Αυτή τη στιγμή συνεχίζουμε να μιλάμε και να προβληματιζόμαστε για την Παιδεία, αλλά ουσιαστικά δεν ξέρουμε ακριβώς το γιατί. Για να διατηρήσουμε ή να μη διατηρήσουμε το άσυλο, ή για να μην καταστρέφουν και λεηλατούν τους πανεπιστημιακούς χώρους κάθε τόσο μερικές εκατοντάδες βανδάλων; Για να μπορεί να γίνεται απρόσκοπτα μάθημα και προαγωγή της γνώσης και της έρευνας, ή για να συνδιοικούν οι κομματικές νεολαίες; Για να ανοίξουν κάποια ιδιωτικά πανεπιστήμια, ή να παραμείνουν στην ίδια, σημερινή κατάσταση τα δημόσια; Για να υπάρχει αξιολόγηση διδασκόντων και διδασκομένων, ή για να συνεχίζεται η σημερινή καφενόβια κατάσταση; Για να αυξηθούν τα κονδύλια προς την παιδεία, ή για να συνεχισθεί η χρηματοδότησή της με ψιχία; Για να περάσει καινούργιος νόμος πλαίσιο, ή ένα ξεδοντιασμένο νομοθέτημα που ουσιαστικά δεν θα αλλάζει τίποτα;

Αυτά είναι μόνο μερικά ερωτήματα και θα μπορούσαν να διατυπωθούν και δεκάδες άλλα. Δεν έχει όμως νόημα, αφού απάντηση δεν υπάρχει και αφού δεν ξέρουμε πλέον τι συζητάμε και ποιες είναι προτεραιότητες, ή συνδέσεις των ερωτημάτων. Γι αυτό και το μοναδικό βασικό ερώτημα έχει τρία σκέλη. Θέλουμε ή δεν θέλουμε να πάει αυτή χώρα μπροστά και να έχει ελπίδες επιβίωσης στο παγκόσμιο στερέωμα; Και αν θέλουμε να πάει μπροστά, είναι απαραίτητη η βελτίωσή της Παιδείας μας, ή δεν παίζει κανένα ρόλο στην πορεία και ανάπτυξη της χώρας; Τέλος, αν είναι απαραίτητη η βελτίωση της Παιδείας, πρέπει να αλλάξουν καταστάσεις και δομές στα πανεπιστήμιά μας, ή μπορούμε να πορευθούμε με όσα ισχύουν σήμερα;

Η λογική απάντηση είναι για να επιβιώσει η χώρα (εννοούμε τους πολίτες της δηλαδή) είναι απαραίτητη η βελτίωση της Παιδείας και για να βελτιωθεί η Παιδεία, πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα, τόσο στην Ανώτατη Παιδεία, όσο και στη Μέση. Αλλά τότε γιατί δεν κάνουμε τις ρημάδες τις αλλαγές και γιατί ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, μαζί με την πανεπιστημιακή κοινότητα και την ελληνική κοινωνία δέχονται να σύρονται από τους Απέκηδες και τους Μαίστρους; Γιατί ολόκληρη κυβέρνηση δεν τολμά να προχωρήσει και το ΠΑΣΟΚ δεν τολμά να πάρει γενναίες και ανατρεπτικές πρωτοβουλίες, αλλά γίνονται έρμαια των κομμάτων της Αριστεράς και διάφορων αναρχοαυτόνομων και δήθεν; Πρόκειται πραγματικά για ένα μυστήριο που αν μπορούσε να εξηγηθεί, θα σήμαινε ότι είμαστε και διαφορετική χώρα. Δεν είμαστε όμως. Είμαστε και θα μείνουμε η χώρα τους σημειωτόν!

Αγγελος Στάγκος