Μοιάζει να τακτοποιεί μία εκκρεμότητα που άνοιξε με την εκδίωξη της βασιλικής οικογένειας έπειτα από το δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974. Έκτοτε ο καθένας έλεγε ό,τι ήθελε, είχε κυριαρχήσει το υποτιμητικό και ανιστόρητο δήθεν επώνυμο «Γλύξμπουργκ» και πολύ εύκολα εκτρέπονταν ιδιωτικές και δημόσιες συζητήσεις σε ακρότητες και ανοησίες.
Τώρα φαίνεται ότι τα πάθη έχουν καταλαγιάσει.
Παρά ταύτα, ορισμένοι βλέπουν πίσω από αυτή τη διαδικασία κάποια «χάρη» που τάχα κάνει ο Μητσοτάκης στην οικογένεια του τέως βασιλιά, στο πλαίσιο της δεξιάς συσπείρωσης που επιχειρεί. Μάλλον αυθαίρετη εκτίμηση.
Το ενδιαφέρον είναι αν στις προθέσεις του Παύλου Ντε Γκρες, περιλαμβάνεται η ενασχόληση με την πολιτική. Αν κάτι τέτοιο επαληθευτεί με τη δημιουργία κόμματος, θα έχουμε με βεβαιότητα μία νέα παράμετρο στο παιχνίδι που εξελίσσεται στα δεξιά της ΝΔ. Αν…
