Αυτό συμπεραίνεται σε έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, προς επιλεγμένους αποδέκτες, στην οποία και γίνονται εκτενείς αναφορές, στο «γιατί και πώς» ξέσπασαν διαμάχες, στους κόλπους της NAFSN, που ανέλαβε να υλοποιήσει την διακήρυξη του ΟΗΕ περί «μηδενικής πείνας μέχρι το 2030».
Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην έκθεση, η πείνα στον κόσμο ή κοσμίως «ο χρόνιος υποσιτισμός», που αυξάνεται από το 2014, είχε φθάσει το 2016 να βασανίζει 815 εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον κόσμο, τα 243 εκατομμύρια των οποίων βρίσκονται στην Αφρική, εκεί όπου και επικέντρωσε το ενδιαφέρον της η Συμμαχία NAFSN, για ν’ αντιμετωπίσει το απειλητικό φάσμα της πείνας.
Αυτή τη στιγμή, λέει η έκθεση, το 27% του πληθυσμού της Αφρικής βρίσκεται σε κατάσταση σοβαρής επισιτιστικής ανασφάλειας και τα πράγματα είναι απελπιστικά στην υποσαχάρια Αφρική.
Καθώς ο πληθυσμός της Αφρικής αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς και θα είναι κατά 60% αυξημένος το 2050, η έκθεση προβλέπει ότι οι αφρικανικές χώρες δεν θα μπορούν να θρέψουν τους πληθυσμούς τους.
Και τούτο διότι, υπάρχει περιορισμένη πρόσβαση στη γη για τους αγρότες και ανασφάλεια στην διατήρηση της ιδιοκτησίας, χαμηλή παραγωγικότητα, υψηλές απώλειες μετά τη συγκομιδή, έλλειψη άρδευσης, υψηλό κόστος μεταφοράς προϊόντων και προβλήματα στο περιβάλλον, λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.
Όπως, όμως, προκύπτει εύλογα από την έκθεση, τα μέλη της Συμμαχία της NAFSN ( κυβερνήσεις από Βορά και Νότο, πολυεθνικές επιχειρήσεις και διεθνείς Οργανισμοί), που έθεσαν ως στόχο τους την ενίσχυση των επενδύσεων στην αφρικανική γεωργία, ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις επισιτιστικής ασφάλειας, κοίταξαν πρώτα την διασφάλιση του δικού τους συμφέροντος και μετά την αντιμετώπιση της πείνας.
Γι’ αυτό, όπως λένε οι επικριτές της μέχρι τώρα δράσης αυτής της Συμμαχίας, αγνοήθηκε η ενίσχυση των μικροκαλλιεργητών και προτιμήθηκε η εξυπηρέτηση της εταιρικής γεωργίας στην Αφρική χωρίς, μέχρι σήμερα, να έχει υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα στην εξασφάλιση επισιτιστικής ασφάλειας, τώρα και στο μέλλον.
Ανησυχίες εξέφρασε το 2016 και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επισημαίνοντας τις αρνητικές συμπεριφορές στους μικρούς κατόχους και ζήτησε μια βαθιά αναμόρφωση του NAFSN και της στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για την αγρο-οικολογία που βασίζεται στη γεωργία μικρής κλίμακας .
Το θλιβερό συμπέρασμα είναι ότι, αν κυβερνήσεις και πολυεθνικές, δεν τα βρουν μεταξύ τους στα κοινά συμφέροντα, ο αφρικανικός και κατ’ επέκταση ο παγκόσμιος πληθυσμός, θα εξακολουθήσει να ψωμολυσσάει, χωρίς ελπίδα.
*Όλη η έκθεση, στο συνημμένο, στην αγγλική γλώσσα
Νίκος Ρούσσης-Στρασβούργο
