Είναι γνωστό ότι ακόμη και τώρα, παρά την σημαντική άνοδο του βιοτικού επιπέδου και παρά την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, μύχιος πόθος της συντριπτικής πλειοψηφίας των απανταχού ελλήνων είναι ο διορισμός στο δημόσιο. Αν όχι για τους ίδιους, για τα παιδιά τους, αν δεν έχουν παιδιά, για τα ξαδέλφια τους, τα ανήψια τους, τα βαφτιστήρια τους, τους συγχωριανούς τους, τους κοντοχωριανούς τους. Δεν βλέπουν τον διορισμό μόνο σαν βόλεμα. Τον βλέπουν σαν προσωπικό θρίαμβο, σαν εκπλήρωση του ονείρου ολόκληρης ζωής και είναι έτοιμοι να μετέλθουν τα πάντα για να το πετύχουν. Χρησιμοποιούν παρακλήσεις, γνωριμίες, συγγενείς και φίλους και αν αυτοί δεν μπορούν να βοηθήσουν υπάρχουν τα κόμματα και οι βουλευτές. Ακόμη και οι δωροδοκίες…Ολόκληρα «σόγια» και ολόκληρα κεφαλοχώρια βρίσκονται σήμερα στο δημόσιο σε όλες του τις εκφάνσεις. Και ας μην ξεχνάμε τα παράπονα που διατυπώνουν κάθε τόσο βουλευτές γιατί δεν μπορούν να κάνουν ρουσφέτια λόγω ΑΣΕΠ. Δεν είναι παίξε-γέλασε το όνειρο του διορισμού. Διορισμός στο δημόσιο, τους ΟΤΑ και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα σημαίνει σίγουρη και σταθερή απασχόληση με αρκετά υψηλές αποδοχές και προνομιακές συνθήκες εργασίας, σημαίνει αραλίκι και των γονέων τις περισσότερες φορές και σημαίνει και δυνατότητα δεύτερης δουλειάς απ΄έξω. Πολύ συχνά τις ώρες της υπηρεσίας και με χρήση των μέσων της υπηρεσίας, ειδικά όταν πρόκειται για συνεργεία…Οποιος έχει περάσει από εκεί γνωρίζει πολύ καλά την πραγματικότητα. Η δημιουργία του ΑΣΕΠ και η συνταγματική κατοχύρωση της λειτουργίας του έβαλε κάποιο φρένο, τουλάχιστον στους διορισμούς των δικών μας παιδιών. Η πατρότητα του νόμου ανήκει στον κ. Πεπονή που και μόνο γι αυτό τίμησε το πέρασμά του από την πολιτική. Οι προδιαγραφές των θέσεων που προκηρύσσονται από κάθε φορέα, συντάσσονται από κοινού από εκείνον και το ΑΣΕΠ, όσοι νομίζουν ότι διαθέτουν τα προσόντα υποβάλλουν την αίτησή τους και τα δικαιολογητικά μέσα στον προδιαγεγραμμένο χρόνο και το ΑΣΕΠ κρίνει και μοριοδοτεί σύμφωνα με τους νόμους και τις γραφές, για να επιλεγούν όσοι πληρούν τις προϋποθέσεις. Ετσι απλά και με τα μάτια κλειστά, όπως φανταζόμαστε την αδέκαστη Δικαιοσύνη και την παρουσιάζουμε στα αγάλματα. Οι κρίσεις μέσω ΑΣΕΠ και οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι οι μόνες λειτουργίες του δημοσίου στις οποίες έχουμε κατορθώσει ως έθνος και ως λαός να επιβάλλουμε την αντικειμενικότητα και να εξαλείψουμε τα «μέσα». Μπορεί να έχει μειονεκτήματα, μπορεί να καθυστερεί στην διεκπεραίωση των προκηρύξεων, μπορεί να μην εξετάζει τις ουσιαστικές δυνατότητες των υποψηφίων, αλλά για την Ελλάδα είναι η καλύτερη δυνατή διαδικασία. Πιθανότατα σε άλλες χώρες οι υποψήφιοι να επιλέγονται στη βάση των ουσιαστικών προσόντων τους και όχι μόνο των τυπικών και να περνούν από συνεντεύξεις, αλλά εκεί δεν είναι έλληνες και έχουν ξεπεράσει τον θεσμό του κομματικού κράτους και τα οθωμανικά ήθη και έθιμα. Πρόεδρος ΔΕΚΟ, που στη διάρκεια της θητείας του προκήρυξε διαγωνισμό για την πλήρωση θέσεων, έλεγε ότι δοξάζει ακόμη τον Θεό που υπήρχε το ΑΣΕΠ. Θα είχε πάθε εγκεφαλικό από τις πιέσεις βουλευτών, υπουργών, υπαλλήλων, συγγενών, φίλων και συνδικαλιστών. Οι συνδικαλιστές, που δεν είχαν αντιληφθεί πλήρως τι σημαίνει ΑΣΕΠ, είχαν στήσει ρουσφετολογικό γραφείο και γέμιζαν υποσχέσεις τους υπηκόους τους που ήθελαν να διορίσουν τα παιδιά και τους άλλους συγγενείς τους. Φίλος του αποκάλυψε ότι τρίτος, που ήξερε την σχέση τους , του πρόσφερε 25.000 ευρώ για να τον επηρεάσει και να διορίσει τον γυιό του. Συγγενής του, με το ίδιο όνομα, του είπε ότι ο σπιτονοικοκύρης του δεν ανανέωνε το συμβόλαιο, αν δεν του μιλούσε για το δικό του παιδί. Ακόμη και η 90χρονη μανούλα του τον πήρε στο τηλέφωνο για να μεσολαβήσει για κάποιον. Ευτυχώς, οι βουλευτές –με εξαίρεση απερίγραπτο υπουργό- και τα κόμματα είχαν πια χωνέψει τι σημαίνει ΑΣΕΠ και τον άφησαν ήσυχο. ΄Όλα αυτά λέγονται γιατί γίνεται λόγος περί ΑΣΕΠ τούτες τις μέρες. Ο κ. Μεϊμαράκης επισημαίνει ότι ο νόμος επιτρέπει στις ΔΕΚΟ όπου το Δημόσιο συμμετέχει με λιγότερο από 50% να γίνονται προσλήψεις εκτός διαδικασίας ΑΣΕΠ, ο κ. Βενιζέλος επισημαίνε