Το ωραίο είναι ότι στην περίπτωση του ...ηλιορυκτέλαιου οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν πολυφταίνε. Εχουν κάποιες σταθερές διαδικασίες ελέγχου και από εκεί και πέρα θα πρέπει να ελέγχουν την κάθε παρτίδα για κάτι συγκεκριμένο. Αν δηλαδή περιέχει ορυκτέλαιο, ή πετρέλαιο, ή ρετσινόλαδο, ή κάτι άλλο τέλος πάντων. Αλλά για να γίνεται ο ειδικός έλεγχος θα πρέπει να έχει πέσει καρφωτή γιατί δεν είναι δυνατόν να γίνεται έλεγχος για τα πάντα. Ετσι δεν είναι;Το συγκεκριμένο περιστατικό όμως οδηγεί σε σκέψεις και ερωτήματα για το τι πραγματικά τρώμε και πίνουμε. Στο σπίτι, στο εστιατόριο, ή ακόμη και στα μπάρ, χωρίς να λογαριάζουμε τα σκουπίδια που τρώνε κυρίως τα παιδιά αγοράζοντας από τις καντίνες των σχολείων, τα λεγόμενα «ταχυφαγητά», ή ακόμη και από τα περίπτερα.

Είναι βέβαιο ότι για κάθε ένα νοθευμένο φαγώσιμο προϊόν που ανακαλύπτεται αντιστοιχούν δεκάδες άλλα που δεν τα παίρνουμε μυρωδιά. Τρώμε φρούτα και λαχανικά που οι τιμημένοι αγρότες μας τα βουτάνε στα φυτοφάρμακα -που πολλές φορές είναι απαγορευμένα και τα εισάγουν από τα Σκόπια- και στις «ορμόνες». Οι γιγαντιαίες φράουλες, τα τριφασικά ραπανάκια και διάφορα άλλα είδη οπωροκηπευτικών έχουν ξεφύγει πλήρως από τα όρια του φυσιολογικού και όμως βρίσκουν το δρόμο τους στις λαϊκές και στα μανάβικα. Στο παρελθόν, γάλλοι ανακάλυψαν ότι τα μύδια έξω από τη Θεσσαλονίκη ήταν μολυσμένα. Και για να μη μιλάμε μόνο για τα δικά μας, πολλά από τα ψάρια που έρχονται από τον Ατλαντικό είναι κάργα στον υδράργυρο, αλλά κανείς δεν φροντίζει να κάνει τον έλεγχο.

Αν πάμε και στα ποτά, εκεί γίνεται το έλα να δεις. Εκτός από κάποια γνωστά, όπου συχνάζουν πότες και ανήκουν σε παλιούς μπάρμαν, το σύνολο σχεδόν των υπολοίπων μπαρ σε όλη την Ελλάδα σερβίρουν καραμπινάτες μπόμπες. Αυτό το γνωρίζουν οι πάντες γιατί συχνότατα παρατηρούνταισυνέπειες -ζαλάδες, πονοκέφαλοι, εμετοί που δεν δικαιολογούνται από την ποσότητα της κατανάλωσης- αν και οι συλλήψεις είναι σπανιότατες. Γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι από ανεπαρκείς έως ανίκανοι και πλήρως διεφθαρμένοι. Είναι πασίγνωστο ότι πολλοί υπάλληλοι του δημοσίου κάνουν τα πάντα για να τοποθετηθούν σε υπηρεσίες ελέγχουν, όπου η διαφθορά βασιλεύει.

Με λίγα λόγια, το «ηλιορυκτέλαιο» που ανακαλύφθηκε μέσω Ελβετίας ότι κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά, αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Αλλά είναι ίσως καλύτερα να μην ξέρουμε περισσότερα για την πραγματική ποιότητα αυτών που τρώμε, γιατί ίσως πολλοί θα προτιμούσαν να γίνουν ανορεξικοί παρά να συνεχίσουν να καταναλώνουν. Το ακόμη χειρότερο όμως είναι ότι δεν ξέρεις από πού να φυλαχτείς γιατί η νοθεία δεν ανθεί μόνο στην Ελλάδα. Ο Θεός να σε φυλάει και από εισαγόμενα. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου έλθει. Ψέματα;

Αγγελος Στάγκος
Astagkos.reporter.gr