Οι φήμες οργιάζουν για το ποιος, από ποιο κόμμα πήρε πόσα και γιατί, ονόματα ακούγονται κατά καιρούς, εξηγήσεις - σαθρές συνήθως - δίνονται από τους εμπλεκομένους, αλλά επί της ουσίας το ερώτημα παραμένει και επιβαρύνει συνολικά τον πολιτικό κόσμο. Τι έγινε τελικά σε αυτή την υπόθεση και ποιες άλλες παρόμοιες υποθέσεις υπάρχουν;
Ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου πρέπει επιτέλους να συμφωνήσουν σε ένα πράγμα: ότι συμφέρει και τους δύο και είναι αναγκαίο για την επιβίωση των κομμάτων τους να αποκαλύψουν πάση θυσία τους ενόχους και να τους τιμωρήσουν παραδειγματικά. Αν δεν το κάνουν, και μάλιστα γρήγορα, η πολιτική κρίση που θα επακολουθήσει θα είναι καταστροφική. Τη στιγμή αυτή η ελληνική πραγματικότητα δεν είναι ευχάριστη. Η αίσθηση της ανασφάλειας που νιώθουν οι πολίτες αυξάνεται καθημερινά καθώς η κυβέρνηση αδυνατεί να δημιουργήσει ένα δίχτυ ασφαλείας και η αξιωματική αντιπολίτευση παραπαίει. Πάνω λοιπόν στη διεθνή οικονομική κρίση, στη ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού, στο κύμα κερδοσκοπίας που σαρώνει τις συναλλαγές, έρχεται να προστεθεί και η πολιτική αστάθεια.
Βλέποντας την άθλια κατάσταση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, τα οικονομικά προβλήματα που ταλαιπωρούν τον πολίτη, την αδυναμία του κράτους να τα αντιμετωπίσει και διαπιστώνοντας ότι σχεδόν τίποτε δεν λειτουργεί σε αυτή τη χώρα, οι περισσότεροι πολίτες θεωρούν ότι οι πολιτικοί είναι ανίκανοι. Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι οι πολιτικοί δεν έχουν καταφέρει ως σήμερα να αλλάξουν τίποτε από τα κακώς κείμενα; Οτι αδυνατούν να ελέγξουν τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα και να διώξουν τους λαδιάρηδες υπαλλήλους και τους λαδιάρηδες υπουργούς; Οτι αυτά που ξέρουμε όλοι μας γιατί τα ζούμε καθημερινά δεν τα γνωρίζουν οι αρμόδιες αρχές, οι υπουργοί, ακόμη και ο Πρωθυπουργός; Αδύνατον. Ο,τι ξέρουμε εμείς τα ξέρουν και οι ίδιοι αλλά δεν θέλουν να τα αλλάξουν. Και δεν θέλουν διότι η δουλειά τους είναι ακριβώς αυτή η συντήρηση της διαφθοράς στο Δημόσιο, διότι μέσω αυτής αντλούν την προσωπική τους πολιτική δύναμη. Απ' ό,τι φαίνεται, κάποιοι υπουργοί έχουν ως πρώτο μέλημα την αξιοποίηση της θέσης τους για να κερδίσουν περισσότερες ψήφους στις επόμενες εκλογές, για να αποκτήσουν όσα τους λείπουν - εξοχικά, αυτοκίνητα, καταθέσεις - και για να ταΐσουν τη ματαιοδοξία τους εμφανιζόμενοι στις κοσμικές στήλες. Είναι όλοι έτσι; Ασφαλώς όχι. Ακόμη όμως και αυτοί που δεν είναι, ακόμη και αυτοί που έχουν καλή πρόθεση, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε διότι οι κυβερνήσεις ελέγχονται από τα κόμματα και τα κόμματα αποτελούνται από επιτηδείους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η νομή της εξουσίας από τον κομματικό μηχανισμό προς όφελός τους.
Η υπόθεση Siemens λοιπόν μόνο ως ευκαιρία για κάθαρση μπορεί να αξιοποιηθεί από τους επικεφαλής των κομμάτων. Η συγκάλυψη και οι επικοινωνιακοί χειρισμοί μόνο κακό θα κάνουν σε όλους.
Γρηγόρης Νικολόπουλος