Δεν έκανε καμία παροχολογία, όχι γιατί δεν γνώριζε τα προβλήματα. Τα γνώριζε πολύ καλά και σε βάθος. Οι σύμβουλοι του , είναι από τα εξυπνότερα μυαλά των ΗΠΑ. Μπορεί τώρα τελευταία να βγήκαν στο προσκήνιο, επισημοποιώντας τον ρόλο τους, αλλά προηγουμένως επί μήνες μελετούσαν ενδελεχώς το παραμικρό, ετοιμάζοντας τα σχέδια οικονομικής ανασυγκρότησης της λαβωμένης Αμερικής. Δεν είναι τυχαίο πως σήμερα ο Ομπάμα, οι πρώτες συναντήσεις που θα έχει με τους επιτελείς του, θα είναι για την εξωτερική πολιτική και aμυνα και για την οικονομία.

Η ορκωμοσία του Oμπάμα, μας έδωσε χαρά και λύπη. Χαρά γιατί βλέπουμε τι σημαίνει πρωτογενής δημιουργική πολιτική, άσχετα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μαζί της, λύπη γιατί κάνοντας μία σύγκριση με τα δικά μας, προσγειωνόμαστε τον ελληνικό Μεσαίωνα.

Εδώ τι έχουμε; Αλλεπάλληλες υπεκφυγές. Ανέξοδη καταστροφολογία,αλληλοκατηγορίες, ανεξάντλητη παρελθοντολογία και πάει λέγοντας.

Η μεν κυβέρνηση τα έχει κάνει μαντάρα, η δε αντιπολίτευση αξιωματική και μη, ρίπτει ατάκτως τα αυτονόητα, ιδεολογικοπολιτικά τσιτάτα. Λες και ο κόσμος δεν ξέρει ή δεν βιώνει, τη διαφορά μεταξύ κοινωνικού κράτους και άκρατου νεοφιλευθερισμού. Για την ταμπακιέρα αναφορά ουδεμία. Καμία συγκεκριμένη πρόταση. Κανένα σχέδιο. Καμία προσπάθεια έστω και σύγκλισης επί των βασικών προβλημάτων για το καλό της χώρας. Μπορείτε να το διαπιστώσετε και από το τι λένε και υποστηρίζουν οι διάφοροι κομματικοί μεγαλοσχήμονες ( κάποιοι απο τους οποίους χαριεντίζονται και στην λατινική) στα τηλεοπτικά παράθυρα ή άλλες τηλεοπτικές συζητήσεις. Και υποτίθεται πως είμαστε σε εκλογική τροχιά και ανά πάσα στιγμή είτε το ένα κόμμα θα κυβερνήσει είτε το άλλο είτε και τα δυο μαζί.

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, το μόνο που προτείνεται, είναι μία ακόμη συζήτηση στην Βουλή, όπου θα μας πουν για μία ακόμη φορά ότι όλοι προσπαθούν για το καλό μας. Αν ακουγόμαστε κυνικοί, είναι γιατί θυμόμαστε πολύ καλά τι ειπώθηκε στην προηγούμενη συζήτηση για την οικονομία στη Βουλή.

Θα ελπίζαμε πως αυτή η συζήτηση θα ήταν διαφορετική, και πως θα ακούγαμε κάτι ουσιώδες και εποικοδομητικό. Δυστυχώς δεν το ελπίζουμε, γιατί στο Ελλάντα, η ελπίδα πεθαίνει πάντα πρώτη λατινιστί Spes Abeat Prima

Τάκης Λαϊνάς
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.