Η Ολλανδία, η οποία έχει έναν από τους παλαιότερους νόμους για την ευθανασία στον κόσμο, επιτρέπει στους γιατρούς να τερματίζουν τη ζωή ενός ατόμου εάν «υποφέρει αφόρητα, χωρίς προοπτική βελτίωσης». Πρέπει να έχει διαγνωστεί ιατρική πάθηση, αλλά αυτή μπορεί να περιλαμβάνει ψυχική ασθένεια ή άνοια.
Σύμφωνα με το Guardian, τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν τη Δευτέρα (24/3) από τις περιφερειακές επιτροπές εξέτασης της ευθανασίας (RTE) έδειξαν ότι ο αριθμός των θανάτων από ευθανασία αυξήθηκε από 9.068 το 2023 σε 9.958 το 2024. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων -το 86%- είχε προχωρημένη σωματική ασθένεια, 219 άνθρωποι πέθαναν για ψυχιατρικούς λόγους, σε σύγκριση με 138 το 2023. Το 2010, υπήρχαν μόνο δύο τέτοιες περιπτώσεις.
Σε ανακοίνωσή της, η RTE προέτρεψε τους γιατρούς να συμβουλεύονται έναν ειδικό ψυχίατρο καθώς και έναν ανεξάρτητο γιατρό που ανήκει σε ένα δίκτυο ιατρών που παρέχει πληροφορίες σε συναδέλφους για την ευθανασία.
Έξι θάνατοι με ευθανασία το 2024 κρίθηκαν από το RTE ότι δεν είχαν τη δέουσα προσοχή, συμπεριλαμβανομένου ενός γιατρού που δεν συμβουλεύτηκε ψυχίατρο, αλλά πραγματοποίησε ευθανασία σε μια γυναίκα στα 70 της που ήθελε να πεθάνει επειδή, μετά από κάταγμα στη σπονδυλική στήλη, δεν μπορούσε πλέον να εκπληρώσει την εμμονική-ψυχαναγκαστική ανάγκη της να καθαρίζει.
Ο Damiaan Denys, καθηγητής ψυχιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, δήλωσε: «Αν και οι απόλυτοι αριθμοί είναι ακόμη χαμηλοί, παρατηρείται μια πρόσφατη, τεράστια αύξηση των αιτημάτων και της ευθανασίας που εκτελείται σε ασθενείς με ψυχολογικά παράπονα, ιδίως σε νέους κάτω των 30 ετών.
Αυτό είναι αμφιλεγόμενο, διότι δεν είναι σαφές αν οι νέοι σε αυτή την ηλικία μπορούν να πληρούν τα κριτήρια. Πώς μπορεί κανείς, σε αυτή την ηλικία, να προσδιορίσει με βεβαιότητα ότι ένα νεαρό άτομο με έναν εγκέφαλο που βρίσκεται ακόμη σε ανάπτυξη θέλει οπωσδήποτε να πεθάνει, ότι η ζωή βιώνεται ως απελπιστική και χωρίς προοπτικές και ότι έχουν ήδη πραγματοποιηθεί όλες οι θεραπείες;»
Η Ολλανδία νομιμοποίησε την ευθανασία και την αυτοκτονία με τη βοήθεια γιατρού το 2002. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της, μόνο ένας γιατρός μπορεί να τερματίσει τη ζωή κάποιου, και μόνο εφόσον πληρούνται διάφορες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων ότι το αίτημα του ασθενούς είναι εκούσιο και καλά μελετημένο και ότι δεν υπάρχει «καμία λογική εναλλακτική λύση» για την κατάστασή του.
