Πρόκειται για πρακτική που συχνά δοκιμάζεται, αλλά αυτή τη φορά οι αντιδράσεις ήταν τόσες και τέτοιες που η κυβέρνηση έπαθε ζημιά χωρίς καν να ανακοινώσει επίσημα τα σχετικά μέτρα.

Ισως είμαι εκτός κλίματος, πιθανώς δεν έχω καταλάβει καλά περί τίνος πρόκειται, όμως έχω την άποψη ότι αν στην Ελλάδα υπήρχαν και ήταν στοιχειωδώς σεβαστά κάποια λογικάτεκμήρια διαβίωσης, η φοροδιαφυγή και η φοροκλοπή θα ήταν περισσότερο περιορισμένη. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι η αποτυχία της κυβέρνησης στην οικονομική πολιτική θα είχε αποσοβηθεί. Η πεποίθησή μου είναι ότι τα έκανε «ρόϊδο» για πολλούς και διάφορους λόγους και θυμήθηκε τα τεκμήρια όταν ανακάλυψε ότι βουλιάζει, μήπως και αντλήσει κάποια έσοδα για να σώσει την παρτίδα.

Ωστόσο, σε κάθε ευνομούμενη και λογική χώρα που θέλει ναξέρει τι της γίνεται υπάρχουν και εφαρμόζονται με κάποιο τρόπο τεκμήρια διαβίωσης. Είναι αδιανόητο για ένα κράτος, ακόμη και τώρα που ο ασύδοτος νεοφιλελευθερισμός είχε επιβληθεί σαν σύστημα (πριν από την απομυθοποίησή του), να ανέχεται χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες του να ζουν με «στυλ» πολύ ανώτερο από εκείνο που δικαιολογεί το εισόδημα το οποίο δηλώνουν. Παντού, εκτός από την Ελλάδα, όπου επικρατεί ο νόμος της Τορτούγκα, δηλαδή της πειρατείας.

Εμείς δεν είμαστε που στις ιδιωτικές συζητήσεις αναρωτιόμαστε που βρήκε τα λεφτά ο Α ή ο Β και διαθέτουν «καγιέν» η κάτι ανάλογο, σπίτι 400 τετραγωνικών και με πισίνα σε ακριβή περιοχή και άλλο ένα ανάλογο στην εξοχή, μαζί με σκάφος, ενώ στέλνει και τα παιδιά του σε ακριβό ιδιωτικό σχολείο; Εμείς δεν είμαστε που παρατηρούμε ότι όλα αυτά δεν μπορούν να συντηρηθούν -αφήστε το να αγοραστούν- με δηλωμένο εισόδημα κάτω από ...100.000 ευρώ το χρόνο για παράδειγμα, πόσο μάλλον κάτω από 30.000 ή κάτω από 10.000; Εμείς δεν είμαστε που γκρινιάζουμε γιατί το κράτος δεν παρέχει αυτά που θα έπρεπε να παρέχει στους πολίτες του, πέρα φυσικά από το γεγονός ότι είναι ανίκανο, παράλογοκαι διεφθαρμένο; Και πάλι οι ίδιοι εμείς δεν ζούμε υπό το καθεστώς όλων εκείνων που μας τα παίρνουν χωρίς να δίνουν αποδείξεις;

Αν λοιπόν είμαστε εμείς που τα λέμε όλα τα παραπάνω και που νοιώθουμε στο πετσί μας τις επιπτώσεις της ασυδοσία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, γιατί αντιδρούμε στα τεκμήρια διαβίωσης; Γιατί θαυμάζουμε τη…μαγκιά, γιατί δεν έχουμε καταλάβει τι σημαίνει τεκμήρια, η γιατί πολλοί, πάρα πολλοί έλληνες είναι βουτηγμένοι μέχρι τα αυτιά στη φοροδιαφυγή; Εδώ δεν μιλάμε για ηθική, μιλάμε για υπεράσπιση των συμφερόντων εκείνων που δεν φοροδιαφεύγουν, είτε γιατί δεν μπορούν ως μισθωτοί, είτε γιατί φοβούνται να πουν ψέματα στην εφορία, είτε γιατί δεν θέλουν να κοροϊδεύουν και επομένως ζουν στο πλαίσιο των πραγματικών δυνατοτήτων τους.

Ακούγεται ότι τελικά τα τεκμήρια διαβίωσης που θα επιβληθούν θα είναι αστεία. Κάτι περί 12.000 ευρώ τουλάχιστον που πρέπει να δηλώνει κάποιος για να δικαιολογεί την πολυτελή διαβίωση που περιγράψαμε πιο πάνω. Πρόκειται περί κοροϊδίας, που στρέφεται κατά των φτωχότερων, αλλά και εκείνων των πολιτών της μεσαίας τάξης που ανταποκρίνονται αξιοπρεπώς στις υποχρεώσεις τους και βλέπουν καθημερινά να περιθωριοποιούνται, καθώς τη θέση τους στην κοινωνική διαστρωμάτωση την καταλαμβάνουν βίαια οι…μάγκες. Ολοι εκείνοι δηλαδή που επωφελούνται και απολαμβάνουν την έλλειψη μερικών λογικών τεκμηρίων διαβίωσης.

Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.