Οι μελαγχολικές αυτές σκέψεις επανήλθαν με αφορμή την αποκάλυψη για την περίφημη άδεια αναψυκτηρίου που εξασφάλισε ο κ. Μαγγίνας για να κτίσει τελικά το εξοχικό του «παλατάκι». Δεν αποκλείεται να μιλάμε για κύρια κατοικία, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Σημασία έχει ότι ένα πολιτικό πρόσωπο παρανόμησε, στα πρότυπα των ηθών που καθορίζουν σήμερα σε πολύ μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά των μικροαστών και των μικρομεσαίων στη χώρα μας. Και μεγαλύτερη ακόμη σημασία έχει το γεγονός ότι η παρανομία αυτή, όπως και πολλές χιλιάδες αντίστοιχες άλλες, συντελούνται υπό την αιγίδα των αρμοδίων νομαρχιακών υπηρεσιών και του εκλεγμένου νομάρχη της περιοχής.
Εγινε δε ήδη γνωστό ότι και πολλοί άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι στην ίδια περιοχή έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια νόμους και γραφές για να αποκτήσουν το «παλατάκι» που ονειρεύονταν, χωρίς να τους ενοχλήσει ποτέ και κανείς. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι η αποκάλυψη για την παρανομία ή παρατυπία;-του κ. Μαγγίνα αποκαλύφθηκε αφού έγιναν γνωστά τα σχέδια του που έθιγαν τα γνωστά εύρωστα ταμεία των δημοσιογράφων, των μηχανικών, των δικηγόρων και των γιατρών, αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά ότι όλα θα κυλούσαν ομαλά. Ο τέως υπουργός θα συνέχιζε να απολαμβάνει το παράνομο παλατάκι του, θα διατηρούσε τον υπουργικό θώκο, θα εξακολουθούσε να τον σέβεται το σύστημα, ενώ ο νομάρχης Ανατολικής Αττικής και οι υπηρεσίες του θα συνέχιζαν το κοινωνικό τους έργο, της διευκόλυνσης των παρανόμων κατά το δοκούν. Όχι ότι θα διακόψουν τώρα τη συνήθεια, αλλά θα κηρύξουν αγρανάπαυση για κάποιο διάστημα, μέχρι να κοπάσει ο θόρυβος.
Φυσικά, η περίπτωση Μαγγίνα αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό των παρανομιών και των σκανδάλων που συντελούνται στο πλαίσιο ένδοξης και χιλιοτραγουδισμένης τοπικής αυτοδιοίκησης. Κάθε χρόνο η έκθεση τους Ελεγκτικού Συνεδρίου δίνει ένα μέτρο των παράνομων και παράτυπων ενεργειών και αποφάσεων που παίρνονται από νομάρχες και δημάρχους. Το καθεστώς που επικρατεί είναι γενικά απερίγραπτο και στο ίδιο συμπέρασμα φτάνει κάθε τόσο και ο Συνήγορος του Πολίτη. Πέρα όμως από αυτά, είναι κοινή η διαπίστωση ότι γίνονται πράματα και θάματα στους δήμους και τις νομαρχίες. Η διαφθορά βασιλεύει, η ανικανότητα κυριαρχεί, η προσφορά των υπηρεσιών είναι κατώτατου επιπέδου, ο έλεγχος απουσιάζει, η αυθαιρεσία μεγαλουργεί, η άγνοια περισσεύει, ενώ από την άλλη πλευρά, τα έσοδα είναι πολλά και οι αρμοδιότητες ακόμη περισσότερες. Η κατάσταση συνήθως χειροτερεύει όσο μεγαλύτερος είναι ο δήμος.Συγκριτικά, ακόμη και ο στενός δημόσιος τομέας αποτελεί μνημείο επάρκειας, διαφάνειας και εντιμότητας μπροστά στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πλέον ότι η προσπάθεια αποκέντρωσης στη χώρα μας ήταν πρόωρη. Η αλήθεια είναι όμως ότι αποτελούσε επιταγή της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και είναι γνωστό ότι η περιφέρεια μπορεί απευθείας να αντλεί χρήματα από κοινοτικά προγράμματα. Επομένως το πρόβλημα είναι καθαρά ελληνικό. Αν θέλετε το αποδίδετε στην ελληνική κοινωνία και αν δεν θέλετε το αποδίδετε στον κακό μας τον καιρό. Ούτως ή άλλως όμως, η πραγματικότητα είναι μία: η διαφθορά και η ανικανότητα αποτελούν καθεστώς στην τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς λείπει και ο έλεγχοςαπό τα μήντια ή τους πολίτες. Ούτε ο τύπος έχει καταλάβει, ούτε οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι οι δήμοι και οι νομαρχίες διαχειρίζονται τεράστια ποσά και έχουν πολύ μεγάλες αρμοδιότητες, απολύτως καθοριστικές για την καθημερινότητά μας.
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.