Η Ελλάδα θα συνεχίσει φυσικά να αγοράζει όπλα από το εξωτερικό και πρέπει να συνεχίσει διότι αφενός δεν μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με εγχωρίως παραγόμενα αλλά και επειδή αυτές οι αγορές διασφαλίζουν τις συμμαχίες μας.
Πέραν αυτού όμως η χώρα πρέπει να παράγει ότι μπορεί και ένα από αυτά που μπορεί, είναι τα στρατιωτικά drones.
Όπως αποδείχθηκε στον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας, αλλά και στους πολέμους του Ισραήλ, τα drones έχουν πλέον καθοριστικό ρόλο στον πόλεμο. Και η Τουρκία έχει τεράστια παραγωγή drones υψηλής τεχνολογίας και μεγάλης εμβέλειας. Εμείς όχι. Η απόκτηση drones από τον ελληνικό στρατό είναι αναγκαία. Υπάρχουν κάποιες εταιρίες που έχουν ανακοινώσει ότι θα κατασκευάσουν drones αλλά η εμπειρία είναι περιορισμένη και τα προϊόντα τους δεν είναι δοκιμασμένα. Οι εταιρίες αυτές μάλλον προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα προγράμματα επιδοτήσεων αλλά προς το παρόν τουλάχιστον δεν μπορούν να εξασφαλίσουν παραγωγή επαρκή, με δοκιμασμένα προϊόντα για τις ένοπλες δυνάμεις.

Η κατασκευή στρατιωτικών drones σύμφωνα με τους ειδικούς εστιάζει σε τρείς παράγοντες. Στην κατασκευή του drone, στη γόμωση του και στην μετατροπή του σε “smart”, ώστε να μπορεί να αποφύγει τα ραντάρ και να εκτελεί περίπλοκες αποστολές.
Το πρώτο στάδιο είναι σχετικά εύκολο, το δεύτερο απαιτεί τη συνεργασία του Υπουργείου Άμυνας, το τρίτο απαιτεί ειδική τεχνολογία που ελάχιστες ελληνικές εταιρίες μπορούν να παράξουν.
Και φυσικά, απαιτείται μεγάλη επένδυση για να υπάρξει γραμμή παραγωγής που να παράγει πολλά drones.
Αυτά απαιτούν ιδιωτικές επενδύσεις αλλά η συμμετοχή του υπουργείου Άμυνας είναι αναγκαία, ίσως όχι τόσο σε επίπεδο χρημάτων, αλλά οπωσδήποτε σε επίπεδο στρατιωτικού εξοπλισμού.
Κι ενδεχομένως οι ελληνικές εταιρίες που θα αναλάβουν αυτό το σημαντικό για την ασφάλεια της χώρας έργο, καλό θα είναι να το κάνουν με συνεργασίες από το εξωτερικό. Οι Ουκρανοί για παράδειγμα, έχουν εξελίξει περισσότερο από όλους τα drones διότι τα χρησιμοποίησαν, τα δοκίμασαν και τα προσάρμοσαν στις απαιτήσεις ενός μεγάλου πολέμου. Πόσο δύσκολο είναι για μια ελληνική ιδιωτική εταιρία, με την υποστήριξη του Υπουργείου Άμυνας να εξασφαλίσει τη συνεργασία κάποιων Ουκρανών ειδικών;
Πόσο δύσκολο - δηλαδή πόσο ακριβό - είναι να προσλάβουμε κάποιους Ουκρανούς ειδικούς μηχανικούς, να αγοράσουμε την τεχνογνωσία τους και να αποκτήσουμε πρόσβαση στην τεχνολογία τους; Υποθέτω ότι δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, αν τους δοθεί ένα καλό οικονομικό πακέτο, μαζί με κάποιες εγγυήσεις.
Και ενώ ανακοινώσεις υπάρχουν, προσπάθειες ξεκινάνε, σχέδια γίνονται, το ζητούμενο είναι να ξεκινήσει μια παραγωγή με μεγάλες δυνατότητες όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Πρέπει δηλαδή να βρεθεί ο συντομότερος δρόμος για την παραγωγή ελληνικών στρατιωτικών drones ώστε να αυξηθεί γρήγορα η αποτελεσματικότητα της άμυνας της χώρας.
Και αυτό σημαίνει για το υπουργείο Άμυνας, ότι πρέπει να συνεργαστεί και να υποστηρίξει την προσπάθεια όσων ελληνικών εταιριών έχουν ήδη εμπειρία και παράγουν δοκιμασμένα προιόντα, τα οποία σήμερα εξάγουν. Και πρέπει φυσικά το υπουργείο να βοηθήσει στην προσέλκυση ξένων ειδικών, πχ Ουκρανών, προσφέροντας ότι χρειάζεται.