Όπως αναφέρει το Bloomberg, μεταξύ των προτάσεων που εξετάζονται στο πλαίσιο του 21ου πακέτου κυρώσεων περιλαμβάνεται το προσωρινό «πάγωμα» του ανώτατου ορίου τιμής (price cap) στο ρωσικό πετρέλαιο.
Η ΕΕ υιοθέτησε πέρυσι έναν μηχανισμό που προβλέπει ότι το ανώτατο όριο τιμής θα αναπροσαρμόζεται αυτόματα κάθε έξι μήνες, ώστε να διαμορφώνεται κατά 15% χαμηλότερα από τη μέση τιμή αγοράς του ρωσικού αργού πετρελαίου Urals. Ωστόσο, λόγω της εκτίναξης των τιμών του πετρελαίου εξαιτίας του πολέμου με το Ιράν, η επόμενη αναθεώρηση τον Ιούλιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση του ορίου τουλάχιστον στα 65 δολάρια ανά βαρέλι, πάνω από το προηγούμενο όριο των 60 δολαρίων που είχε συμφωνηθεί από τις χώρες της G7.
Σύμφωνα με την πρόταση που εξετάζεται, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκέφτεται να διατηρήσει το ανώτατο όριο στην τρέχουσα τιμή των 44,10 δολαρίων ανά βαρέλι, περιορίζοντας έτσι τα έσοδα που θα μπορούσε να αποκομίσει η Ρωσία από την πρόσφατη άνοδο των τιμών.
Άλλα μέτρα που συζητούνται στο πλαίσιο του νέου πακέτου κυρώσεων περιλαμβάνουν τη στόχευση οργανισμών και φορέων που χρησιμοποιεί η Μόσχα για να παρακάμπτει τους ευρωπαϊκούς περιορισμούς, όπως τράπεζες, εταιρείες εμπορίας πετρελαίου, διυλιστήρια και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον χώρο των κρυπτονομισμάτων σε τρίτες χώρες.
Παράλληλα, περίπου 20 επιπλέον ρωσικοί στόχοι αναμένεται να προστεθούν στις κυρώσεις, ενώ οι περιορισμοί θα επεκταθούν και σε πλοία που μεταφέρουν υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Alberto Nardelli και Ewa Krukowska του Bloomberg.
Αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρίσκονται ήδη σε διαβουλεύσεις με τα κράτη-μέλη για την πρόταση. Ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα αφορά την πλήρη απαγόρευση παροχής ναυτιλιακών υπηρεσιών, καθώς αρκετές χώρες αντιδρούν, εκτός εάν το μέτρο υιοθετηθεί και από το σύνολο της G7.
Οι συζητήσεις για το επόμενο στάδιο των κυρώσεων κατά της Ρωσίας διεξάγονται την ώρα που η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις της σε ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου, πλήττοντας αριθμό-ρεκόρ εγκαταστάσεων κατά τον Μάιο. Πλέον, οι ουκρανικές δυνάμεις δεν στοχεύουν μόνο τις βασικές μονάδες διύλισης, οι οποίες επισκευάζονται σχετικά γρήγορα, αλλά και τις δευτερογενείς μονάδες επεξεργασίας, των οποίων η αποκατάσταση είναι συνήθως πιο χρονοβόρα και δαπανηρή.
