Κατά την πάγια ελληνική θέση, το Σύμφωνο παραμένει νομικά ανυπόστατο και άκυρο, όμως αυτό δεν σημαίνει και τίποτε, από τη στιγμή που η παρανομία δεν αίρεται με κάποιον τρόπο και η Τουρκία προχωρεί στους σχεδιασμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Υπό αυτό το πρίσμα, πολλά αρνητικά σχόλια προξενεί και η στάση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που με μία άνευρη ανακοίνωση καλεί ουσιαστικά την Ελλάδα και την Τουρκία να επιλύσουν με απευθείας διμερή διάλογο τις διαφορές τους. Αυτό χαρακτηρίστηκε από την ελληνική πολιτική τάξη τήρηση ίσων αποστάσεων – που πάντως δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει. Ο χαρακτηρισμός όμως είναι μάλλον άστοχος. Από την στιγμή που δεν αναγνωρίζεται ότι κάποιος παρανομεί και επιχειρείται να ενθαρρυνθεί ο διάλογος μαζί του, δεν μιλάμε για τήρηση ίσης απόστασης, αλλά για μεροληπτική παρέμβαση υπέρ του παρανομούντος…
