Στην επιστολή σημειώνεται ότι το μνημόνιο δεν δημιουργεί έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη και δεν επηρεάζει τα δικαιώματά τους επί θαλάσσιων ζωνών. Η Λευκωσία τονίζει πως η συμφωνία αναφέρεται σε οριοθέτηση μεταξύ κρατών χωρίς αντικριστές ή παρακείμενες ακτές, αγνοώντας τα δικαιώματα παράκτιων κρατών όπως η Ελλάδα και τα νησιά της (Κρήτη, Δωδεκάνησα).
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο άρθρο 121 της UNCLOS, που αναγνωρίζει πλήρη θαλάσσια δικαιώματα στα νησιά και δεσμεύει ακόμη και κράτη που δεν είναι μέρη της Σύμβασης. Επισημαίνεται επίσης ότι η χάραξη της γραμμής βάσης στον Κόλπο της Σύρτης δεν είναι σύμφωνη με το εθιμικό διεθνές δίκαιο.
Η Κυπριακή Δημοκρατία επαναλαμβάνει τη σημασία του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και επισημαίνει πως οι συμφωνίες θαλάσσιας οριοθέτησης πρέπει να γίνονται με καλή πίστη και βάσει των προβλέψεων της UNCLOS και της διεθνούς νομολογίας. Τέλος, αναφέρει τη δήλωση προθυμίας της Λιβύης να διαπραγματευτεί με γειτονικά κράτη υπό νομικό πλαίσιο, και ζητεί η επιστολή να κυκλοφορήσει επίσημα στα όργανα του ΟΗΕ και να δημοσιευθεί στις σχετικές ιστοσελίδες.
Ολόκληρο το κείμενο της Ρηματικής Διακοίνωσης:
«Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών παρουσιάζει τα σέβη της προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και, σε συνέχεια των ρηματικών διακοινώσεων ημερομηνίας 27ης Μαΐου 2025 και 20ής Ιουνίου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Λιβύης προς τον Γενικό Γραμματέα, έχει την τιμή να δηλώσει τα ακόλουθα.
Το αποκαλούμενο Μνημόνιο Κατανόησης για την Οριοθέτηση των Θαλάσσιων Ζωνών Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα, μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας του Κράτους της Λιβύης, με ημερομηνία 27ης Νοεμβρίου 2019, το οποίο υποτίθεται ότι οριοθετεί την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και την υφαλοκρηπίδα μεταξύ των ακτών τους, δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο και ιδίως με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου που αφορούν τη σύναψη συνθηκών, καθώς και με το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως αυτό αποτυπώνεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Το εν λόγω Μνημόνιο αναφέρεται σε δήθεν οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μεταξύ δύο κρατών που δεν διαθέτουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές, δημιουργώντας έτσι ένα ανύπαρκτο θαλάσσιο όριο μεταξύ τους, ενώ εσκεμμένα παραγνωρίζει την παρουσία και τα θαλάσσια δικαιώματα των παράκτιων κρατών της περιοχής, περιλαμβανομένων ελληνικών νησιών όπως η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα.
Σημειώνεται, εξάλλου, ότι γραμμή που κλείνει τον Κόλπο της Σύρτης, καθώς και η σχετική χάραξη της ευθείας γραμμής βάσης, δεν συνάδουν με τους κανόνες του εθιμικού διεθνούς δικαίου, όπως αυτοί αποτυπώνονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), και, συνεπώς, δεν παράγουν καμία έννομη συνέπεια.
Υπενθυμίζει, υπό το πρίσμα αυτό, ότι οι συμφωνίες οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών πρέπει να συνάπτονται μεταξύ Κρατών με αντικρυστές ή παρακείμενες ακτές, καλή τη πίστει και σύμφωνα με τις παγιωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου, όπως αυτές έχουν κωδικοποιηθεί στη UNCLOS και καθοδηγούνται από τη διεθνή νομολογία.
Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Κυπριακής Δημοκρατίας σημειώνει τη διακηρυγμένη ετοιμότητα της Λιβύης να εμπλακεί σε διαπραγματεύσεις με όλα τα γειτονικά Κράτη για την οριοθέτηση θαλασσίων συνόρων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
