Με αφορμή την επέτειο, έχει μία αξία να αναλογιστεί κανείς πώς αντιμετωπίζεται γενικότερα το θέμα της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να δίνει ερέθισμα για κινηματογραφικές ή/και τηλεοπτικές παραγωγές, δεν συμβαίνει κάτι σε αυτό το πεδίο εδώ και 50 χρόνια. Είναι μία ένδειξη για το πώς περιφρονείται η Ιστορία στη χώρα μας και μία ενδιαφέρουσα διάσταση του πράγματος φωτίζει ο σκηνοθέτης Σπύρος Ταραβήρας με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα: «24 Ιουλίου 1974... Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Στον δρόμο για τα Όσκαρς: Πόσες ιστορίες σε ταινίες ή (έστω και σήριαλ στην τιβι) θα μπορούσαν να έχουν ειπωθεί τα τελευταία 50 χρόνια ξεκινώντας με πρώτο πλάνο από αυτή τη φωτογραφία; Και τι βλέπουμε στις τηλεοπτικές οθόνες μας; Αδιάφορα σήριαλς με εξωπραγματικούς χαρακτήρες σε αδιάφορους τόπους και συμφραζόμενα... Who cares δηλαδή για όλα αυτά; Ξοδεύονται πακτωλοί εκατομμυρίων δημοσίου χρήματος εδώ και δεκαετίες και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια και κανείς παραγωγός δεν διαθέτει τα guts, γνώσεις, διαίσθηση, μύτη για να δρομολογήσει αυτό που λέμε στην κινηματογραφική αργκώ: create local stories for global audiences...

Αυτά κάνουν πχ νοτιοαμερικανοί, ιρανοί κλπ παραγωγοί, σκηνοθέτες που κατακτούν τα δημόσια κοινά στις κινηματογραφικές αίθουσες, κερδίζουν βραβεία στα σημαντικά φεστιβάλ, αποσπώντας βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας, Όσκαρς κλπ... Ίσως κάποια ημέρα αναπτυχθεί κι αυτό το είδος του κινηματογράφου στην Ελλάδα... με ανθρώπινες ιστορίες που να αφορούν το ελληνικό και παγκόσμιο κοινό».

{https://www.facebook.com/spiro.taraviras/posts/pfbid0u4wAto2jH7GyrKtrLvFywjvE5RPGa5SiNbboW71sfXccFjKJniw985QAYbmNkWHhl}