Θα μπορούσε κάποιος και να συγκρίνει μερικά πράγματα με το πρόσφατο παρελθόν.
Και να τα δει μέσα από το ίδιο πρίσμα πολιτικού κυνισμού του Αλέξη Τσίπρα (κατά πόσον ο κυνισμός αυτός θα συνεχίσει να είναι επωφελής για τον ίδιο τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, μένει να φανεί).
Ο ΣΥΡΙΖΑ ας πούμε, είχε σηκώσει τον κόσμο στο πόδι, επειδή ο Μητσοτάκης και η ΝΔ είπαν «όχι» στις Πρέσπες. Ας φανταστούμε τι θα σήμαινε σε πολλά επίπεδα, αν είχαν πει «παρών». Θα είχαν γίνει περίγελως της κοινωνίας και άντε μετά να τα μαζέψεις.
Λέγοντας τώρα «παρών» στην συμφωνία με την Αίγυπτο, ο Τσίπρας υποτίθεται ότι συμβιβάζει τις διαφορετικές τάσεις στο κόμμα του. Στην πραγματικότητα δεν συμβιβάζει τίποτε, γιατί δεν λέει και τίποτε.
Αυτό όμως που κινδυνεύει να υποστεί, δεν είναι ασήμαντο. Με μία τέτοια πολιτική επιλογή και μία τόσο ανεύθυνη στάση, το «παρών» στην συμφωνία αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε «αδικαιλογήτως απών» σε πολλά άλλα…