Η βιομηχανική παραγωγή μειώνεται σημαντικά, οι εξαγωγές μειώνονται ακόμη και σε κλάδους που διαθέτουμε ως χώρα ισχύ. Οι εισαγωγές αυξάνονται ταχύτατα σε όλους τους κλάδους. Το εξωτερικό έλλειμμα διευρύνεται. Παραγωγικές επενδύσεις δεν γίνονται. Οι ξένες επενδύσεις που έρχονται δεν είναι παραγωγικές, είναι κυρίως αγορές ακινήτων που δεν έχουν καμία προστιθέμενη αξία για την οικονομία.

Όλα αυτά επισημαίνονται από τους αρμόδιους φορείς, αλλά οι επισημάνσεις τους πέφτουν στο κενό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το απόσπασμα από την προχθεσινή έκθεση του ΚΕΠΕ:
“ Διαπιστώνεται έλλειψη δυναμικότητας των εξαγωγών όλων των υπολοίπων (βιομηχανικών) προϊόντων, πλην ορυκτών καυσίμων (πετρελαιοειδών) και αγροδιατροφικών, κάτι όχι θετικό για την ελληνική οικονομία, η οποία χρειάζεται γρήγορη αύξηση της παραγωγής αγαθών και, κατά συνέπεια, των εξαγωγών της, εάν θέλει να ισχυροποιηθεί και θωρακιστεί έναντι μελλοντικών κλυδωνισμών και κρίσεων.
Η εξέλιξη των συνολικών εξαγωγών, πλην πετρελαιοειδών και αγροδιατροφικών, δεν έχει την δυναμική που έχουν άλλες χώρες με παρόμοια κρίση (Πορτογαλία). Αυτό υποδηλώνει ότι το παραγωγικό υπόδειγμα της χώρας μετά την κρίση, που τόσο έχει συζητηθεί η αλλαγή του, παραμένει σχετικά μεταβλητό.
Οι άμεσες ξένες επενδύσεις (ΑΞΕ) οι οποίες αποτελούν πηγή παραγωγικών επιχειρήσεων, έχουν μεν σημειώσει άνοδο, αλλά παραμένουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα για να μπορέσουν να δώσουν ώθηση στην παραγωγή και την εξαγωγή αγαθών.
Εκτός αυτού, σημαντικό μέρος των ΑΞΕ κατευθύνεται σε μη αυστηρά παραγωγικούς κλάδους όπως η αγορά ακινήτων και οι τουριστικές επιχειρήσεις. Εκεί που χρειάζεται η ελληνική οικονομία ΑΞΕ είναι ο πρωτογενής και ιδιαίτερα ο δευτερογενής (βιομηχανία) τομέας, ο οποίος παραμένει ο μεγάλος ασθενής της οικονομίας.”

Παρά τα δυσάρεστα στοιχεία, η κυβέρνηση θεωρεί - είναι απορίας άξιο γιατί - ότι πηγαίνει πολύ καλά στη διαχείριση της οικονομίας. Προφανώς επειδή η εκτέλεση του Προυπολογισμού είναι ικανοποιητική. Όμως ακόμη και σε αυτό το μέγεθος, το δημοσιονομικό, δεν εξηγεί γιατί, ενώ εμφανίζει δημοσιονομικό πλεόνασμα και οι εισπράξεις των φόρων πηγαίνουν καλά, δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις της. Οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι που έχουν αναλάβει τα μεγάλα έργα υποδομής δεν έχουν χρήματα ούτε να υλοποιήσουν τα έργα, ούτε να πληρώσουν τους προμηθευτές και τους υπεργολάβους τους, επειδή το δημόσιο δεν τους πληρώνει. Αποτέλεσμα είναι αφενός η καθυστέρηση των έργων υποδομής, αφετέρου η αποδυνάμωση των κατασκευαστικών ομίλων και τρίτον και σημαντικότερο, η αφόρητη έλλειψη ρευστότητας που οδηγεί σε κλείσιμο τις μικρότερες τεχνικές και κατασκευαστικές εταιρείες που συνεργάζονται ως υπεργολάβοι με τους μεγάλους ομίλους.
Με τις καθυστερήσεις πληρωμών να είναι ο κανόνας που - δυστυχώς- έχει επιβάλει το δημόσιο, η οικονομία στενάζει από έλλειψη ρευστότητας. Δυσχεραίνεται η παραγωγή όλων των κλάδων, μειώνονται οι εξαγωγές, αυξάνονται οι εισαγωγές, οι πτωχεύσεις και τα κόκκινα δάνεια, δυσκολεύονται οι πληρωμές μισθών.
Η κατάσταση λοιπόν της οικονομίας δεν είναι καθόλου καλή αλλά το υπουργείο Οικονομικών …είναι ευχαριστημένο.