Αναφέρομαι στο φαινόμενο Σώρρα. Ξαφνικά κινητοποιήθηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης και στη συνέχεια ο Αρειος Πάγος και σιγά σιγά διάφορα βγαίνουν στη φόρα. Ξύπνησε και η Τέταρτη Εξουσία που είτε τον αβαντάριζε, γιατί η τρέλα πουλάει, είτε τον αγνοούσε ως γραφικό. Ωστόσο για να φτάσουμε ως εδώ, μεσολάβησε κάποιο διάστημα.
Μία περίοδος που το φαινόμενο Σώρρας θέριεψε και υπάρχει πολιτική και διοικητική ευθύνη γι' αυτό. Συλλογική. Για έναν πολύ απλό λόγο. Από το 2012 ο γενικός επιθεωρητής του Αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, απαντώντας στην Τράπεζα της Ελλάδας, που προς τιμή της ήταν η μόνη ελληνική αρχή που έψαξε το θέμα, απάντησε πως όλα ήταν απάτη και πως οι ελληνικές αρχές θα έπρεπε να επικοινωνήσουν με τις αμερικανικές διωκτικές αρχές.
Σωστά διαβάζετε. Διωκτικές αρχές. Παρά τη σαφή και κατηγορηματική αυτή προτροπή, απολύτως καμιά Ελληνική Αρχή δεν κινήθηκε. Ούτε Διοικητική, ούτε Πολιτική/ Εκτελεστική, ούτε Δικαστική. Τέσσερα χρόνια ο Σώρρας αλώνιζε... ανενόχλητος. Κι αυτά τα τέσσερα χρόνια άλλαξαν Κυβερνήσεις, Υπουργοί, Δικαστικές ηγεσίες... που τώρα καμώνονται τους έκπληκτους... Όταν με την ανοχή τους και τις παραλείψεις τους "όλοι μαζί τον έφτιαξαν".