Ακόμη και το περιοδικό Economist αφού εξέτασε προσεκτικά την τότε αναδυόμενη subprime / πιστωτική κρίση έγραφε πως το δίλημμα πολιτικής που αντιμετωπίζει η Fed μπορεί να μην αποτελεί επιλογή ύφεσης ή μη-ύφεσης. Μπορεί να πρόκειται για επιλογή μεταξύ ήπιας ύφεσης σήμερα, ή χειρότερης ύφεσης στο μέλλον».

Ωστόσο, το περιοδικό παραδέχτηκε ότι «ακόμα και αν μια ύφεση συνέφερε τα μακροπρόθεσμα οικονομικά συμφέροντα της Αμερικής, θα αποτελούσε πολιτική αυτοκτονία» για τον Πρόεδρο του Fed, Ben Bernanke, και τον Υπουργό Οικονομικών, Henry Paulson αν την προτείνουν.

Είναι λάθος λοιπόν το να αποτρέπεται μία ύφεση ; αναρωτιούνται κάποιοι σχολιαστές. Ναι, υποστηρίζουν γιατί οι υφέσεις αποτελούν φυσικό και αναγκαίο κομμάτι του επιχειρηματικού κύκλου. Αναφέρονται δε τον θρυλικό οικονομολόγο Joseph Schumpeter, υπέρμαχο της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Οι οικονομολόγοι λατρεύουν τη «δημιουργική καταστροφή» του Schumpeter. Οι απαρχαιωμένες εταιρείες καταστρέφονται και απελευθερώνεται κεφάλαιο, ανοίγοντας το δρόμο για νέες τεχνολογίες, νέες επιχειρήσεις, όπως το Google. Ωστόσο, κανείς δεν επιθυμεί να εφαρμόσει τη θεωρία του Schumpeter σε ολόκληρη την οικονομία ... και να παραδεχτεί ότι οι υφέσεις αποτελούν φυσικό κομμάτι του επιχειρηματικού κύκλου.

Αντιθέτως, όλοι επιμένουν ότι «όλη η ανάπτυξη είναι καλή» και «όλες οι υφέσεις είναι κακές», Έτσι η «αιώνια ανάπτυξη» εξακολουθεί να αποτελεί το σύνθημα της Αμερικής.

Δυστυχώς, και η FED όπως έδειξε και από την χθεσινή κίνηση της, έχει τυφλή εμμονή με την «ανάπτυξη at-all-costs», σε συνδυασμό με αμείλικτο φόβο κάθε ύφεσης, λες και οι υφέσεις είναι θανάσιμος ιός πιο ισχυρός και από το Ιράν με βόμβα. Ωστόσο η ανάπτυξη όπως αν δεν τιθασευτεί μπορεί να οδηγήσει σε κατασπατάληση πόρων, σε υπέρμετρες καταναλωτικές δαπάνες, στην ανάληψητεράστιου χρέους. Αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ δηλαδή. Μια φούσκα μου δεν συμμαζεύεται.Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν ενδεχομένως μία ύφεση μπορεί να έχει οφέλη.Ποιά είναι αυτά ?

1. Αφαίρεση των υπερβολών της ραγδαίας οικιστικής ανάπτυξης.

Μπορεί να ακούγεται άκαρδο και να έχει ένα οικονομικό και κοινωνικό κόστος αλλά κάπως πρέπει να αντιμετωπιστούν οιυπερβολικές μειώσεις επιτοκίων του Greenspan που δημιούργησαν την οικιστική / πιστωτική κρίση».

2. Ξύπνημα του δολαρίου

Αντίσταση στην ελεύθερη πτώση του δολαρίου και αναζωογόνηση τηςαξιοπιστίας της αμερικανικής οικονομίας. Οι προειδοποιήσεις από την Κίνα, τη Γαλλία, το Ιράν, τη Βενεζουέλα και το σούπερ-μοντέλο Gisele δεν ενόχλησαν τη Ουάσιγκτον – η ύφεση θα την ενοχλήσει.

3. Διαγραφές

Να αποκαλυφθείτο η «κεκαλλυμένη» τραπεζική . Εκεί όπου στιβάζονται $300 τρις σε παράγωγα και κρύβονται πάνω από $200 επισφαλών ομολόγων Η έλλειψη διαφάνειας σκοτώνει τη αξιοπιστία.

4. Προϋπολογισμός

Η αμερικανική κυβέρνηση να επαναφέρειτων δημοσιονομικούς περιορισμούς. Η Αμερική ζει πέραν των δυνατοτήτων της εδώ και χρόνια. Μια ύφεση θα ελαττώσει το εισόδημα σε όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης και οι μειώσεις θα ενθαρρύνουν τον ισορροπημένο προϋπολογισμό

5. Υπερβολική εμπιστοσύνη

Μια ύφεση θα ξυπνήσει τους βραχυπρόθεσμους επενδυτές που παίζουν στην αγορά. Στις αναδυόμενες αγορές, οι παίκτες συνεπαίρνονται από την παλίρροια και αποκτούν την εντύπωση ότι αποτελούν οικονομικές ιδιοφυίες. Οι πτώσεις πληγώνουν τον εγωισμό αλλά ενθαρρύνουν τις ορθολογιστικές μακροπρόθεσμες στρατηγικές.

Οι εταιρείες αξιολόγησης έχουν τεράστια συγκρουόμενα συμφέροντα: δεν κάνουν τη δουλειά τους. Υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τους επενδυτές, αλλά ευνοούν τις επιχειρήσεις που πληρώνουν για τις εκθέσεις τους..

7. Κίνα

Ας προκληθεί εσωτερική ύφεση στην Κίνα. Ας δείξουν οι ΗΠΑ πως δεν θα υποβάλλονται σε αέναο χρέος για να χρηματοδοτήσουν την εσωτερική ανάπτυξη και της Κίνας.