Αυτό το 2007 μας μαύρισε την ψυχή. Κάηκε η μισή Πελοπόννησος, η μισή Εύβοια, η μισή Πάρνηθακαιδεκάδες συμπολίτες έχασαν τη ζωή τους. Είχαμε το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων και μία κυβέρνηση υποφερτή μόνο στα λόγια και στην αερολογία, γιατί οι επιδόσεις της στην παραγωγή έργου είναι από τις χαμηλότερες στην μεταπολεμική ιστορία. Είχαμε όμως και μία αντιπολίτευση που παραπαίει και δεν πείθει με τίποτα, χώρια οι διαμάχες στο εσωτερικό της. Η παιδεία είναι σε μαύρα χάλια, η αστυνομία εντυπωσιάζει με την ανικανότητά της, η δικαιοσύνη είναι μόνο στην θεωρία διακριτή εξουσία από την εκτελεστική, η εξουσία που ασκούν ταμήντια είναι πολύ χαμηλού επιπέδου, η οικονομία ακροβατεί και στηρίζεται στην πώληση των «ασημικών» που όμως τελειώνουν, η ακρίβεια θεριεύει και γίνεται πια αντιληπτό ότι η Ελλάδα είναι γεμάτη Ζωνιανά. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η άθλια ιστορία Ζαχόπουλου και ο καθεστωτικός τρόπος που την αντιμετωπίζει η κυβέρνηση.

Αυτά ενδεικτικά, γιατί υπάρχουν πολύ περισσότερα αρνητικά που θα μπορούσαν να αναφερθούν. Το κακό είναι ότι τα θετικά είναι ελάχιστα, αν υπάρχουν καθόλου για το σύνολο του κόσμου. Επομένως, από πού να αρχίσεις να ελπίζεις και που να τελειώσεις για το 2008. Να ελπίζεις ότι θα γίνουν μεταρρυθμίσεις, ή ότι θα αλλάξει δραματικά η καθημερινότητα; Να ελπίζεις ότι θα αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου, ή ότι θα βελτιωθεί σημαντικά η κυβέρνηση; Να ελπίζεις ότι το ΠΑΣΟΚ θα βρει περπατησιά, ή ότι η Αριστερά θα αρχίσει να συμπεριφέρεται με στοιχειώδη υπευθυνότητα; Να ελπίζεις ότι η Δικαιοσύνη θα γίνει ανεξάρτητη ή ότι η Παιδεία θα δει το φως το αληθινό της γνώσης; Πώς να ελπίζεις όταν εκείνοι που θέλουν μία διαφορετική χώρα από τη σημερινή αποτελούν την οικτρή μειοψηφία.

Γι αυτό στο μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε για το 2008 είναι η καλή υγεία και αυτό εύχομαι σε όλους!

Αγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.