Αυτό γίνεται σαφέστερο ακόμη και αν κάποιος σταθεί μόνο στη θεματολογία του υπουργικού συμβουλίου της Δευτέρας, όπου στην ουσία ο Πρωθυπουργός θέλησε να υπενθυμίσει στους υπουργούς και στους πολίτες ότι η κυβέρνηση υπάρχει και έχει ορισμένες, εν πολλοίς αυτονόητες, προτεραιότητες έως τις εκλογές.
Στο βάθος αυτής της πολιτικής συνθήκης, βρίσκεται μία παραδοχή που διαπιστώνεται σε συζητήσεις εκτός της πολιτικής πιάτσας. Τα κύρια στοιχεία της είναι ότι η κυβέρνηση έχει χάσει σε σημαντικό βαθμό το στοιχείο της συντριπτικής υπεροχής σε αξιοπιστία και της αδιαμφισβήτητης επάρκειας έναντι όλων και σε όλα, ότι ο Τσίπρας «δεν τραβάει», ότι το ΠΑΣΟΚ καλό θα είναι να έλθει δεύτερο στις εκλογές και ότι μία συνεργασία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ θα ήταν μάλλον μία ρεαλιστική και ενδεχομένως ομαλή μετεκλογική εξέλιξη. Το λέει άλλωστε και ο ίδιος ο Μητσοτάκης με έναν τρόπο, όταν η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζεται ως μοναδικό ρεαλιστικό ενδεχόμενο, αν ανοίξει μία τέτοια συζήτηση. Ισως καλό θα ήταν να το πιστέψει και ο Ανδρουλάκης και οι λοιποί στο ΠΑΣΟΚ, ώστε να χαράξουν μία ενδεδειγμένη στρατηγική…
