Αυτές τις ημέρες λοιπόν, βλέπουμε την κυβέρνηση να προσπαθεί να ξεπεράσει την υπόθεση των υποκλοπών-κατασκοπείας και μάλλον θα τα καταφέρει, αφού ο έλληνας ασχολείται πραγματικά και ανησυχεί μόνο με ότι τον αγγίζει προσωπικά. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι απ΄ τη συγκεκριμένη υπόθεση θα μείνει ένα αίσθημα ανασφάλειας, αλλά και καχυποψίας προς την κυβέρνηση, που θα ξεπεραστεί όμως αν βελτιωθούν τα οικονομικά του μέσου πολίτη ως τις εκλογές. Αν δεν βελτιωθούν, η επίπτωση επί της δυσαρέσκειας θα είναι προσθετική. Ταυτόχρονα, βλέπουμε την κυβέρνηση να ανησυχεί γιατί αφ΄ ενός δεν της πηγαίνουν όλα πρίμα στις σφυγμομετρήσεις, όπως είχε συνηθίσει και γιατί αφ΄ ετέρου άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι η επίρριψη ευθυνών στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έφτασε στα όριά της και είναι αναγκασμένη πλέον να υπερασπίζεται και να εξηγεί τις δικές της αποφάσεις. Σαν να μη φτάνουν αυτά, έρχεται αντιμέτωπη και με κινητοποιήσεις σκληρών συνδικάτων, όπως των ναυτεργατών, πίσω από τα οποία βρίσκεται το ΚΚΕ. Κινητοποιήσεις που θα πληθαίνουν , καθώς θα πλησιάζουμε στις δημοτικές εκλογές και το ένα συνδικάτο θα παρασύρει το άλλο σε επιδείξεις πυγμής. Η αμηχανία της κυβέρνησης Εκείνο που διαπιστώνουμε είναι ότι η κυβέρνηση νοιώθει κάπως αμήχανη, παρ΄ όλο που συνεχίζει να διατηρεί την υπεροχή απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Εξακολουθεί να εφαρμόζει δοκιμασμένες επικοινωνιακές πρακτικές, όπως να παίρνει κάποιες θετικές σφυγμομετρήσεις για να τον ανασχηματισμό και να τις αναπαράγουν ως αποδείξεις της κυριαρχίας της φιλικοί προς αυτήν σχολιαστές. ΄Η να συντονίζει δημοσιογράφους που επηρεάζει στον Τύπο και την τηλεόραση να κάνουν συνεντεύξεις με πολιτικά πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ, για τα οποία οι πολίτες τρέφουν πολύ χαμηλή εκτίμηση, ώστε να ο "λαός να μην ξεχνά τι σημαίνει ΠΑΣΟΚ". Και φυσικά να δείχνει διαρκώς αποφασισμένη να προωθήσει τις "μεταρρυθμίσεις" , μόνο που στην πράξη φαίνεται να κολώνει μπροστά στις μεγάλες αντιδράσεις συνδικάτων και εργαζομένων. Αν όμως ξεχάσει τις 'μεταρρυθμίσεις", κινδυνεύει να χάσει την κρίσιμη μάζα των ψηφοφόρων που την ψήφισαν ακριβώς γι αυτόν τον λόγο. Από την δική του την πλευρά το ΠΑΣΟΚ δείχνει κάπως αναθαρρυμένο, γιατί κάποιες σφυγμομετρήσεις δείχνουν να κλείνει την ψαλίδα και κυρίως, να προηγείται στη Β΄ Αθηνών. Αυτά όμως είναι αρκετά έωλα και ιδιαίτερα το κλείσιμο της ψαλίδας, γιατί από την μείωση της δύναμης της Νέας Δημοκρατίας ωφελείται ελάχιστα το ΠΑΣΟΚ και πολύ περισσότερο το ΛΑ.Ο.Σ του κ. Καρατζαφέρη. Για να μην επισημάνουμε ότι στην πολύ σημαντικότερη μέτρηση "ποιος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός", ο κ. Καραμανλής προηγείται σταθερά με μεγάλη διαφορά του κ. Παπανδρέου, κάτι που πολύ δύσκολα θα ανατραπεί ως τις εκλογές. Το σαφές στην τακτική του ΠΑΣΟΚ είναι ότι προσπαθεί να διατηρήσει στην επικαιρότητα την υπόθεση των υποκλοπών-κατασκοπείας, είτε με δικές του ανακοινώσεις, είτε με φιλικούς προς αυτό δημοσιογράφους. Παράλληλα κλιμακώνει τους τόνους της αντιπολίτευσης, την οποία εστιάζει κατ΄ ευθείαν στο πρόσωπο του πρωθυπουργού, που είναι και το ατού της κυβέρνησης. Για να το κάνει όμως αυτό ο κ. Παπανδρέου διολισθαίνει συνεχώς σε θέσεις που θέλουν τα συνδικάτα, τις οποίες πιθανότατα θα βρει μπροστά του, αν αύριο ανέλθει στην εξουσία. Το ΚΚΕ και το ΛΑ.Ο.Σ. Παίκτες όμως σε όλο το παιχνίδι είναι το ΚΚΕ και το ΛΑ.Ο.Σ. Το ΚΚΕ που διατηρεί πάντα την γραμμή "πέντε τα κόμματα, δύο οι πολιτικές", η οποία αποτελεί παραλλαγή του παραδοσιακού "τι Παπάγος, τι Πλαστήρας". Στην ουσία το κύριο μέλημα του ΚΚΕ είναι να αποσπά ψήφους από το ΠΑΣΟΚ και δεν υπάρχει ανακοίνωση, ή δήλωση στελέχους τους που να μην "τα ρίχνει" στο ΠΑΣΟΚ, που το εξομοιώνει πλήρως με τη Νέα Δημοκρατία. Στην πραγματικότητα, ο Περισσός διατηρεί εξαιρετικά καλές σχέσεις με την κυβέρνηση και συνήθως την "αβαντάρει" με τον τρόπο του και αυτό θα φανεί περίτρανα στις δημοτικές εκλογές, παρά τις δηλώσεις ότι θα στηρίξει μόνο τους δικούς του υποψηφίους και στον πρώτο και στον δεύτερο γύρο. Παρ΄ όλα αυτά, το ΚΚΕ θα σκληραίνει συνεχώς τη στάση του, μέσω των συνδικαλιστών που ελέγχει, μέχρι τις δημοτικές εκλογές και αυτό θα φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέ