Ωστόσο, τα άσχημα μαντάτα περί της υγείας του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου υπενθυμίζουν ότι ακόμη ένας σημαντικός τομέας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος πάει χάλια. Πρόκειται για τον τομέα των ΜΜΕ που με τον φοβερό και συνεχή λαϊκισμό που εκπέμπουν απειλούνσοβαρά την υγεία αυτού του δημοκρατικού πολιτεύματος και ας μην γίνεται αντιληπτό από την συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Της ελληνικής κοινωνίας που εδώ και αρκετά χρόνια πλέον αποδεικνύει σχεδόν σε κάθε ευκαιρία την στρεβλή νοοτροπία τηςτον παραλογισμό της και γενικά την καθυστέρησή της. Αλλωστε, στη διατήρηση των αρνητικών χαρακτηριστικών της ελληνικής κοινωνίας συμβάλλουν όσο μπορούν και τα μήντια.
Τα ελληνικά μήντια δεν είναι ανθρωποφάγα, είναι παμφάγα, γιατί προφανώς έτσι τα θέλει το κοινό τους, που αυτά με τη σειρά τους συντηρούν και τρέφουν σε χαμηλό επίπεδο. Στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου, δεν πρόλαβε να γίνει γνωστή η δυσμενής εξέλιξη της υγείας του και στήθηκαν εκπομπές όπου ειδικοί και άσχετοι έσπευσαν να πουν το μακρύ τους και το κοντό τους υπό την φωτισμένη καθοδήγηση των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών αστεριών της δημοσιογραφίας. Για να δημιουργήσουν όλοι μαζί ένα κλίμα μικρονοϊκού και υστερικού κουτσομπολιού, άσχετο με την σοβαρότητα της κατάστασης της υγείας του προκαθήμενου της ελληνικής εκκλησίας και ξένο προς κάθε έννοια σεβασμού. Απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν τα ένστικτα της κοινωνίας του καναπέ.
Το χειρότερο είναι ότι στις προσκλήσεις που γίνονται από τους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς αστέρες σπεύδουν να ανταποκριθούν με προθυμία άνθρωποι που λόγω θέσης και ειδικότητας θεωρούνται «σοβαροί». Το κάνουν για τη δημοσιότητα , ή και για να προωθήσουν ατομικά τους συμφέροντα, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι τι μπορεί να γίνει για να μπει φρένο σ΄ αυτού του είδους την αχαλίνωτη «ενημέρωση». Το είδος δηλαδή της «ενημέρωσης» που λανσάρουν τα τηλεοπτικά δελτία και οι πάμπολλες ενημερωτικές εκπομπές ραδιοφώνων και τηλεοράσεων. Μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν τέτοια δελτία ειδήσεων μονοθεματικά, εισαγγελικά, καταγγελτικά, με θιάσους σχολιαστών κλπ. και μόνο στην Ελλάδα έχουμε τόσες πολλές εκπομπές, με τόσους πολλούς καλεσμένους και ατμόσφαιρα απολύτως συγκρουσιακή. Το αποτέλεσμα είναι φυσικά η ΜΗ ενημέρωση, η σύγχυση, η χασμωδία.
Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει γιατρειά. Ούτε λογοκρισία μπορεί να επιβληθεί, ούτε κανόνες, ούτε η επίκληση της θεωρητικής δεοντολογίας μπορεί να λειτουργήσει. Δεν υπάρχει πρόβλημα συνομωσίας, όπως πολλοί υποστηρίζουν, αλλά υπάρχει τεράστιο πια πρόβλημα ανταγωνισμού, αρρωστημένης νοοτροπίας και αντανακλαστικών, που οδηγεί, μεταξύ άλλων και σε απαράδεκτο παρεμβατισμό επί παντός επιστητού. Όχι για την πληροφόρηση του κοινού, αλλά για την επιβολή της άποψης των μέσων και των δημοσιογράφων. Ετσι λειτουργούν και είναι σαφές ότι το πολιτικό σύστημα, αλλά και το σύστημα αξιών βρίσκονται υπό την ομηρία των ΜΜΕ, ενώ εκείνα λειτουργούν υπεράνω κάθε ελέγχου και κριτικής.
Η κοινωνία όμως το ανέχεται, αν δεν το ευχαριστιέται κιόλας και άρα αδιέξοδο.
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.