Αν λοιπόν ένας στους τρεις έλληνες έχει δωροδοκήσει, μπορούμε φυσιολογικά να σκεφθούμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό επίσης που έχει δωροδοκηθεί. Και ένα επίσης μεγάλο ποσοστό από αυτούς που έχουν «λαδώσει» αναγκάστηκε να το κάνει γιατί το αίτημά του ήταν παράτυπο ή παράνομο. Ζητούσε δηλαδή από κάποια δημόσια υπηρεσία να τον εξυπηρετήσει σε παράνομη ενέργεια ή δραστηριότητα. Και επειδή η διαφθορά δεν προέρχεται μόνο το «λάδωμα», κυρίωςστις συναλλαγές των πολιτών με το δημόσιο, έχουμε να προσθέσουμε ακόμη το «λάδωμα» σε ιδιωτικές συναλλαγές και ακόμη περισσότερο, τις διαφόρων μορφών εξαπατήσεις.
Η φοροδιαφυγή, η φοροκλοπή (η παρακράτηση δηλαδή του ΦΠΑ που έχει εισπραχθεί), η εισφοροδιαφυγή, η εξαπάτηση καταναλωτών με πολλούς τρόπους, η αισχροκέρδεια και άλλα ανάλογα φαινόμενα συντελούν αποφασιστικά στην έκταση και ένταση της διαφθοράς, αν και είναι δύσκολο να μετρηθούν. Όπως άλλωστε και το «λάδωμα» δεν είναι εύκολο να μετρηθεί. Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι ότι σε πολύ μεγάλο ποσοστό, η διαφθορά αντικατοπτρίζεται οικονομικά στη μαύρη οικονομία, που στην Ελλάδα υπολογίζεται μετριοπαθώς στο 30% του ΑΕΠ, ενώ μία πιο ρεαλιστική προσέγγιση θα την ανέβαζε εύκολα στο 40% και πάνω. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και την συμμετοχή των εντελώς παράνομων δραστηριοτήτων, όπως είναι το λαθρεμπόριο, η διακίνηση ναρκωτικών, η διακίνηση οικονομικών μεταναστών, η αρχαιοκαπηλεία κλπ.
Σε μία χώρα λοιπόν βουτηγμένη στη διαφθορά υπάρχει ένα αναπάντητο ερώτημα, αν πρόκειται για φαινόμενο που πηγάζει από την κοινωνία, η οποία βασικά συνεχίζει να λειτουργεί με τους όρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η αν πηγάζει από την πολιτική ηγεσία, ή αν θέλετε, από το πολιτικό κατεστημένο της. Η απάντηση δεν είναι εύκολη, αλλά η σημερινή κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να πείσει ότι ισχύει το δεύτερο. Η συμπεριφορά της είναι απερίγραπτη και στην υπόθεση Ζαχόπουλου, όπως ήταν απερίγραπτη και σε προηγούμενες υποθέσεις-σκάνδαλα που προκλήθηκαν από στελέχη της, από ενέργειές ή παραλείψεις της, από σχεδιασμένες επιλογές της, ή έσκασαν στα χέρια της.
Το πιο ανησυχητικό όμως στην υπόθεση Ζαχόπουλου είναι ο «καθεστωτικός» τρόπος με τον οποίον η κυβέρνηση προσπαθεί να την διαχειριστεί. Εχοντας στα χέρια και κατακρατώντας όσο καιρό βόλευε το επίμαχο βίντεο, φροντίζοντας σε αγαστή σύμπνοια με δημοσιογράφους να καταστήσει την ιστορία αποκλειστικά «ροζ», δίνοντας εντολές σε υποχείριά της να κινηθούν «σωστά» απέναντι στα μήντια ή ως μάρτυρες, συνεργαζόμενη με κυκλώματα της Δικαιοσύνης που ελέγχει να προφυλακιστεί με συνοπτικές διαδικασίες η εμπλεκόμενη γυναίκα για να μην μιλάει δεξιά και αριστερά στα κανάλια, αποκρύπτοντας στοιχεία της δικογραφίας από την υπεράσπιση κλπ. Απομένει να φροντίσει ο Θεούλης για την κατάληξη της περιπέτειας της υγείας του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου, για να στραφούν αλλού τα φώτα της δημοσιότητας
Όλα αυτά, για να αποσυνδεθεί πλήρως η υπόθεση από το Μαξίμου, να μην καταλογιστούν ευθύνες στον πρωθυπουργό, να μην θυμηθεί κανείς ότι μαζί με τον Χούπη, τον Πανάγο, τον Τσιτουρίδη, τον Ψωμιάδη, τον Παπαγεωργόπουλο και αρκετούςάλλους, οΖαχόπουλος ανήκει στον καραμανλικό μηχανισμό της Θεσσαλονίκης. Της Θεσσαλονίκης στην οποία βρίσκεται το «αυγό το φιδιού» αυτής της κυβέρνησης, αλλά αυτό αφήνει προκλητικά αδιάφορους της Θεσσαλονικάρχες του ΠΑΣΟΚ
Αγγελος Στάγκος (εκ Θεσσαλονίκης)
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.