Βασικό στοιχείο στην πολιτική είναι η συναίσθηση της πραγματικότητας και ότι πολλές φορές, για να πετύχεις κάτι, είναι πιο αποτελεσματικό να κάνεις μερικά βήματα πίσω, παρά να τρέχεις ορμητικά προς τα εμπρός, να λαχανιάζεις και τελικά να μην πετυχαίνεις τίποτε. Αυτό ισχύει κυρίως για τους δύο τελευταίους της εσωκομματικής κούρσας, που θα πρέπει να αναλογιστούν τις ευθύνες τους. Αν αυτό που ήθελαν ήταν αλλαγή της ηγεσίας, θα όφειλαν σε κατάλληλο χρόνο να αποσυρθούν, αφού δεν είχαν ελπίδες για κάτι καλύτερο από αυτό που έγινε. Ειδικά δε αν δεν θέλουν και να πάει το κόμμα στα χέρια του δημάρχου-κομήτη. Είναι προφανές, ειδικά αν δει κανείς και τα κατά τόπους αποτελέσματα, ότι τα έστω χαμηλά ποσοστά τους θα είχαν μοιραστεί με τρόπο που θα έφερνε στο δεύτερο γύρο κάποιον ή κάποια που θα είχε πιθανότητες εκλογής. Αλλά προτίμησαν, κακώς, να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Μιλένας…
Τι συνέβη και πώς στον πρώτο γύρο της αναμέτρησης στο ΠαΣοΚ είναι προφανές, όμως δεν είναι βέβαιο ότι το αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο, όπως δεν είναι σαφές ότι ορισμένοι από τους επίδοξους αρχηγούς διαθέτουν τα απαραίτητα εφόδια για να τον ρόλο που θέλουν να υποδυθούν.