Τρεις αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι άκουσαν τις εκρήξεις στην περιοχή του συγκροτήματος, ενώ δύο κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι Χούθι εξαπέλυσαν επίθεση με πολλούς πυραύλους εναντίον του προεδρικού μεγάρου. Οι ίδιοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι ο πρωθυπουργός της Υεμένης και οι υπουργοί που βρίσκονταν στο συγκρότημα είναι σώοι.

Η πληροφορία αφορά μόνο την κατάσταση των κυβερνητικών στελεχών. Προς το παρόν δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένα στοιχεία για θύματα, για την έκταση των ζημιών ή για το αν επλήγησαν συγκεκριμένα κτίρια.

Κλιμάκωση της σύγκρουσης

Η επίθεση έρχεται σε περίοδο αναζωπύρωσης των συγκρούσεων μεταξύ των Χούθι, που υποστηρίζονται από το Ιράν, και των δυνάμεων της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης. Στις 7 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το υπουργείο Μεταφορών της Υεμένης, οι Χούθι είχαν χτυπήσει με βαλλιστικούς πυραύλους και drones το διεθνές αεροδρόμιο του Άντεν. Ένας πύραυλος έπεσε κοντά στον διάδρομο προσγείωσης λίγο πριν από την προγραμματισμένη άφιξη πτήσης από το Κάιρο, και το αεροσκάφος εκτράπηκε προς την Τζέντα. Οι αρχές δεν ανέφεραν τότε θύματα. Το αεροδρόμιο αποτελεί βασική διεθνή πύλη εισόδου για τις περιοχές που δεν ελέγχουν οι Χούθι.

Επιθέσεις και στη Σαουδική Αραβία

Η αναζωπύρωση του πολέμου έχει επεκταθεί και στο σαουδαραβικό έδαφος. Σε δημοσιεύματα της 14ης και 15ης Οκτωβρίου, το Reuters κατέγραψε νέες απειλές των Χούθι κατά σαουδαραβικών αεροδρομίων και ενεργειακών εγκαταστάσεων, μετά τις επιθέσεις στο Ριάντ και στις εγκαταστάσεις της Aramco. Η κλιμάκωση προκαλεί ανησυχία για την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών και για τις επιπτώσεις στις περιφερειακές ενεργειακές και μεταφορικές ροές. Η Σαουδική Αραβία στηρίζει στρατιωτικά την κυβέρνηση της Υεμένης, ενώ οι Χούθι επιδιώκουν να διατηρήσουν και να διευρύνουν τα εδαφικά τους κέρδη.

Πόλεμος χωρίς οριστική διευθέτηση

Οι Χούθι κατέλαβαν τη Σαναά το 2014, πυροδοτώντας το 2015 την επέμβαση του συνασπισμού υπό σαουδαραβική ηγεσία υπέρ της αναγνωρισμένης κυβέρνησης. Παρά την εκεχειρία που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ το 2022 και την περίοδο σχετικής αποκλιμάκωσης που ακολούθησε, η αντιπαράθεση δεν οδήγησε σε συνολική ειρηνευτική συμφωνία. Οι νέες επιχειρήσεις και η επέκταση των επιθέσεων σε στρατηγικούς στόχους αυξάνουν τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης, στο εσωτερικό της Υεμένης και στην ευρύτερη περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου.