Μπορεί λοιπόν να μας αξιολογήσουν οι Ευρωπαίοι σε έξι μήνες και να μας παρακολουθούν στενά, αλλά όπως σχολιάζουν κύκλοι της αγοράς, το ζητούμενο είναι πως θα έχουμε πείσει τις αγορές μέσα στους επόμενους δυό μήνες. Αυτά είναι τα περιθώρια μας καθώς το Β τρίμηνο η χώρα μας θα βγει να δανειστεί σημαντικά ποσά και θα πρέπει να εξασφαλίσει πως το κόστος του δανεισμού θα είναι υποφερτό.

Πρέπει λοιπόν τα όποια μέτρα πάρει να είναι άμεσα. Επίσης πρέπει να δείχνει διατεθειμένη να πάρει νέα μέτρα μόλις διαπιστώσει πως κάτι δεν πάει καλά.

Αυτό που ανησυχεί τις αγορές είναι πως η Κυβέρνηση με τα σκληρά μέτρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τη γενικευμένη κατακραυγή από διάφορες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες και ενδεχομένως να κωλυσιεργήσει και να μεταθέσει την λήψη κάποιων αποφάσεων. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ένας οικονομικός αναλυτής «Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να τους έχει όλους ευχαριστημένους. Είναι καλύτερα να τους έχει όλους δυσαρεστημένους. Η Κυβέρνηση δεν θα πρέπει να χαϊδεύει κανενός τα αυτιά και θα πρέπει να λέει τα πράγματα ανοικτά με το όνομα τους. Δεν υπάρχουν χρήματα. Η χώρα κινδυνεύει άμεσα. Θα περάσουμε πολύ δύσκολα για καιρό».

Ουσιαστικά έμειναν δύο μήνες πριν μπούμε στο β τρίμηνο. Σαν πολιτικός χρόνος είναι υπεραρκετός. Τα προβλήματα είναι γνωστά. Οι συνταγές είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε είναι γνωστές και καλώς ή κακώς μονόδρομος. Το μόνο που απαιτείται είναι αποφασιστικότητα. Δεν χρειαζόταν να δεσμευτεί ο κ. Πακακωνσταντίνου πως δεν θα μπουν νέες έκτακτες εισφορές ή νέοι αιφνιδιασμοί. Ένα « Θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο και έχουμε δρόμο μακρύ να διανύσουμε, με πολλά εμπόδια οπότε ότι καλό είναι να μην προκαταλαμβάνουμε καταστάσεις υπό τις παρούσες συνθήκες» θα ήταν πιο δόκιμο.

Δεν χρειάζονται λοιπόν αμφιταλαντεύσεις. Το μόνο που χρειάζεται τις μέρες που έρχονται είναι επιμονή και σταθερότητα. Μόνο έτσι θα αρχίσουν να πείθονται οι αγορές. Μόνο έτσι ο δανεισμός της χώρας μπορεί να γυρίσει σε ακριβά μεν αλλά ανεκτά επίπεδα. Αλλιώς καταστραφήκαμε πλήρως.