγηθεί όμως κι άλλες αστοχίες του Αλέξη. Όπως τη στιγμή που νομίζοντας ότι μπορεί να χαριεντίζεται ανέμελα, αποκάλεσε τον αυστηρά ασυγκίνητο Γραμματέα του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα «αγαπητέ Δημήτρη» για να πείσει το μπαρουτοκαπνισμένο κομματικό στέλεχος ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στην Αριστερά- απλώς είναι πιο ρεαλιστής…

Ίσως είναι η στιγμή να του πει κάποιος ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ο Μαρξ συνήθιζε να αφορίζει: «Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος»…