Τιτανομαχία, όχι με την έννοια ότι πρόκειται για μία μάχη που δίνουν δύο τιτάνες της πολιτικής όπως η Χίλαρι Κλίντον και ο Μπάρακ Ομπάμα, οι οποίοι δεν έχουν δοκιμαστεί εξάλλου στην εξουσία. Πρόκειται όμως για τιτανομαχία με την έννοια της ανελέητης και απόλυτα αμφίρροπης μάχης, στην οποία ξοδεύονται πάρα πολλά εκατομμύρια δολάρια, και της οποίας η έκβαση θα έχει πιθανώς τεράστια σημασία για όλο τον κόσμο και όχι μόνο για τους αμερικανούς πολίτες. Και να φανταστείτε ότι πρόκειται για μάχη που δίδεται για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος και όχι για την Προεδρεία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επειδή λοιπόν η αδυσώπητη μάχη Κλίντον-Ομπάμα έχει πάρει διαστάσεις τιτανομαχίας και τυγχάνει μεγάλης δημοσιότητας παγκοσμίως, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου νομίζει ότι σ΄ αυτήν ουσιαστικά κρίνεται ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Και όμως δεν είναι ακριβώς έτσι, αν και η οκταετία Μπους και Ρεπουμπλικανικού Κόμματος ήταν κυριολεκτικά τραγική και είχετραυματικές επιπτώσειςγια ολόκληρη την Οικουμένη. Αποδείχθηκε ιδιαίτερα επικίνδυνη για την υγεία των κατοίκων όλης της γης και πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η ιστορία θα χαρακτηρίσει τον Τζωρτζ Μπους τον νεότερο ως ένα από τους χειρότερους προέδρους της χώρας του. Μόνο που ό,τι συμβαίνει στις ΗΠΑ έχει συνέπειες για όλο τον κόσμο
Ωστόσο, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχθούν όπως λέει η λογική και όπως αναμένονται από μία πρώτη ματιά. Τα γεγονός ότι η μάχη Κλίντον-Ομπάμα θα κρατήσει ως το τέλος και μάλλον θα κριθεί στο συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος σημαίνει ότι οι Δημοκρατικοί πολύ δύσκολα θα διατηρήσουν την ενότητα που είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσουν τους Ρεπουμπλικάνους τον προσεχή Νοέμβριο. Ηδη το κόμμα εμφανίζεται διαιρεμένο μεταξύ των οπαδών της Κλίντον και του Ομπάμα και η διαίρεση αυτή είναι βαθιά και έχει πολλά και διάφορα χαρακτηριστικά.
Οι μαύροι υποστηρίζουν μαζικά τον Ομπάμα, οι λατίνοι υποστηρίζουν εξίσου μαζικά την Χίλαρι, οι νεότεροι και πιο φιλελεύθεροι τάσσονται με τον γερουσιαστή από το Ιλλινόις , οι γυναίκες και το κατεστημένο των μεγάλων πολιτειών γέρνουν προς την γερουσιαστή από τη Νέα Υόρκη και σαν να μη φτάνει αυτό, η μάχη γίνεται όλο και πιο βρώμικη με τα κτυπήματα κάτω από τη μέση να πληθαίνουν. Δαπανώνται δε τέτοια αμύθητα ποσά στις συγκεκριμένες προκαταρκτικές εκλογές που ενδεχομένως το Δημοκρατικό Κόμμα να ξεμείνει από πόρους όταν θα έλθει η ώρα να αντιμετωπίσει τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Με λίγα λόγια, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να συμβεί στους Δημοκρατικούς ό,τι συνέβη στο ΠΑΣΟΚ αναλογικά πάντα- με τη διαμάχη Παπανδρέου-Βενιζέλου, αλλά σε ακόμη χειρότερη μορφή. Να στρίψουν δηλαδή την πλάτη στην Κλίντονπολλοί από τους υποστηρικτές του Ομπάμα, αν κερδίσει εκείνη το χρίσμα και το ίδιο να συμβεί από την άλλη πλευρά, αν κερδίσειο Ομπάμα. Και αυτό να στοιχίσει πάρα πολύ ακριβά και σε ψήφους, αλλά και σε χρηματοδότες με αποτέλεσμα να αυξάνονται θεαματικά οι πιθανότητες του υποψήφιου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, του γερουσιαστή Τζον Μακέϊν. Το μόνο παρήγορο σ΄ αυτή την περίπτωση είναι ότι ο Τζον Μακέϊν δεν είναι Τζωρτζ Μπους ο νεότερος και δεν στηρίζεται από τους υπερσυντηρητικούς "θεούσους"...
Αλλά πάντως, αυτή τη στιγμή δεν πρέπει κανείς να στοιχηματίζει υπέρ του όποιου δημοκρατικού υποψήφιου ή του Μακέϊν.
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.