Ήταν η στιγμή που ο Αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης με σύνεση και πολιτικό πολιτισμό, ζήτησε να διαγραφεί η λέξη «αρχισφαγέας» από τα Πρακτικά και υπογράμμισε αποφασιστικά «κανείς δεν μπορεί να γκρεμίσει τίποτα».

Ενώ στη συνέχεια, ακούγοντας άλλον βουλευτή της εγκληματικής οργάνωσης τον Ν. Μίχο να ωρύεται εκτός εαυτού από τα «φαιά έδρανα» πρόσταξε αυστηρά: «Βγες έξω Μίχο! Όχι με μένα στην έδρα, τέτοια! Βγες έξω!», επιβάλλοντας την αρμόζουσα τάξη.

Αίσθηση εντούτοις προκάλεσε στη συνέχεια η τοποθέτηση του βουλευτή της ΝΔ Κώστα Τασούλα ο οποίος με αφορμή τα εγκαίνια του Μουσείου Μπελογιάννη υπό την αιγίδα της Βουλής στην Ηλεία, εκφώνησε ένα παλαιάς κοπής ψυχροπολεμικό λογύδριο, λέγοντας:

«Υπάρχουν και άλλες παρατάξεις σε αυτή τη χώρα, δεν υπάρχει μόνο η Αριστερά σε αυτή τη χώρα, υπάρχουν και άλλες παρατάξεις. […] Έχει ακουστεί εδώ ότι ο Μπελογιάννης αγωνίστηκε για τη Δημοκρατία. Διαφωνώ… Ο θάνατος του Μπελογιάννη ήταν σκληρότατος, η θανατική ποινή είναι μια σκληρότατη πράξη, αλλά δεν μπορεί εν ονόματι μιας σκληρότατης πράξης που μπορεί κανείς να την κρίνει, αν ήταν άδικη ή δίκαιη, να θεωρούμε ότι η επιδίωξη επιβολής κομμουνιστικής δικτατορίας συνιστά πράξη υπέρ της Δημοκρατίας. Εάν είχε επικρατήσει η άλλη παράταξη στη χώρα μας δεν θα επιτρεπόταν, όχι απλώς να πω αυτά, αλλά δεν θα επιτρεπόταν ούτε να τα σκεφτώ».

Κάποιος φαίνεται θα πληροφόρησε και τον κύριο Τασούλα ότι η Αριστερά είχε κάποτε την ιδεολογική ηγεμονία στη χώρα και ανέλαβε ατομική σταυροφορία να αλλάξει τα πράγματα... Το γεγονός ότι έτσι παίζει στην έδρα της αποκρουστικής Χρυσής Αυγής όπου είναι από χέρι χαμένος, δεν δείχνει να τον απασχολεί...