Το παιχνίδι όμως που έχει ενδιαφέρον είναι εκείνο μεταξύ των κ.κ. Καραμανλή και Τσιτουρίδη, όπως είπαμε και με την προϋπόθεση ότι δεν είναι σικέ, γιατί λέει κάποια πράγματα για τον πρωθυπουργό και τον τρόπο που διοικεί, ενώ ταυτόχρονα φανερώνει και κάποιες περίεργες εσωτερικές ισορροπίες. Και βεβαίως εξηγεί ως ένα βαθμό πως και γιατί ο κ. Τσιτουρίδης βρίσκεται ακόμη στη θέση το με το κεφάλι του στους ώμους, ενώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι φέρει την πολιτική ευθύνη για όλα όσα συνέβησαν με τα Ταμεία,ακόμη και αν δεν φταίει ακριβώς ο ίδιος.
Με αυτή την έννοια παρατηρούμε λοιπόν το παράδοξο φαινόμενο ενός πρωθυπουργού που από τη μία πλευρά θεωρεί προφανώς ότι ο υπουργός Απασχόλησης δεν έχει πολιτική ευθύνη για όσα συνέβησαν και γι΄ αυτό δεν τον αποκεφαλίζει και από την άλλη πλευρά δείχνει εμφανώς ότι τον αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι για να εισπράξει ο άλλος το μήνυμα ότι βρίσκεται σε δυσμένεια. Παράλληλα, ένα σωρό άλλοι βουλευτές και υπουργοί, κάποιοι με δική τους πρωτοβουλία και κάποιοι σαφώς βαλτοί επιρρίπτουν συνεχώς τις ευθύνες στον κ. Τσιτουρίδη, τον αντιμετωπίζουν ως «μαύρο πρόβατο» και τον καλούν εμμέσως ή ευθέως να παραιτηθεί, για να ανακουφίσει την κυβέρνηση.
Ως τώρα όμως, ο κ. Τσιτουρίδης παραμένει «βράχος». Δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν σκέπτεται να παραιτηθεί και διαμηνύει ότι δεν ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος για την υπόθεση-σκάνδαλο. Το καταπληκτικό λοιπόν είναι ότι ο κ. Καραμανλής ανέχεται την στάση του κ. Τσιτορίδη που δεν εννοεί να παραιτηθεί για να τον διευκολύνει, παρά το γεγονός ότι του στέλνει σήματα με ανάλογο περιεχόμενο, οπότε η εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι απλή. Ότι ο κ. Τσιτουρίδης έχει τυπικά την πολιτική ευθύνη, αλλάόχι και την ουσιαστική και γιαυτό αρνείται να γίνει ο «αποδιοπομπαίος τράγος» και να τελειώσει έτσι άδοξα την πολιτική του καριέρα.
Δεν αποκλείεται μάλιστα να έχει και δίκιο, αν αναλογιστούμε ότι αποκλείεται ο Αγάπιος να ήταν δική του επιλογή και όχι της Ρηγίλλης με δεδομένο ποιος είναι ο πατέρας Σημαιοφορίδης (Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτής επί σειρά ετών). Το ίδιο μάλλον συμβαίνει και με άλλους προέδρους Ταμείων, αφού όλοι σχεδόν είναι κομματικοί. Επιπλέον, το γεγονός ότι πολλά Ταμεία αγόραζαν σχεδόν ταυτόχρονα δομημένα ομόλογα και οι ενδείξεις ότι το κράτος τα εξέδιδε γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα υπάρχουν αγοραστές (δηλαδή τα Ταμεία) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μπορεί να υπήρχε κεντρικός σχεδιασμός και το κέντρο των εντολών και των αποφάσεων να μην ήταν ο κ. Τσιτουρίδης .
Πιθανότατα οι παραπάνω σκέψεις να μην αποτελούν σενάριο αλλά να απεικονίζουν την πραγματικότητα. Αν είναι έτσι έξηγούν γιατί ο κ. Καραμανλής δεν διώχνει τον κ. Τσιτουρίδη από την κυβέρνηση, αλλά περιμένει να παραιτηθεί και γιατί ο τελευταίος δεν τον διευκολύνει. Αφήστε ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο ο κ. Τσιτουρίδης να είναι γνώστης και άλλων «μυστικών» που έχουν να κάνουν με πρόσωπα και πράγματα της Νέας Δημοκρατίας στη Βόρεια Ελλάδα, ή ακόμη και με χρηματοδοτήσεις στο κυβερνητικό κόμμα.
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.